Για τα νοσοκομεία

Προτάσεις για την καλύτερη διοικητική στελέχωση και λειτουργία των δημόσιων
νοσοκομείων κάνει ο κ. Κωνσταντίνος Θεοφιλογιαννάκος, από την Τρίπολη:

«1) Πρόεδρος ο γεν. διευθυντής.

2) Αντιπρόεδρος ο διοικητικός διευθυντής που θα καταλαμβάνει επίσης τη
θέση αξιοκρατικά, δηλαδή με προκήρυξη· όχι απαραίτητα επί θητεία.

3) Μέλη: α) Εκπρόσωπος του υπουργείου.

β) Εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που θα προτείνεται από τον νομάρχη.

γ) Ο διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας που όμως θα εκλέγεται μεταξύ των
διευθυντών από τους μόνιμους ιατρούς του νοσοκομείου και των Κέντρων Υγείας.

δ) Η διευθύνουσα του νοσοκομείου.

ε) Εκλεγμένος εκπρόσωπος των λοιπών εργαζομένων.

Γενναία αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από το υπουργείο στη Γενική Γραμματεία των
Περιφερειών ή τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση.

Οργάνωση νοσοκομείων

Επιγραμματικά θα τονίσω: το μυστικό των νοσοκομείων είναι Εξωτερικά Ιατρεία
και Εργαστήρια».

Ως προς το ιατρικό προσωπικό, ο αναγνώστης μας σημειώνει:

«1. Ιατρικό: ΕΣΥ δεν γίνεται χωρίς ιατρούς. Παρατηρείται το φαινόμενο ο
διευθυντής του Κέντρου Υγείας, ο διευθυντής ενός μικρού νοσοκομείου αλλά και ο
διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Μονάδας ενός μεγάλου νοσοκομείου να
λαμβάνουν τις ίδιες αποδοχές και βέβαια “το φακελάκι”, η κατάντια αυτή του
ιατρικού κόσμου καλά κρατεί.

Πριν από χρόνια ο κ. Σούρλας, υπουργός τότε, από τηλεοράσεως είχε πει ότι το
Δημόσιο πλήρωνε 2 εκατ. δρχ. στα ιδιωτικά κέντρα για καρδιοχειρουργικές
επεμβάσεις για να σταματήσει η αιμορραγία συναλλάγματος, ένα μεγάλο ποσό
βέβαια ελάμβανε ο καρδιοχειρουργός· όχι όμως και στον ιατρό του ΕΣΥ.

Μήπως πρέπει οι ιατροί του ΕΣΥ για κάποιες εξειδικευμένες εξετάσεις να
αμείβονται επιπρόσθετα κατά πράξη; Μια απαρχή σύνδεσης αμοιβής – παραγωγικότητας;

2. Κίνητρα ποιοτικής αναβάθμισης παραϊατρικού και διοικητικού προσωπικού».