ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ Συμφωνία στο Συνέδριο και γενναίος ανασχηματισμός

Ποτέ άλλοτε, όσο τις τελευταίες μέρες, δεν ήταν τόσο ανήσυχος ο πρόεδρος
της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης για την εξέλιξη των «εκρηκτικών
ελληνοτουρκικών σχέσεων», αλλά και για «τις φωτιές που ανάβουν δίπλα μας, στο
Κόσοβο». Φοβάται θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, την ίδια ώρα που, όπως
επισημαίνει, «καρκινοβατεί το εξοπλιστικό πρόγραμμα». Πάντως, μετά και τις
εξελίξεις στην υπόθεση Οτζαλάν, αλλά και «την εξασθένηση της διεθνούς θέσης
μας», όλα δείχνουν ότι χρειάζεται «ανασύνταξη του εσωτερικού μετώπου της
χώρας», όπως τονίζει στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ». Επισημαίνει ότι πάνω απ’
όλα χρειάζεται ενότητα ­ χωρίς αποκλεισμούς από κανέναν και για κανέναν ­ στο
ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση, στον τόπο. Γι’ αυτό και, όπως πιστεύει ­ εν όψει και
του συνεδρίου του κόμματός του ­, πρέπει να ληφθούν δύο σοβαρές αποφάσεις, για
να έχει το κυβερνών κόμμα μία καλή εμφάνιση στις ευρωεκλογές. Πρώτον, στα
ηγετικά όργανα του ΠΑΣΟΚ να συμμετάσχουν όλα τα άξια στελέχη και, δεύτερον,
όπως προτείνει μέσα από τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», να γίνει, αμέσως μετά το
συνέδριο ένας ευρύτατος κυβερνητικός ανασχηματισμός, μία «γενναία αναδιάταξη
του κυβερνητικού σχήματος». Ο κ. Κακλαμάνης εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για τη
συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου της κ. Ντιλάν, κάνοντας λόγο για ένα «ύποπτο
“κατηγορητήριο”», τονίζοντας ωστόσο ότι οι δεσμοί του ελληνικού και του
κουρδικού λαού «είναι μακραίωνοι και ισχυροί». Κατά τα άλλα, ο κ. Κακλαμάνης
αισιοδοξεί ότι στο τέλος του συνεδρίου «όλοι θα χειροκροτούν όρθιοι». Τονίζει
ότι θα ήταν λάθος οι διπλές εκλογές τον Ιούνιο. Και, αναφερόμενος στον δήμαρχο
Αθηναίων κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο και την πιθανή πολιτική πρωτοβουλία που θα
λάβει, παρατηρεί: «Δεν καταλαβαίνω γιατί μιλάτε για ένα κόμμα-φάντασμα»!

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αρχίζει σε δύο εβδομάδες. Ο κ. Κακλαμάνης πιστεύει ότι
πρέπει να ληφθούν καθοριστικές αποφάσεις.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, να ρωτήσω τι κάνει το κόμμα σας; Πάει για
Συνέδριο και ορισμένοι μιλάνε για συνέδρους-«μαϊμούδες»…

ΑΠ.: Υπάρχει αναμφισβήτητα μια ένταση στις προσυνεδριακές διαδικασίες. Ωστόσο,
κάθε καταγγελία που αναφέρεται στη νομιμότητά του, ασφαλώς θα διερευνηθεί ώστε
να εξασφαλιστεί το αδιάβλητο του Συνεδρίου και το κύρος των αποφάσεών του.

ΕΡ.: Όλα όμως δείχνουν ότι μπορεί να έχουμε εκρήξεις…

ΑΠ.: Οι «εκρήξεις» είναι αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής εικόνας κάθε
κομματικού συνεδρίου, πολύ περισσότερο του ΠΑΣΟΚ!..

Αν και κατανοώ τις ανησυχίες που εκφράζονται, πιστεύω ότι η τελική εικόνα θα
είναι η γνωστή πανηγυρική, της ολοκλήρωσης, δηλαδή, μιας κοπιαστικής και
συγκρουσιακής, ίσως, αλλά ενωτικής διαδικασίας.

