Η Κένυα άντρο του FBI

Όποιος έχει έστω και την παραμικρή αίσθηση της αμερικανικής πραγματικότητας,
καταλαβαίνει ότι η επιλογή της ελληνικής πλευράς να στείλει τον Αμπντουλάχ
Οτζαλάν στην Κένυα για να τον προστατεύσει από τους διώκτες του ήταν τραγικό λάθος.

Στην Ουάσιγκτον είναι γνωστό τοις πάσι, ακόμη και από τα ρεπορτάζ της
τηλεόρασης, ότι η Κένυα μετά τη βομβιστική επίθεση του περασμένου Αυγούστου
στην αμερικανική πρεσβεία του Ναϊρόμπι, είναι το κέντρο μιας από τις
μεγαλύτερες επιχειρήσεις του FBI, με σκοπό την εξεύρεση στοιχείων που θα
μπορούσαν να οδηγήσουν στους τρομοκράτες.

Άρα, αν πιστέψουμε ότι πράγματι δεν υπήρχε καμία συνεννόηση της Αθήνας με την
αμερικανική πλευρά στο θέμα Οτζαλάν, τότε φαίνεται τελείως τρελό και απίστευτα
αφελές να προσπαθεί η ελληνική πλευρά να κρύψει τον πιο καταζητούμενο άνθρωπο
στον κόσμο ­ μετά τον Οσάμα Μπιν Λάντεν ­ κάτω από τη μύτη του FBI.

Πέρα όμως από τα λάθη της ελληνικής πλευράς, η υπόθεση Οτζαλάν δείχνει
ξεκάθαρα ότι η Τουρκία ύστερα από τη συνεργασία της με το Ισραήλ, αλλά και τη
συνεχή υποστήριξή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αναδεικνύεται σε σημαντική
περιφερειακή δύναμη με ισχυρά ερείσματα και ασφυκτικές δυνατότητες πίεσης.

Εάν μάλιστα οι επιδιώξεις της Τουρκίας συμπίπτουν με αυτές των ΗΠΑ και του
Ισραήλ, π.χ. αυτή τη στιγμή η πάση θυσία πάταξη της διεθνούς τρομοκρατίας,
τότε η αποτελεσματικότητα του άξονα αυτού μπορεί να είναι τεράστια.

Γι’ αυτό και η Συρία έδιωξε τον Οτζαλάν από το έδαφός της, γι’ αυτό και καμία
από τις χώρες της Ευρώπης ­ αλλά ούτε και η Ρωσία ­ δεν θέλησε να δώσει
πολιτικό άσυλο στον Οτζαλάν, γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε το σθένος να
χρησιμοποιήσει το πολιτικό της βάρος για να ζητήσει τη δίκη του Κούρδου ηγέτη
από διεθνές δικαστήριο.

Η διεθνής αυτή απομόνωση ήταν που θα οδηγούσε, αργά ή γρήγορα ­ αν δεν ήταν
στην Κένυα, θα ήταν στις Σεϋχέλλες ή στη Νότιο Αφρική ­ στη σύλληψη του
Κούρδου ηγέτη.

Το ότι η αμερικανική πλευρά επιβάλλει, ουσιαστικά, τις πολιτικές της επιλογές
στον υπόλοιπο κόσμο δεν είναι κάτι καινούργιο ­ το βλέπουμε εξάλλου αυτές τις
μέρες με το Κοσσυφοπέδιο.

Το ότι όμως στο μέλλον η στρατηγικής σημασίας συμμαχία Τουρκίας – Ισραήλ – ΗΠΑ
μπορεί να οδηγήσει την αμερικανική υπερδύναμη να υιοθετεί πολιτικές που να
είναι απολύτως συνδεδεμένες με τα τουρκικά συμφέροντα, είναι κάτι που θα
πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα την Αθήνα. Αλλά και την Ευρώπη.