ΔΙΑΛΟΓΟΣ Πώς θα βελτιωθούν οι νοσηλευτικές υπηρεσίες στην Αττική

ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ανάμικτα από οδύνη, πικρία και αμηχανία παρακολουθεί ο ελληνικός
λαός αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στον τομέα της υγείας και που
θυμίζουν καταστάσεις ανάλογες με εκείνες που συνέβησαν στον χώρο της παιδείας.
Και δικαιολογημένα ο απλός Έλληνας πολίτης διερωτάται γιατί, ενώ θα έπρεπε να
έχει μια καλή και ανθρώπινη υγειονομική περίθαλψη, την περίθαλψη αυτή δυστυχώς
δεν την έχει και δεν την βλέπει μπροστά του. Κι ενώ απ’ όλους ομολογείται ότι
η υγεία είναι το πιο ασφαλές θεμέλιο της κοινωνικής ζωής αλλά και πρωταρχική
προϋπόθεση για μια χαρούμενη, ευτυχισμένη και δημιουργική ζωή, εντούτοις και
εκείνοι που διακονούν την υγεία και εκείνοι που αναγκάζονται να περάσουν τις
πύλες των νοσοκομείων με λύπη τους διαπιστώνουν ότι οι συνθήκες κάτω απ’ τις
οποίες νοσηλεύονται στα δημόσια νοσοκομεία οι Έλληνες ασθενείς είναι και
απαράδεκτες και μερικές φορές ευτελιστικές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Οι Έλληνες γιατροί, μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, πραγματικά αγωνιούν και
θλίβονται, γιατί με λύπη τους διαπιστώνουν ότι λειτουργούν κάτω από αντίξοες
συνθήκες και βρίσκονται στο στόχαστρο των δοκιμαζόμενων ασθενών, των οποίων
όχι λίγες φορές αντιμετωπίζουν τα παράπονα και ενίοτε την οργή.

Τα προβλήματα είναι πιο πιεστικά και οξέα ιδιαίτερα στην Αττική και τούτο
γιατί η Αττική είναι σε πληθυσμό η μισή Ελλάδα, αλλά και γιατί, σε αντίθεση με
την περιφέρεια, κανένα σύγχρονο νοσοκομειακό ίδρυμα δεν έχει κατασκευαστεί σ’
αυτήν. Η Πανεπιστημιακή Σύγκλητος έπειτα από διεξοδική συζήτηση έχει κάνει
συγκεκριμένες προτάσεις στα αρμόδια υπουργεία και έχει προτείνει συγκεκριμένες
λύσεις, που είναι:

­ Η αποκέντρωση των δημοσίων νοσοκομείων από τον άξονα Κηφισίας και Μεσογείων
με την κατάργηση, ανακαίνιση των παμπάλαιων δημοσίων νοσοκομείων και
μετακίνηση κλινικών από το κέντρο σε δύο νοσοκομειακά συγκροτήματα, το ένα στη
Δυτική Αττική και στον Πειραιά, με πυρήνα το κατασκευαζόμενο Νοσοκομείο
Χαϊδαρίου, και το άλλο στα βόρεια προάστια με επίκεντρο το Σισμανόγλειο.

­ Τα υπάρχοντα κεντρικά νοσοκομεία (Λαϊκό – Ιπποκράτειο – Αρεταίειο ­
Αιγινήτειο), που έχουν κατασκευαστεί τουλάχιστον εκατό χρόνια πριν και πολλά
απ’ αυτά δεν προορίζονταν για νοσοκομεία, να αποσυμφορηθούν, ώστε να υπάρχει
χώρος για ανθρώπινη νοσηλεία των αρρώστων, αλλά και παροχή ερευνητικού και
κλινικού έργου.

­ Τα τρία νοσοκομειακά συγκροτήματα, δηλαδή βορείων προαστίων, κέντρου,
Δυτικής Αττικής και Πειραιά, να λειτουργήσουν πιλοτικά, κατά τρόπο δηλαδή που
λειτουργούν όλα τα δημόσια νοσοκομεία σε όλο τον κόσμο.