Όλοι όρθιοι, όπως σε κάθε Συνέδριό μας, θα χειροκροτήσουμε την επιβεβαίωση της
ενότητας και της θετικής προοπτικής του ΠΑΣΟΚ.

«Αστείοι διαχωρισμοί»

ΕΡ.: Πώς όλοι; Το 80% εκσυγχρονιστές και το 20% της
«εσωκομματικής αντιπολίτευσης»;

ΑΠ.: Πρέπει να βρείτε ένα κουτάκι και για μένα ή μάλλον για τους πιο πολλούς
συνέδρους και να γράψετε: % «πουθενά».

Ειλικρινά, εγώ αυτούς τους διαχωρισμούς τούς θεωρώ αστείους, πλασματικούς και
άσχετους με τη σημερινή ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ. Υπηρετούν προσωπικές στρατηγικές
και σκοπιμότητες.

Να μιλούσαμε το 1974, όταν ξεκινήσαμε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, για τάσεις και
για ρεύματα, θα ήταν πολύ λογικό. Σήμερα, μετά την ιδεολογικοπολιτική
ομογενοποίηση όλου εκείνου του «χαρμανιού», που συναποτέλεσε τη μεγάλη
παράταξη του ΠΑΣΟΚ, μέσα από μια συναρπαστική, αγωνιστική και δημιουργική
πορεία 25 ετών, δεν έχουν νόημα τέτοιοι διαχωρισμοί.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, όλα ωραία και καλά τα παρουσιάζετε…

ΑΠ.: Δεν είναι ρόδινα, ασφαλώς. Αλλά οι διάφορες ομάδες και κινήσεις με
προσωπικούς, κατά κανόνα, στόχους, δεν αναιρούν την ενωτική πραγματικότητα.

ΕΡ.: Μιλάτε σαν να μη διαβάζουμε στις εφημερίδες, να μη βλέπουμε
στις τηλεοράσεις δηλώσεις.

ΑΠ.: Φοβούμαι ότι πολλές φορές είστε θύματα μιας επαγγελματικής «διαστροφής».
Δεν έχει νόημα για σας και δεν είναι είδηση το ότι στα 100 μέλη του ΠΑΣΟΚ τα
90 δεν κάνουν δηλώσεις, δεν βγαίνουν στους σταθμούς και τα «παράθυρα». Είδηση
είναι το αν ένας στους εκατό ή δύο ή τρεις ­ συνήθως οι ίδιοι και οι ίδιοι ­
κραυγάζουν από δω και κάποιοι άλλοι δυο-τρεις αντικραυγάζουν από κει.

ΕΡ.: Τι λοιπόν πρέπει να γίνει, ώστε όλα να πάνε ομαλά, όπως
εσείς το θέλετε; Είσαστε στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, είστε και
πρόεδρος της Βουλής… Άρα συλλαμβάνετε πολλά μηνύματα…

ΑΠ.: Κατ’ αρχήν, ο πρόεδρος της Βουλής εδώ δεν έχει καμία θέση.

Να υπάρξουν εγγυήσεις

ΕΡ.: Την πόρτα του γραφείου σας τη χτυπάνε πολλοί και μετά τα μεσάνυχτα…

ΑΠ.: Είναι γνωστό ότι ήμουν και είμαι πάντοτε ανοικτός σε όλους, γιατί πάνω
από όλα με ενδιαφέρει η ενότητα και η προοπτική του ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό σέβομαι
κάθε άποψη. Απόδειξη δε, ότι δεν υπάρχουν τάσεις και ρεύματα είναι ότι δεν έχω
πάθει ούτε ηλεκτροπληξία ούτε έχω κρυολογήσει, όντας ανάμεσα σε όλες αυτές τις
υποτιθέμενες τάσεις και τα ρεύματα.

