ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η ταυτότητα

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο γνωστός φωτορεπόρτερ Παν. Δεληκάρης, Αθήνα,
γράφει: «Έχασα την ταυτότητα μου. Μου ζήτησαν: ένα πιστοποιητικό γεννήσεως, 5
φωτογραφίες, 3.000 δρχ. παράβολο απ’ την εφορία, ένα χαρτόσημο των 100. Και
ένα μάρτυρα, μου είπαν, για να πιστοποιηθεί η φάτσα μου. Σ’ όλα αυτά
επιδεικνύω το διαβατήριό μου με τον αριθμό που αναγράφεται μέσα τής χαμένης
ταυτότητάς μου μήπως βοηθηθώ για τα παραπάνω που πρέπει να προσκομίσω. “Αυτό
δεν ισχύει για την περίπτωσή σας”. Ολίγον συγχυσμένος, την κεφαλή μου γυρίζω
πίσω κι αναχωρώ. Στην έξοδο ο σκοπός αστυφύλαξ: “Συμβαίνει τίποτα, κύριε;”.
Προχωρώ με το κεφάλι μου να κοιτά πίσω το κρατικό κατάστημα της Ελλάδας των
Ελλήνων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αμ και τούτο, να ‘σαι κάτοικος και δημότης
Βούλας και αστυνομικά να ανήκεις στη Γλυφάδα, πώς σας φαίνεται!

Το 2060 η ίδια ιστορία. Ένα γραφείο σήμερα που θυμίζει δεκαετία του ’50, χωρίς
υπολογιστή. Ψύλλος στον κόρφο μας λοιπόν».

Ο Ηρ. Καραμπάτος, Πλαταιών 9, Νίκαια, γράφει: «Επιτρέψτε μου να σας απασχολήσω
με ένα θέμα που αφορά όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους τους συνταξιούχους του
Δημοσίου και του ΝΑΤ και απορώ πώς οι αρμόδιοι σύλλογοι δεν το έχουν θίξει
μέχρι τώρα.

Το 1992, ο κ. Μητσοτάκης, προκειμένου να ενισχύσει μερικά ασφαλιστικά ταμεία
τα οποία αντιμετώπιζαν δυσκολίες, ψήφισε τον περιβόητο Νόμο 2084/92 και
επέβαλε κρατήσεις στους συνταξιούχους ανάλογα με τη σύνταξη του καθενός. Από
μένα κρατάει σήμερα 5.000 δρχ. μηνιαίως. Είπε δε ότι ο νόμος αυτός θα ισχύσει
διά μίαν μόνον διετίαν.

Ήδη μπήκαμε στο 1999 και ούτε φωνή ούτε ακρόαση διά την κατάργησή του. Και σας
ερωτώ, είναι δίκαιο αυτό, τη στιγμή που η κυβέρνηση λογαριάζει να δώσει αύξηση
2% να μου παρακρατεί 5.000 τον μήνα παρανόμως; Ας καταργήσει τον νόμο αυτόν
και ας μη μου δώσει αύξηση».