Πράσινη κάρτα στην ελπίδα

Λέγεται Αμπντούλ, κατάγεται από τη Συρία, είναι 32 ετών και δουλεύει ως
ελαιοχρωματιστής. Δεν είναι, όμως, ο οποιοσδήποτε Αμπντούλ, αφού από χθες
κατέχει τον άτυπο τίτλο του πρώτου νόμιμου αλλοδαπού στην Ελλάδα. Θα ήταν
δεύτερος, όμως ο Αιγύπτιος που ήταν πάνω-πάνω στη λίστα του ΟΑΕΔ Αμαρουσίου
δεν βρέθηκε, με αποτέλεσμα να γίνει ο πρώτος ξένος που πήρε στα χέρια του
πράσινη κάρτα. Έτσι, νομιμοποιήθηκε πρώτος και μάλιστα την ημέρα των γενεθλίων
του ­ σαν να είχε σκηνοθετήσει ο ίδιος το σενάριο…

Πρωί πρωί πήγε στο Μαρούσι για να πάρει την πολύτιμη κάρτα. Από το 1990 που
βρίσκεται στην Ελλάδα την ονειρευόταν αυτή την στιγμή. Ακόμα και τις πιο
δύσκολες στιγμές, τότε που τον σταματούσε η Αστυνομία και δεν είχε να τους
δείξει τίποτα, δεν απελπιζόταν. Ζούσε με την ελπίδα ότι κάποια θα ξεφύγει από
την… παρανομία. «Όλα αυτά τα χρόνια ένιωθα τον φόβο ότι μια μέρα θα με
συλλάβουν και θα με στείλουν στη χώρα μου. Δεν ήθελα να χαλάσω την ζωή που έχω
φτιάξει εδώ», λέει. «Όμως όλα αυτά είναι παρελθόν. Τώρα θα μπορώ να απολαμβάνω
τις διακοπές στην πατρίδα μου χωρίς άγχος».

Χθες το βράδυ ο Αμπντούλ Ραχμάν Ολουάν το γιόρτασε δεόντως. Πήρε την παρέα του
και πήγανε στα μπουζούκια για να γιορτάσουν όχι μόνο τα γενέθλιά του, αλλά και
αυτό που φαινόταν απίστευτο πριν από μερικά χρόνια: τη νομιμοποίησή του. Από
το πρωί έλαμπε, χαμογελούσε συνεχώς και δεν παρέλειπε να αγκαλιάζει την
διευθύντρια του ΟΑΕΔ Αμαρουσίου κυρία Ευφροσύνη Κιτσινέλη-Συμεωνίδη, που χθες
μοίρασε τις πρώτες δέκα κάρτες.

«Η σχέση μας όλο αυτό τον διάστημα, που χρειάστηκε μέχρι να αρχίσει η
διαδικασία της νομιμοποίησης ήταν πολύ καλή. Δεν έχουμε ίχνος ρατσισμού
απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Τους θεωρούμε ισότιμους πολίτες και,
πραγματικά, είμαι πολύ χαρούμενη που η δική μας υπηρεσία έδωσε τις πρώτες
πράσινες κάρτες», λέει η κα Κιτσινέλη-Συμεωνίδη.

Σε σύνολο 373.000 απογραφέντων μέχρι τώρα έχουν υποβάλει αίτηση για την
απόκτηση πράσινης κάρτας 250.000 αλλοδαποί. Οι κάρτες (που έχουν φτιαχτεί από
υδατογραφημένο χαρτί και είναι αδύνατη η παραχάραξή της) δίνονται από τις
υπηρεσίες του ΟΑΕΔ μετά από έγκριση των επιτροπών που λειτουργούν κατά νομό.
Υπενθυμίζεται ότι η ισχύ της άσπρης κάρτας έχει παραταθεί μέχρι τις 30.4.1999.
Αίτηση για πράσινη κάρτα έχουν δικαίωμα να υποβάλουν όσοι αλλοδαποί έχουν
συμπληρώσει 40 ένσημα μέχρι 31.12.1998 ανεξάρτητα αν έχουν λευκή κάρτα ή όχι
(μόνο για τις οικιακές βοηθούς η προθεσμία για την συμπλήρωση 40 ενσήμων λήγει
αύριο). Η κάρτα παραμονής περιορισμένης χρονικής διάρκειας (πράσινη κάρτα)
έχει διάρκεια 1 έως 3 χρόνια με δικαίωμα ανανέωσης.