Το ΠΑΣΟΚ έχει έναν αριθμό στελεχών στην κορυφή, που και αξιόπιστο λόγο έχουν
και η πορεία τους, η προσφορά τους στο Κίνημα και στον τόπο είναι σεβαστή από
τη μεγάλη και συντριπτική πλειοψηφία των μελών μας και ασφαλώς και των
συνέδρων. Αυτά τα στελέχη μπορούν να εξασφαλίσουν ότι σ’ αυτό το Συνέδριο και
γόνιμος διάλογος θα γίνει και οι πολιτικές θέσεις θα συζητηθούν και θα
επανεξεταστούν, ενδεχομένως για να προσαρμοστούν αυτές, που πρέπει, στα
σημερινά δεδομένα.

Τα ίδια στελέχη οφείλουν να εγγυηθούν ότι δεν θα υπάρξουν αποκλεισμοί και η
ενότητά μας θα εκφραστεί και μετά το Συνέδριο, μέσα από τα όργανα του Κινήματος.

ΕΡ.: Αυτό πώς θα διασφαλιστεί πρακτικά;

ΑΠ.: Αυτό που εννοείτε προφανώς είναι πώς θα εκφραστεί και στα όργανα.
Γνωριζόμαστε πολύ καλά όλοι στο ΠΑΣΟΚ. Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ποιοι και
πόσοι είναι αυτοί που μπορούν, συμμετέχοντας στα κορυφαία όργανα, να εκφράζουν
συλλογικά και συνολικά το ΠΑΣΟΚ. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το ένα και
ενιαίο ΠΑΣΟΚ.

Πιστεύω ότι αυτή την αντίληψη την ενστερνίζονται και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ
Κώστας Σημίτης και όλα τα κορυφαία στελέχη του.

Νομίζω ότι αν αυτό επιτευχθεί ­ και προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται πολλοί
­ θα μπορούμε βγαίνοντας από το Συνέδριο να δώσουμε στον Πρωθυπουργό τη
δυνατότητα μιας γενναίας αναδιάταξης του κυβερνητικού σχήματος.

Άφθαρτα στελέχη

ΕΡ.: Σε ποια κατεύθυνση;

ΑΠ.: Στην κατεύθυνση συμμετοχής γνωστών και δοκιμασμένων, αλλά και νέων και
άφθαρτων στελεχών που διαθέτει η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, ώστε αυτές οι
προσαρμογές της πολιτικής μας και οι νέοι προσανατολισμοί της, που θα
προκύψουν μέσα από το Συνέδριο, να εκφραστούν και μέσα από ένα νέο κυβερνητικό σχήμα.

ΕΡ.: Ένα τέτοιο σχήμα θα κερδίσει τις ευρωεκλογές;

ΑΠ.: Πιστεύω ότι μία σαφής εικόνα ενότητας στο Συνέδριο, όπως σας την
περιέγραψα πιο πριν και μία εικόνα ενός Υπουργικού Συμβουλίου που δεν
επιτρέπει αμφιβολίες ότι εκεί συμμετέχει πραγματικά όλο το ΠΑΣΟΚ με την
απόφαση να συνεχίσει μια σωστή πολιτική, σε ό,τι αφορά την πορεία της χώρας
προς την ΟΝΕ, αλλά και άλλους τομείς, ιδιαίτερα τον κοινωνικό, όπου υπάρχουν
σοβαρά προβλήματα, θα δώσει μια θετική προοπτική για τις ευρωεκλογές.

Σημίτης-Κακλαμάνης. Ο πρόεδρος της Βουλής προτείνει σε όλους ­ και στον Πρωθυπουργό ­ στο νέο Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ να συμμετέχουν όλα τα ικανά στελέχη του κόμματος, και κυρίως μετά το Συνέδριο να γίνει ένας ευρύς ανασχηματισμός της κυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς

Απορρίπτει ως λάθος το ενδεχόμενο διπλών εκλογών τον Ιούνιο ο πρόεδρος της
Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης και σημειώνει ότι κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε
σοβαρά προβλήματα στην οικονομία.

