ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Κανείς Έλληνας

Ας υποθέσουμε ότι αυτή η νέα κυβέρνηση έχει αμιγώς ελληνοκεντρική σύλληψη και
σύνθεση. Ότι δεν υπάρχουν κάποιοι που εγγυώνται τα συμφέροντα/σχέδια διεθνών
παραγόντων. Ότι θα αποφασίζουν πάντα και όλοι με γνώμονα την εντολή του λαού
και την προοπτική του Έθνους.

Εμείς είμαστε υπάλληλοι της Ιστορίας και της συνείδησής
μας όχι υπάλληλοι αφεντικών

Μιχάλης Κατσαρός

Ας υποθέσουμε ότι ελάχιστο μέρος της ύβρεως και του άγους έχουν
ανα-σχηματισθεί. Ακόμα και σ’ αυτή την (υποθετική) περίπτωση το βασικό
πρόβλημα της ελληνικής πολιτικής (εξωτερικής και εσωτερικής) παραμένει χωρίς
λύση και απάντηση. Υπάρχουν υπεύθυνα δημόσια πρόσωπα σε αυτό τον τόπο ή μήπως
όλοι αυτοαναγορεύονται «ανεύθυνοι άρχοντες» και ρίχνουν το ανάθεμα και τις
ενοχές στους από κάτω, στους υφισταμένους, στον ίδιο τον λαό;

Καίγονται τα δάση φταίνε οι περιπατητές. Κυκλοφορεί «μαύρο χρήμα» φταίνε τα
βαποράκια. Εμπορευματοποιείται η εκπαίδευση φταίνε οι καθηγητές. Σαπίζουν τα
νοσοκομεία φταίνε οι άρρωστοι. Μα, αν για όλα τα δεινά της χώρας υπόλογος
είναι «ο κοσμάκης», τότε προς τι η κυβέρνηση, τα κόμματα, η Βουλή; Αν όλοι οι
πατέρες του Έθνους στην πραγματικότητα εκπροσωπούν ξεπερασμένα ή νοσηρά
αιτήματα του λαού, τότε ας μην (κατα)δεχθούν την ψήφο μας και να εκλέγονται
μόνον από τους politically correct φίλους τους ή τις παρεούλες των συν-εταίρων τους.

Από την άλλη μεριά, αν όλοι σιγομουρμουρίζουν ότι τα πλαίσια ελευθερίας τους
απέναντι σε κομματικούς μηχανισμούς παγιδευμένους σε διαπλεκόμενα τοπικά
συμφέροντα αλλά και σε διεθνή δίκτυα είναι πολύ μικρά, τότε ή να πουν την
αλήθεια στον λαό και να μην ξανακατέβουν υποψήφιοι ή να ζητήσουν τη δύναμη από
τον λαό για να σπάσουν τα δεσμά αυτά.

Είναι όμως πολιτικά και ηθικά απαράδεκτο να εκλέγονται με προγράμματα και
συνθήματα εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικής αλληλεγγύης, γνωρίζοντας εξ
αρχής ότι θα τα παραβιάσουν στο πρώτο κουδούνισμα του τηλεφώνου ή στην πρώτη
(υφ)υπουργική καρέκλα.

Φθάνω στο σημείο να πω ότι η Ελλάδα σήμερα δεν έχει τόσο ανάγκη από
τεχνοκράτες της πολιτικής όσο από «πολιτικούς άντρες» (ό,τι και αν αυτό
σημαίνει σε μπέσα, σε φιλότιμο, σε αποφασιστικότητα, σε αυτοθυσία).

Αντέξαμε τους δεξιούς να εκλέγονται ως ΠΑΣΟΚογενείς, τους λαϊκιστές να
μεταμφιέζονται σε εκσυγχρονιστές, τους φιλοκινηματικούς να το παίζουν
Αμερικανάκια. Αρκετά όμως ως εδώ. Φθάνει πια με τους συγγενείς που δεν ξέρουν
ότι τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης απελπισμένων» έχουν δύο πόρτες, με τους
αυλικούς που έχουν ήδη ετοιμάσει τα μπαγκάζια τους για το Ευρωκοινοβούλιο, με
τους χρηματιστές (και εν πολλοίς χρηματιζόμενους) που τζογάρουν πάνω στα
εθνικά φιάσκα και στις ντροπές του λαού.

Αν είναι νωρίς για να μάθουμε την (ιστορική) αλήθεια για τα Ίμια, τους S-300,
τον Οτζαλάν, είναι πολύ αργά για να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε τους
χαζοχαρούμενους βολεψάκηδες.

Όποιος από τους κυβερνώντες πιστεύει ότι ύστερα από λίγες ημέρες οι πολίτες θα
γυρίσουν στα αυγά τους και θα αφήσουν τους πολιτικούς να κάνουν τη δουλειά
τους, πλανάται πλάνη μεγάλη.

Η αλαζονεία και η ηττοπάθειά τους μας βοήθησαν να ξεπεράσουμε τις αντιθέσεις
και τους ενδοιασμούς μας. Δεν ανεχόμαστε ηγέτες που φοβούνται να μας κοιτάξουν
στα μάτια την ώρα της κρίσης (έστω για να μη νιώθουμε μόνοι). Δεν ανεχόμαστε
ηγέτες που «αλλάζουν τους Μανωλιούς» στην κυβερνητική σκακιέρα ή μας κάνουν
«κρύο-ζεστό ντους» στην οικονομία. Δεν ανεχόμαστε ηγέτες που ύστερα από το
1897 μας έκαναν να αισθανθούμε τόσο νικημένοι χωρίς καν να πολεμήσουμε.

Κυβέρνηση, συμπολίτευση, αντιπολίτευση, πολιτικά πρόσωπα, θεσμοί και φορείς
έχουν ακέραιη την ευθύνη για τη διεθνή εικόνα της χώρας.

Κανείς Έλληνας δεν θέλει να ταυτισθεί με τη CIA, τη ΜΙΤ, τη Μοσάντ, τους
διπλούς πράκτορες και τις διπλωματικές ίντριγκες.

Κανείς Έλληνας δεν θέλει να μας τηλε-κυβερνούν κι εμείς απλώς να ψηφίζουμε ή
να εκδίδουμε ψηφίσματα.

Κανείς Έλληνας δεν αγάπησε και δεν τίμησε ριψάσπιδες.

Κανείς Έλληνας δεν δικαιούται να μας κάνει να ντρεπόμαστε για την Ελλάδα μας.

ΥΓ.: Το τελευταίο ανθρωπάκι στην Μπαμπούσκα, όπου η μία κούκλα κρύβεται μέσα
στην άλλη, πώς ονομάζεται;

Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Τμήμα
Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.