Κατοχυρωμένη από τον νόμο η κριτική σε δημόσια πρόσωπα

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ και κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και τους νόμους έκρινε το
Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας τη δημοσίευση ειδήσεων σχετικών με τις
πράξεις και τη συμπεριφορά φυσικών προσώπων που ενδιαφέρουν το κοινωνικό
σύνολο και κυρίως των μελών της κυβέρνησης.

Με το σκεπτικό αυτό το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του υπουργού Εξωτερικών
Θεόδωρου Πάγκαλου κατά της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» για δημοσίευμα που
αναφερόταν στο πρόσωπό του.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο απέδωσε το δημοσίευμα στην «προσπάθεια διαφύλαξης και
προστασίας του νομίμου δικαιώματος των πολιτών» σύμφωνα με την κοινωνική
αποστολή του Τύπου και ειδικότερα των εφημερίδων.

«Υβριστικό»

Ο κ. Πάγκαλος προσέφυγε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο για δημοσίευμα της 20ής
Νοεμβρίου 1997, με το οποίο η εφημερίδα ασκούσε αυστηρή κριτική κατά της
κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής. Ο υπουργός θεώρησε το δημοσίευμα υβριστικό
και συκοφαντικό και για το λόγο αυτό διεκδικούσε ως αποζημίωση το ποσό των
100.000.000 δραχμών.

Η απόρριψη της αγωγής του ως «κατ’ ουσίαν αβάσιμη» αιτιολογείται στη δικαστική
απόφαση ως εξής: «Ο Τύπος που μάχεται για την προαγωγή του πνεύματος και του
ήθους, μπορεί να στιγματίζει με καυστική γλώσσα κάθε κοινή πράξη, γι’ αυτό και
το στοιχείο της ειρωνείας και τα λοιπά φιλολογικά διανθίσματα του γραπτού
λόγου, μεταξύ των οποίων και τα θαυμαστικά, ερωτηματικά κ.λπ., καθώς και οι
μεγαλόγραφοι τίτλοι με τους οποίους εμφανίζεται η είδηση, δεν μπορούν να
συστήσουν νομικώς επίμεμπτη πράξη κατά της τιμής διότι όλα αυτά συγκροτούν
δριμύ δημοσιογραφικό ύφος και όχι εξυβριστικό τρόπο εκδηλώσεως και συγχωρητώς
χρησιμοποιούνται προς έλεγχο της ηθικής απαξίας ειδήσεως ή πράξεως».

«Δεν παραποιήθηκε»

Και στο ίδιο σκεπτικό προστίθεται: «Με το ελεγχόμενο δημοσίευμα δεν
παραποιήθηκε κάποια από τις διατάξεις της απόφασης, ώστε να δικαιολογείται η
επιδίκαση στον ενάγοντα χρηματικής αποζημίωσης για ηθική βλάβη, την οποία
δήθεν υπέστη από το δημοσίευμα, το οποίο αντίθετα κρίνεται ότι έγινε με
αποκλειστικό σκοπό την πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του αναγνωστικού
κοινού, με δυσμενείς είναι η αλήθεια εκφράσεις για τον ενάγοντα, αλλά χωρίς
παραμόρφωση του υλικού που συνιστούσε την είδηση. Δηλαδή στόχευε στη διαφύλαξη
και προστασία νομίμου δικαιώματος και έγινε από δικαιολογημένη από το Σύνταγμα
και τους νόμους ελευθερία και κοινωνική αποστολή του Τύπου και ειδικότερα των
εφημερίδων για τη δημοσίευση ειδήσεων σχετικά με τις πράξεις και τη
συμπεριφορά των φυσικών προσώπων που ενδιαφέρει το κοινωνικό σύνολο.

Επιπλέον και λόγω του αξιώματός τους επειδή είναι μέλη της κυβέρνησης».