ΕΡ: Και αν όλα πάνε καλά θα κάνετε διπλές εκλογές;

ΑΠ: Όχι. Αυτό είναι λάθος. Δεν πρέπει να διακινδυνεύσουμε την ευρωπαϊκή πορεία
της χώρας. Αν μιλήσουμε για εθνικές εκλογές, είναι βέβαιο ότι το προεκλογικό
κλίμα μαζί με τα παιχνίδια στο Χρηματιστήριο, στην αγορά και οπουδήποτε αλλού,
θα δημιουργήσουν πρόβλημα σοβαρό στην οικονομία

ΕΡ: Αν κατέβει ένα κόμμα Αβραμόπουλου, σας φοβίζει; Θα πάρει
ψήφους από το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ: Δεν μας απασχολεί σοβαρά ένα τέτοιο ενδεχόμενο και πραγματικά δεν
καταλαβαίνω γιατί μιλάτε ακόμη για ένα κόμμα-φάντασμα.

Στο «μάτι του κυκλώνα» βρέθηκε η Ελλάδα τις τελευταίες μέρες. Ο πρόεδρος της
Βουλής ανησυχεί κυρίως για μια έκρηξη στις σχέσεις με την Τουρκία.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, είχατε καθόλου ύπνο όλες αυτές τις ημέρες,
που η Ελλάδα βρέθηκε στο «μάτι του κυκλώνα»;

ΑΠ.: Να μην υπερβάλλουμε. Όλοι, νομίζω, ανησυχήσαμε και οφείλουμε να
ανησυχούμε, ακόμη… Γιατί, παρά το «σκεπτικό» όσων προθύμως «αποφάνθηκαν» και
ανοήτως εκπέμπουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, διασύροντας έτσι την
πατρίδα μας, ότι η Ελλάδα παρέδωσε τον Οτζαλάν στην Τουρκία, είναι φανερό ότι
οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, όχι μόνο δεν βρίσκονται σε ύφεση, όπως θα έπρπε,
σύμφωνα με το παραπάνω «σκεπτικό», αλλά αντιθέτως προσλαμβάνουν εκρηκτικό
χαρακτήρα. Την ίδια ώρα έχουν αναδειχθεί όλες οι αδυναμίες μας ως κράτους και
κοινωνίας, ως ηγεσίας και λαού, ενώ η διεθνής μας θέση έχει, σαφώς,
εξασθενήσει. Πώς, λοιπόν, να μην ανησυχώ;

Θερμό επεισόδιο

ΕΡ.: Θα το θέσω ευθέως κύριε πρόεδρε. Φοβάστε ένα θερμό επεισόδιο με
την Τουρκία ή κάποια εμπλοκή με την Τουρκία;

ΑΠ.: Πάντοτε το φοβόμουνα αυτό. Και είναι λογικό, νομίζω, ύστερα από όσα είπα,
να το φοβούμαι τώρα περισσότερο.

ΕΡ.: Επομένως, τι πρέπει να γίνει;

ΑΠ.: Ανασυντάσσουμε πρώτα – πρώτα το εσωτερικό μας μέτωπο. Είναι ώρα πολιτικής
ενότητας και εθνικής ομοψυχίας. Ώρα να ξεχωρίσουμε το προσωπικό, το κομματικό,
το εθνικό. Είναι ώρα να κλείσει η εκκρεμότητα του εξοπλιστικού προγράμματος,
που καρκινοβατεί. Είναι ώρα για μια πανεθνική εξόρμηση αναστήλωσης των διεθνών
μας ερεισμάτων, που πρέπει να αρχίσει από την «αποκουρδοποίηση» και της
εσωτερικής μας πολιτικής και των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Το Κουρδικό είναι
πρόβλημα της Τουρκίας και ολόκληρης της Ευρώπης, όχι μόνο της Ελλάδας.

