ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η εικόνα ήταν ακριβής

Ο πλανητάρχης αθωώθηκε λόγω υψηλής δημοτικότητας. Και η ταλαιπωρία του ίσως
τον καταστήσει τον τελευταίο πρόεδρο που δεν ήταν υπεράνω του νόμου.

Θαύμα στην Ουάσιγκτον. «Ξαναβρήκα τις λειτουργίες μου» (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

Η πανηγυρική αθώωση του Μπιλ Κλίντον δεν αποτελεί και δικαίωσή του με τη στενή
έννοια του όρου. Η πλειοψηφία των Αμερικανών (4 στους 5, σύμφωνα με τις
τελευταίες δημοσκοπήσεις) πιστεύουν ότι ο πρόεδρος διέπραξε πράγματι τα δύο
αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε: ψευδορκία και παρακώλυση της δικαιοσύνης.
Παρά ταύτα, δεν ήθελαν την αποπομπή του γιατί θεωρούν πως είναι καλός στη
δουλειά του. Η Γερουσία επικύρωσε ουσιαστικά τη λαϊκή βούληση. Αυτή είναι η
δουλειά της και την έκανε καλά.

Όσο αντιπαθής και πουριτανός κι αν είναι, όσο υποκριτικές κι αν ήταν οι
επεμβάσεις του στην ιδιωτική ζωή του διάσημου κατηγορουμένου με τον οποίο είχε
να κάνει, όσο κι αν απέδειξε ότι μόνο ανεξάρτητος δεν είναι, ο Κένεθ Σταρ
έκανε κι αυτός καλά τη δουλειά του. Οι κατηγορίες που στοιχειοθέτησε και τα
συμπεράσματα που συνήγαγε δεν αμφισβητήθηκαν ούτε καν από τον Λευκό Οίκο. Η
διαδικασία αποπομπής που απασχόλησε την Αμερική και ολόκληρο τον κόσμο για
περισσότερο από ένα χρόνο δεν έπρεπε βέβαια να έχει αρχίσει ποτέ, αφού δεν
αφορούσε παρά τον Κλίντον, τις ερωμένες του και την οικογένειά του. Όπως
επισημαίνει όμως η «Ιντιπέντεντ» η όλη υπόθεση έκανε στο αμερικανικό έθνος κι
ένα καλό: του πρόσφερε έναν καθρέφτη για να δει την εικόνα του. Και η εικόνα
αυτή ήταν ακριβής. Μόνο που τον καθρέφτη τον πλήρωσαν οι Σουδανοί και οι Ιρακινοί…

Ο θρίαμβος του Κλίντον θέτει υπό αμφισβήτηση και την ιστορική απόφαση του
Ανωτάτου Δικαστηρίου που επιτρέπει την κατάθεση αγωγής σε αστικό δικαστήριο
εναντίον ενός εν ενεργεία προέδρου. Η απόφαση εκείνη, από την οποία άρχισαν
όλα, θεμελιώνει την ισότητα του προέδρου με τους υπόλοιπους πολίτες. Δύσκολα
όμως θα εφαρμοστεί ξανά στο μέλλον.

Κατά τα άλλα, το «Μόνικαγκεϊτ» επιβεβαιώνει τον τίτλο που έχει ήδη δοθεί σ’
αυτή τη δεκαετία: αν η δεκαετία του ’60 χαρακτηριζόταν από το σύνθημα «Αγάπα
τον πλησίον σου» και οι δύο επόμενες ήταν η «δεκαετία του Εγώ» και η «δεκαετία
της Απληστίας», η τελευταία δεκαετία του αιώνα ανήκει (για τους Αμερικανούς
τουλάχιστον) στο Ανδρικό Όργανο. Επτά επεισόδια το αποδεικνύουν. Η σύλληψη των
αδελφών Μενέντες για τη δολοφονία των γονιών τους που τους κακοποιούσαν
σεξουαλικά. Η παρενόχληση της Ανίτα Χιλ από τον δικαστή Κλάρενς Τόμας. Η
σύλληψη του Ουίλιαμ Κέννεντυ για βιασμό. Ο ευνουχισμός του Τζων Μπόμπιτ από τη
γυναίκα του. Η υπέρμετρη συμπάθεια του Μάικλ Τζάκσον προς τα παιδιά. Οι
έπαινοι του Μπομπ Ντόουλ για το Βιάγκρα. Και οι στοματικοί έρωτες του προέδρου.

Ίσως την επόμενη δεκαετία να πάρουν οι γυναίκες την εκδίκησή τους.