Αναδιάταξη στην… τάξη

Η εικόνα μέχρι χθες είναι γνωστή. Μαθητές μέσα σε μια σαραβαλιασμένη
σχολική τάξη, την ίδια πάντα για κάθε συγκεκριμένο τμήμα. Τα κατεστραμμένα
θρανία στη γνωστή διάταξη, το ένα πίσω από τ’ άλλο, με τους «καλούς» μπροστά
και τους «σαματατζήδες» πίσω.

Νέα τάξη. Τα θρανία δεν θα βρίσκονται το ένα πίσω από τ’ άλλο και κάθε μάθημα θα έχει τη δική του αίθουσα

Ξεφτισμένοι τοίχοι, ραγισμένα τζάμια, ξεχαρβαλωμένη έδρα, ετοιμόρροπος
μαυροπίνακας. Επιστημονικά όργανα λίγα και χαλασμένα, υπολογιστές παλιοί και
χαλασμένοι επίσης, εργαστήρια – αποθήκες που σπάνια χρησιμοποιούνται,
γυμναστήρια με αθλητικά όργανα για παλιατζήδες. Και σε κάθε κατάληψη η
κατάσταση να επιδεινώνεται, το φροντίζουν εξάλλου οι ίδιοι οι μαθητές.
Καταστρέφουν ό,τι είναι ήδη άσχημο. Αυτή η κλασική εικόνα έχει ήδη αλλάξει από
πέρυσι για 25.000 μαθητές σε 80 Γυμνάσια και από φέτος για 55.000 ακόμα, σε
άλλα 93 Γυμνάσια και 68 Λύκεια σε όλη τη χώρα, με έναν απλούστατο τρόπο. Με
την «αναδιάταξη του σχολικού χώρου», ένα πειραματικό προς στιγμήν πρόγραμμα
του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, που τα επόμενα χρόνια θα εξαπλωθεί σε όλα τα
σχολεία της χώρας, όπως ήδη συμβαίνει στα ευρωπαϊκά σχολεία.

Η ιδέα: αντί να έχουμε μια αίθουσα για κάθε μαθητικό τμήμα, γιατί δεν
φτιάχνουμε μια αίθουσα για κάθε μάθημα, στην οποία να εναλλάσσονται τα
τμήματα; Γιατί να μη διδάσκουν ταυτόχρονα, όπου χρειάζεται, καθηγητές
διαφορετικών ειδικοτήτων, π.χ. χημικός και βιολόγος, ώστε να γίνεται
διεπιστημονική προσέγγιση του φαινομένου της ζωής λόγου χάριν; Γιατί αυτή η
αίθουσα να μην κλειδώνει στα διαλείμματα ώστε να αποφεύγονται καταστροφές ­
εφόσον βέβαια βρούμε πρώτα ερμάρια και ντουλάπες για τα παιδιά στους
διαδρόμους και σε βοηθητικούς χώρους; Γιατί τα θρανία να είναι το ένα πίσω από
τ’ άλλο, κι όχι σε μια νέα διάταξη που να μη χωρίζει, αλλά να ενώνει τις
διαφορετικές προσωπικότητες των μαθητών;

Έτσι οι κομπιούτερ στην «Αίθουσα Πληροφορικής» επιτέλους λειτουργούν, τα
επιστημονικά όργανα στην «Αίθουσα Φυσικοχημείας», τα μουσικά στην «Αίθουσα
Μουσικής» και τα αθλητικά στο γυμναστήριο διατηρούνται, υπάρχει επιτέλους
βιβλιοθήκη, τα τζάμια, οι τοίχοι, τα πατώματα, οι πίνακες, επιδιορθώθηκαν.
Και, κυρίως, οι μαθητές δεν καταστρέφουν πια. Βλεπουν το σχολείο τους όμορφο!
Ιδού και η οικονομία για το 1,6 δισ. δραχμές που ξοδεύεται για τον σκοπό αυτό:
στην επόμενη κατάληψη, θα το σκεφτούν πολύ να καταστρέψουν αυτό που πλέον τους
εμπνέει (και) ως χώρος.

Αυτά ήταν τα συμπεράσματα ημερίδας που διοργάνωσε χθες το Παιδαγωγικό
Ινστιτούτο, για να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της πρώτης λειτουργίας και τους
σχεδιασμούς για τη συνέχιση του προγράμματος. Οι καθηγητές που συμμετείχαν,
ανέφεραν όλοι ότι με τον τρόπο αυτό, πέραν της αισθητικής αναβάθμισης του
σχολικού χώρου, αυξήθηκε το ενδιαφέρον των μαθητών, βελτιώθηκε το παιδαγωγικό
κλίμα, ελαχιστοποιήθηκαν οι φθορές και οι σχέσεις καλυτέρεψαν.

Για να αποδειχθεί έτσι, ότι τα απλούστερα πράγματα είναι ­ ενίοτε ­ τα δυσκολότερα.