«Ο μέσος όρος ηλικίας όσων υποβάλλουν αίτηση για πράσινη κάρτα κυμαίνεται
μεταξύ 30 και 40», λέει η κα Κιτσινέλη-Συμεωνίδη. «Πρόκειται, κυρίως, για
Αλβανούς, αλλά και για αρκετούς Πακιστανούς, Σύριους, Ινδούς και Φιλιππινέζους».

«Τους θεωρούμε ισότιμους πολίτες και πραγματικά είμαι πολύ χαρούμενη που η
δική μας υπηρεσία έδωσε τις πρώτες πράσινες κάρτες», λέει η κ. Κιτσινέλη – Συμεωνίδη

«Η ανασφάλεια είναι παρελθόν. Τώρα θα μπορώ να απολαμβάνω τις διακοπές στην
πατρίδα μου χωρίς άγχος», λέει ο Αμπντούλ Ραχμάν Ολουάν

Μένει στο Κρυονέρι από το 1993. Εργάζεται σε εργοστάσιο παραγωγής αυτοκόλλητων
ταινιών. Στα 30 του έχει ένα παιδί. Εάν ο Σούλι Αλμπέρ δεν έπαιρνε τώρα την
πράσινη κάρτα (με αύξοντα αριθμό 3), μάλλον θα το σκεφτόταν σοβαρά για το αν
θα παρέμενε στην Ελλάδα.

«Πέρασα δύσκολα χρόνια. Μια φορά με συλλάβανε και με έστειλαν πίσω στην
Αλβανία», αναφέρει. «Τώρα, όμως, η ζωή μου μπαίνει σε ένα πρόγραμμα. Θα
μπορέσω να πάρω σοβαρές αποφάσεις χωρίς να φοβάμαι μη με πιάσουν».

Νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει τους υπαλλήλους του ΟΑΕΔ που του έδωσαν το
δικαίωμα, όπως λέει, να ταξιδεύει ελεύθερος. Και να μπορεί να επιστρέψει στο
Τεπελένι, για να δει την οικογένειά του, χωρίς άγχος.

Έφτασε στην Ελλάδα από τη Μόσχα το 1991. Οκτώ χρόνια μετά είναι η πρώτη
γυναίκα αλλοδαπή που παίρνει πράσινη κάρτα. Η ζωή της στη χώρα μας δεν ήταν
εύκολη. Η Έλενα παντρεύτηκε Έλληνα, ένα χρόνο μετά όμως χώρισε ­ έτσι
εξηγείται και το ελληνικό επίθετό της που προτίμησε να κρατήσει.

«Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές είχα την ελπίδα ότι θα νομιμοποιηθώ.
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και δικαιωμένη για τόσο καιρό αναμονής», λέει.
Δουλεύει ως τραγουδίστρια σε νυκτερινό κέντρο και πλέον θα μπορέσει να
προγραμματίσει τι θα κάνει στο μέλλον. Ένα πράγμα, όμως, είναι σίγουρο: την
Ελλάδα δεν θα την εγκαταλείψει με τίποτα…

Οι υπάλληλοι του ΟΑΕΔ τον βάφτισαν… Ανδρέα για να θυμούνται πιο εύκολα το
όνομά του. Η σχέση που δημιούργησαν με τον 25χρονο Αλβανό Ομέρι Ίλμι τόσους
μήνες ξέφυγε από τα… τυπικά και, τώρα, όλοι μαζί δηλώνουν «ευτυχείς» που
επιτέλους απέκτησε και εκείνος τα ίδια εργασιακά δικαιώματα.

Ο Ομέρι ή Ανδρέας δουλεύει 7 χρόνια στην Ελλάδα σε ένα τζαμάδικο. Πέρασε
δύσκολες στιγμές όλα αυτά τα χρόνια. Θυμάται τότε που ­ κοντά μεσάνυχτα ­ η
Αστυνομία πήδηξε τη μάντρα του σπιτιού του, μπήκε μέσα και τον συνέλαβε. «Το
σοκ ήταν μεγάλο», λέει. «Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού από τον φόβο του έπαθε
καρδιακό επεισόδιο και εγώ μέσα σε λίγες ώρες βρέθηκα πίσω στην Αλβανία».

Από χθες, όμως, είναι ο «νούμερο 2» στη λίστα όσων έχουν πράσινη κάρτα. «Είναι
μια πολύ σημαντική στιγμή, γιατί νιώθω σαν Έλληνας πολίτης. Τόσα χρόνια ζω σαν
κυνηγημένος και, επιτέλους, ήρθε η στιγμή που θα ηρεμήσω». Χθες το βράδυ,
πάντως, το γιόρτασε ήρεμα. Με μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Χωρίς να
φοβάται πλέον μήπως τον σταματήσουν…