ΕΡ.: Πολλά ακούγονται. Άλλοι υποστηρίζουν ότι φταίει ο κ. Ναξάκης,
άλλοι ρίχνουν στην κυβέρνηση τις ευθύνες…

ΑΠ.: Σε μια υπόθεση με εθνικές διαστάσεις, κανένας μας δεν έχει δικαίωμα να
παριστάνει τον εισαγγελέα ή να εκδίδει καταδικαστικές, χωρίς στοιχεία, ή
απαλλακτικές, «λόγω βλακείας», αποφάσεις, για οποιονδήποτε. Και είναι
εγκληματικό λάθος να προσθέτει καθένας το δικό του πάθος και τη δική του
πολιτική ή άλλη ιδιοτέλεια σε μια, ούτως ή άλλως, μη καθαρή υπόθεση, που
πρέπει να διερευνηθεί σε βάθος και προς κάθε κατεύθυνση. Για να βρεθεί η
αλήθεια και να προστατευτεί το δημόσιο συμφέρον κι όχι για να αυξηθεί, απλώς,
η πελατεία των τηλεοπτικών παραθύρων και η κυκλοφορία των εφημερίδων.

Πολιτικό πρόβλημα

ΕΡ.: Ποια είναι η γνώμη σας: αρκεί που σώθηκαν τα κορίτσια;

ΑΠ.: Ασφαλώς και δεν αρκεί. Είναι δεδομένη η πικρία, η στενοχώρια για όλη αυτή
την υπόθεση και η ανησυχία για την εξέλιξή της.

Πρέπει, όμως, να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί η Ελλάδα, ούτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα
μόνη της, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη και μόνο ως πολιτικό πρόβλημα να σηκώσει το
βάρος του Κουρδικού. Αυτό ζητούν και οι Κούρδοι. Αυτή είναι μια πλευρά της
στρατηγικής τους, που έχει πάρει όμως και άλλες μορφές, όπως είναι φυσικό, για
ένα λαό, που αγωνίζεται για την ελευθερία του.

Γι’ αυτό πρέπει να δούμε συνολικά τη θέση μας στο κουρδικό πρόβλημα. θα
καταλάβουμε τότε γιατί, ενώ ως δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα αλλά και λόγω των
μακραίωνων δεσμών ανάμεσα στους δύο λαούς μας στηρίζουμε τον πολιτικό τους
αγώνα, σ΄ αυτές τις άλλες μορφές αγώνα των Κούρδων και μάλιστα τού πιο
μαχητικού τμήματος που εκφράζεται από το ΡΚΚ, οι υπεύθυνες κυβερνήσεις της
χώρας έχουν αποφύγει συστηματικά κάθε ανάμειξη.

Ερωτηματικά για Οτζαλάν

ΕΡ.: Ο λόγος;

ΑΠ.: Είναι απλός. Η στρατηγική του ένοπλου κουρδικού αγώνα, τον οποίο ευνοεί
ασφαλώς η αδιαλλαξία της Άγκυρας, ασφαλώς ευνοείται και από μια πολεμική
εμπλοκή της Ελλάδας ή οποιασδήποτε άλλης γειτονικής χώρας με την Τουρκία. Κάτω
από αυτό το πρίσμα αξίζει να μας προβληματίσει και η υπόθεση Οτζαλάν, από τότε
που ξεκίνησε το «αίτημά» του να επισκεφτεί τη χώρα μας και η, παρά τη σαφή
αρνητική μας θέση, δις παράνομη είσοδός του μέχρι τις προχθεσινές δηλώσεις της
γραμματέως του. Εμεί όμως δεν θέλουμε πολεμική εμπλοκή και μόνο αν μας
επιβληθεί με προσβολή των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, είμαστε υποχρεωμένοι να
την αποδεχτούμε, να αμυνθούμε.

ΕΡ.: Ορισμένοι έχουν την αίσθηση ότι η Τουρκία πέτυχε πολλά, τα
τελευταία χρόνια, με τα Ίμια, τους S-300, με την
υπόθεση Οτζαλάν… Δεν ξέρω αν συμμερίζεστε αυτόν τον
προβληματισμό του κόσμου…

ΑΠ.: Τον προβληματισμό ναι, τον συμμερίζομαι. Να μην εξαντλείται όμως στα
δικαιολογημένα, επίσης, συναισθήματά μας. Να προχωρήσουμε πιο πέρα. Να
καταλάβουμε και να διδαχθούμε. Την κίνηση στα Ίμια δεν την έκανε η Τουρκία,
αλλά εμείς, στους S-300 εμείς, στην υπόθεση Οτζαλάν εμείς… Η Τουρκία
επωφελείται μονίμως των δικών μας λαθών. Κι αυτό ισχύει, με κάποια
διαλείμματα, επί ένα αιώνα ­ από το μοιραίο 1897!..