Και συγκεκριμένα:

­ Όλοι οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο με οποιαδήποτε ιδιότητα, ιατρικό,
νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό θα παραμένουν στο νοσοκομείο από το πρωί
μέχρι αργά το απόγευμα. Να σταματήσει δηλαδή το απαράδεκτο γεγονός να
λειτουργούν τα νοσοκομεία μας, όπως συμβαίνει σήμερα, μερικές πρωινές ώρες και
στη συνέχεια να μεταβάλλονται σε πολυέξοδα πανδοχεία.

­ Όλες οι απαραίτητες εξετάσεις θα γίνονται στα εξωτερικά ιατρεία και έτσι θα
αποφεύγεται η άσκοπη και πολυδάπανη εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Οι άρρωστοι, που έχουν ανάγκη χειρουργείου θα χειρουργούνται την επόμενη ή
ακόμη και την ίδια ημέρα και θα αποφεύγεται έτσι το θλιβερό γεγονός να
περιμένουν μέχρι και δέκα ημέρες μέσα στο νοσοκομείο για να χειρουργηθούν. Η
γρήγορη διακίνηση των ασθενών θα μειώσει αισθητά τον μέσο χρόνο νοσηλείας και
το συνεπακόλουθο κόστος.

Το εργασιακό καθεστώς όλων των εργαζομένων σε αυτά τα νοσοκομεία ιατρών θα
είναι το ίδιο, δηλαδή, πέρα από τον βασικό ικανοποιητικό μισθό, θα δίνεται η
δυνατότητα σε κάθε εργαζόμενο για ιδιαίτερη αμοιβή με βάση την παραγωγικότητά
του. Στους ιατρούς θα επιτρέπεται μερική ενδονοσοκομειακή επαγγελματική
δραστηριότητα, η οποία θα παρέχεται με επισημότητα και αξιοπρέπεια.

­ Σε καθένα από τα τρία αυτά νοσοκομειακά συγκροτήματα θα εγκατασταθεί ένα
ανεξάρτητο ιατρικό τμήμα της Ιατρικής Σχολής (μια ιατρική σχολή με τρία
τμήματα, που θα δίνουν ισότιμα πτυχία χωρίς αύξηση του αριθμού των φοιτητών).
Με αυτό τον τρόπο θα αναβαθμισθούν νοσηλευτικά, αλλά και πολιτιστικά
υποβαθμισμένες περιοχές της Αττικής, θα σταματήσει η καθημερινή μετακίνηση των
φοιτητών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για την κλινική τους άσκηση και θα
δημιουργηθούν τρία ευέλικτα ιατρικά τμήματα στη θέση της σημερινής
υδροκεφαλικής και δυσλειτουργικής Ιατρικής Σχολής. Πρόθεση δηλαδή είναι οι
πανεπιστημιακοί δάσκαλοι να έχουν τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις να
προσφέρουν, όπως γίνεται σε όλα τα νοσοκομεία του κόσμου, το κλινικό,
διδακτικό και ερευνητικό έργο στον χώρο όπου εργάζονται, αλλά και να έχουν
στον ίδιο χώρο μερική επαγγελματική δραστηριότητα.

Οι προτάσεις αυτές της Συγκλήτου έχουν υποβληθεί κατ’ επανάληψη και στο
υπουργείο Παιδείας και στο υπουργείο Υγείας και είναι έτοιμη η χωροταξική αλλά
και οικονομοτεχνική μελέτη για την ολοκλήρωση των κατασκευαστικών έργων των
τριών αυτών πανεπιστημιακών νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών
έχει διαβεβαιώσει ότι θα αναλάβει ένα μεγάλο μέρος από το κόστος που
απαιτείται για αυτά τα έργα, ενώ η ιδιωτική πρωτοβουλία, όπως το Ίδρυμα
«Σταύρος Νιάρχος», έχει δείξει έντονο ενδιαφέρον για να ενισχύσει οικονομικά
αυτή την προσπάθεια.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Πολιτεία θα ενστερνισθεί την πρόταση της Συγκλήτου
και της Ιατρικής Σχολής, θα αποδεχθεί την αναγκαιότητα, χρησιμότητα και
σκοπιμότητα μιας τέτοιας αναμόρφωσης στα νοσοκομεία της Αττικής και θα θελήσει
να υλοποιήσει την πρότασή μας, που είναι βέβαιο ότι θα βελτιώσει σημαντικά την
παροχή των ιατρικών υπηρεσιών αλλά και της ιατρικής παιδείας στη χώρα μας.

Ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος είναι πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών