[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΠΡΩΤΗ δοκιμασία ­ η υπόθεση του Μητροπολίτη Ζακύνθου ­ κατέδειξε ότι η
εικόνα «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, που ο άριστος χρήστης της
επικοινωνιακής τακτικής Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος επιδιώκει να οικοδομήσει,
είναι επιφανειακή και επίπλαστη και ουδόλως αγγίζει τη δομή ενός οργανισμού
βαθύτατα αντιδραστικού, οπισθοδρομικού και αρνούμενου με πείσμα να εναρμονίσει
τα βήματά του με εκείνα της κοινωνίας. Άλλωστε ποιο είναι το «μήνυμα» των
λόγων του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας; Τέμνει τον «λόγον της
αληθείας»; Διασαλπίζει κοινωνικές ρήξεις; Πρωτοπορεί στην άμβλυνση της
οικονομικής, μορφωτικής και πολιτισμικής ανισότητας; Πρωταγωνιστεί στην
εκκαθάριση ενός «αμαρτωλού παρελθόντος», στη διάρκεια του οποίου ο οργανισμός
Εκκλησία «ευλόγησε» τους κατέχοντες, οίκτιρε τους «πάσχοντες» και επιδόθηκε
στην ανηλεή εξόντωση των μελών της ίδιας της Ιεραρχίας, που θεώρησαν «τιμή και
χρέος» να συμπαραταχθούν με τους αγώνες και την αγωνία αυτού του λαού. Ο κ.
Χριστόδουλος, λαλίστατος κατά τα άλλα ­ τα ανώδυνα ­ δεν έχει αρθρώσει ακόμη
λόγο για την «αποκατάσταση» Ιεραρχών και κληρικών της Εθνικής Αντίστασης. Δεν
έχει αναλάβει ­ έστω και στα πλαίσια της επικοινωνιακής του τακτικής ­ μία
προσπάθεια έκδοσης των έργων των «επικατάρατων» του κοινωνικού χριστιανικού
ριζοσπαστισμού. Ακόμη και τα έργα του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, με το βαθύ
κοινωνικό τους περιεχόμενο, παραμένουν για την Ελλαδική Εκκλησία «εκτός
συναγωγής». Παραμένει προσηλωμένος στην αρχή του «Καλού Σαμαρείτη», όταν εδώ
και αιώνες «το πρόβλημα δεν είναι να υπάρχουν “Καλοί Σαμαρείτες”, αλλά να μην
υπάρχουν ληστές»! Έσπευσε να ζητήσει «πριμ παραγωγικότητας» για τον κλήρο,
όταν η μεγάλη μάζα των ιερέων διακατέχεται από έλλειψη παιδείας και ζει στο
πέλαγος της δεισιδαιμονίας, αντί να ηγηθεί εκστρατείας αναβάθμισης,
εκσυγχρονισμού της εκκλησιασικής παιδείας.

Δεν αγγίζει τις μεσαιωνικές δομές, τον απόλυτο αυταρχισμό και τη δεσποτεία του
οργανισμού Εκκλησία. Η δημοκρατία, η ελευθερία σκέψης και λόγου παραμένουν
«γράμμα κενόν» για την Εκκλησία και όποιος εκ των λειτουργών της αποτολμήσει
να στοχαστεί πάνω στα σύγχρονα προβλήματα του ατόμου και της κοινωνίας,
αντιμετωπίζει τα «έκτακτα ιεροδικεία»!..

Και το κυριότερο, ο «χορός των Ιουδαίων» συνωθείται στο προαύλιο του
Πραιτωρίου και ζητεί την «επί της πυράς τελείωσιν του βλασφήμου»…