ΕΡ.: Ειπώθηκε ακόμα και από ανθρώπους που πολέμησαν τον Ανδρέα
Παπανδρέου, ότι αν ζούσε, μπορεί να μην έρχονταν έτσι τα πράγματα.

ΑΠ.: Δεν ζει πια ο Ανδρέας Παπανδρέου και πολλά, άλλωστε, έχουν αλλάξει γύρω
μας. Υπάρχουν όμως οι παρακαταθήκες του, αρκεί να τις αξιοποιούμε, να μην τις
απωθούμε, όσοι τις απωθούμε, και να μην τις καπηλευόμαστε, όσοι τις καπηλευόμαστε!..

Φωτιές δίπλα μας

ΕΡ.: Έπεσε περισσότερο φως στην υπόθεση Οτζαλάν απ’ ό,τι στη Βόρειο
Ελλάδα, όπου περνάνε ξένα τανκς και στρατιώτες. Τι
γίνεται; Τι κάνει η χώρα μας;

ΑΠ.: Είναι κι αυτό ένα ακόμα στοιχείο για να με καταλάβετε όταν ξεχωρίζω τις
συναισθηματικές αντιδράσεις από τον γνήσιο προβληματισμό. Συντελούνται
εξελίξεις στην περιοχή μας που αγνοούμε σε βάθος, γιατί στα φλύαρα δελτία της
τηλεόρασης σήμερα άλλα «πουλάνε»…

Κι όμως, η επιχείρηση που ξεκινά το ΝΑΤΟ στο Κόσοβο μάς αφορά. Ανάβουν φωτιά
δίπλα μας κι εμείς οι Έλληνες θα εξακολουθούμε την εξάσκησή μας πάνω στα
αιώνια πάθη και τις αδυναμίες της φυλής…

ΓΙΑ «ΥΠΟΠΤΟ κατηγορητήριο» κάνει λόγο στη συνέντευξή του ο κ. Απ. Κακλαμάνης
σχετικώς με τις προχθεσινές καταγγελίες της κ. Ντιλάν.

«Ολόκληρος ο ελληνικός λαός παρακολούθησε με “κομμένη την ανάσα” την
επιχείρηση απεγκλωβισμού και επιστροφής στην Ελλάδα των τριών συνεργατριών του
κ. Οτζαλάν.

Το “ευχαριστώ” της κ. Ντιλάν, εξ ονόματος (;) και των άλλων δύο, ήταν ένα
ύποπτο, το λιγότερο, “κατηγορητήριο”, το οποίο μας απήγγειλε επί τη διασώσει
της και επί ελληνικού εδάφους.

Οι συντάκτες του, εξ αντικειμένου εξυπηρετούν στόχους άσχετους με την κουρδική
υπόθεση. Πιστεύουν προφανώς ότι “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”! Αγνοούν, όμως, ότι
αν είναι ποταπά, όπως η συκοφαντία, ο διεθνής διασυρμός μιας χώρας, που
επιθυμούν να εμπλέξουν χωρίς τη θέλησή της σε μια περιπέτεια, με άγνωστη την
τελική έκβασή της, αυτά τα μέσα μετατρέπονται σε μπούμερανγκ!

Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στους δύο λαούς, ελπίζω όχι γιατί οι δεσμοί
τους είναι μακραίωνοι και ισχυροί. Πρέπει, αγνοώντας τη συμπεριφορά αυτή αλλά
επαγρυπνώντας για τη δραστηριότητα των προσώπων αυτών, να συνεχίσουμε την
ανθρωπιστική συμπαράστασή μας σ’ αυτό τον λαό για λόγους αρχής, ως δημοκρατική
χώρα κάνουμε για όλους όσοι αγωνίζονται για ελευθερία και ανθρώπινα
δικαιώματα, υποστηρίζοντας πάντα μια ειρηνική, πολιτική λύση του κουρδικού προβλήματος».