Οργή για την υπόθεση Οτζαλάν

Η υπόθεση Οτζαλάν και πρωτίστως ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε το ζήτημα η
κυβέρνηση, αλλά και η εμπλοκή «θερμοκέφαλων», απασχολούν έντονα τους
αναγνώστες των «ΝΕΩΝ», που εκφράζουν την αγανάκτηση ή τον θυμό τους,
επικρίνοντας παράλληλα την όλη στάση την οποία ετήρησε η Ελλάδα.

Οι πολίτες αγανάκτησαν με τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα του
Οτζαλάν, σημειώνει ο κ. Γιώργος Πετράκης, από τη Δομβραίνα Θηβών, που παρατηρεί:

«Ο Οτζαλάν περνάει στην ιστορία ως το τελευταίο σύμβολο αντίστασης κατά της
νέας τάξης. Να μην κοροϊδευόμαστε.

Ας ευχόμαστε μετά την οντολογική εξουδετέρωση που υφίσταται με
χημειοφαρμακευτικά μέσα, από το συνονθύλευμα ακραίας ανατολικής βαρβαρότητας
και δυτικής υποκρισίας που λέγεται Τουρκία, να έχει σύντομα ένα αξιοπρεπές
βιολογικό τέλος, για να λυτρωθεί από την κόλασή του.

Οι Κούρδοι θα δικαιωθούν να ζήσουν στο δικό τους κράτος. Είναι νομοτελειακή πορεία.

Οι Έλληνες… στην πιθανοκρατική πορεία της Ευρώπης, με τον αρχιλογιστή ν’
αναμασάει άτεχνα ότι η ποσοτική ευρωπαϊκή συσσώρευση θα φέρει ποιοτικό άλμα
στην επίλυση ελληνικών προβλημάτων. Συρρικνώσαμε και την ψυχή μας για την ΟΝΕ.

Μέχρι που με νόμο-έκτρωμα στην Παιδεία, δρομολογήσαμε τη νεολαία μας σε
προγραμματισμένη αχρήστευση των δυνατοτήτων της.

Τώρα το πέρασμά μας στον 21ο αιώνα αμαυρώνεται από την προδοσία, συνειδητή ή όχι.

Ο Πρωθυπουργός, παραμένει στη θέση του, δίκην θλιβερού αποσκιάσματος πολιτικού
ανδρός και οι παρατρεχάμενοί του αυτοεπιβεβαιώνονται βαυκαλιζόμενοι ως αναντικατάστατοι.

Δεν είναι το πεσμένο ηθικό και η ηττοπάθεια στους Έλληνες ούτε οι αλλεπάλληλες
ντροπές μας. Είναι το ανιαρό παιχνίδι των δειλών.

Η κατά το δοκούν παρουσία ή απουσία τους στα δρώμενα, που πάντα τους δίνει
άλλοθι για αυθάδη αποποίηση των ευθυνών τους. Ακόμη και πολίτες με συνειδητή
επιλογή του “λάθε βιώσας”, αγανακτούν. Έως εδώ και μη παρέκει.

Πολιτικοί άνδρες με ήθος υπάρχουν και νόμιμοι τρόποι απομάκρυνσης του εν λόγω
ατόμου υπάρχουν.

Ας αποδράσουν από την αδέξια δεξιολογία, που θυμίζει την κομμουνιστολογία
άλλων, μιας και δεξιά δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται, παρά όποια παράταξη είναι
στην εξουσία.

Ας ελαφρύνουν λοιπόν, οι πολιτικοί άνδρες, τον τόπο, από αυτό το άτομο.
Γνωρίζουν ότι καταγράφεται στις συνειδήσεις των πλείστων Ελλήνων, ως:

1) Πρωθυπουργός-φάντασμα, γιατί είναι όπου νομίζει και όχι όπου πρέπει,

2) Πρωθυπουργός-εφιάλτης, γιατί δεν ξέρουμε τι αύριο μας επιφυλάσσει η
επιπολαιότητά του».