ΠΡΟΣΩΠΑ Διώκτρια εγκληματιών πολέμου

Η Λουΐζ Αρμπούρ είναι η δικαστικός που φροντίζει να προσαχθούν στη Δικαιοσύνη
σφαγείς αμάχων. Μπορεί να υπάρχει κανείς που να μη στηρίζει το έργο της;

Λουΐζ Αρμπούρ. «Ουδείς έχει το ακαταδίωκτο, ούτε καν οι αρχηγοί κρατών»

ΩΣΤΟΣΟ η εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, που συστάθηκε από τον
ΟΗΕ στη Χάγη για να εκδικάσει τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και τη
Ρουάντα, είναι εξαιρετικά αντιπαθής στις αρχές του Βελιγραδίου. Και η απόφασή
της να ξεκινήσει έρευνα για την τελευταία σφαγή, στο Ρατσάκ του Κοσσυφοπεδίου,
την έθεσε σε πορεία σύγκρουσης με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο οποίος
αμφισβητεί τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου σ’ αυτή την εμπόλεμη σερβική επαρχία.

Όταν ανέλαβε την Εισαγγελία του ΔΠΔ, την 1η Οκτωβρίου του 1996, η 52χρονη
Γαλλοκαναδή Αρμπούρ δήλωσε ότι σκοπός της είναι να οδηγήσει στη Δικαιοσύνη «το
90%» αυτών που διέπραξαν εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. «Σήμερα
είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι όλοι οι κατηγορούμενοι θα δικασθούν»,
πλειοδότησε την περασμένη εβδομάδα. «Ουδείς έχει το ακαταδίωκτο. Ούτε καν οι
αρχηγοί κρατών». Και σε χθεσινή συνέντευξή της στη «Λιμπερασιόν» επαναλάμβανε
ότι «η στρατηγική του ΔΠΔ είναι να φτάσει τις έρευνές του στο ανώτερο δυνατό
επίπεδο». Με άλλα λόγια, στον πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας Μιλόσεβιτς και στον
Κροάτη ομόλογό του Φράνιο Τούτζμαν, τους οποίους έχει κατηγορήσει ότι
αρνούνται να συνεργασθούν και επιτρέπουν σε καταζητουμένους να περιφέρονται
ελεύθερα στις επικράτειές τους. Οι διπλωμάτες ανατριχιάζουν στην προοπτική
αυτή, αλλά η Λουΐζ Αρμπούρ είναι κατηγορηματική: «Ας το είχαν σκεφτεί πριν
ιδρύσουν αυτό το δικαστήριο».

Μέχρι στιγμής η Αρμπούρ έχει εξασφαλίσει μια πρώτη καταδίκη για γενοκτονία στη
Ρουάντα και τη σύλληψη δεκάδων υπόπτων για εγκλήματα πολέμου στην πρώην
Γιουγκοσλαβία. Τα κατάφερε εκδίδοντας μυστικά εντάλματα σύλληψης και καλώντας
το ΝΑΤΟ να τα εφαρμόσει ­ μια τακτική που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του
Βελιγραδίου και επικρίσεις από τη Ρωσία. «Δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί κάποιος
να επικρίνει μια πολύ αποτελεσματική μέθοδο σύλληψης», σχολίασε εύλογα η Αρμπούρ.

Πρώην αντιπρόεδρος της Καναδικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών, η Λουΐζ Αρμπούρ
έγινε ευρύτερα γνωστή το 1996, ως επικεφαλής μιας επιτροπής που ερεύνησε τις
καναδικές φυλακές και κατήγγειλε «την ωμή και εξευτελιστική» μεταχείριση που
υπέστησαν οι κρατούμενοι της φυλακής του Κίνγκστον στη διάρκεια μιας
εξέγερσης, το 1994. Ο διευθυντής των καναδικών σωφρονιστικών υπηρεσιών
αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν δημοσίευσε την έκθεσή της. Καλή ομιλήτρια,
συγγραφέας πολυάριθμων έργων, στα γαλλικά και τα αγγλικά, για το δίκαιο, τα
δικαιώματα του πολίτη και την ισότητα των φύλων, η Αρμπούρ είναι παντρεμένη
και μητέρα τριών κοριτσιών. Και όταν δεν καταδιώκει εγκληματίες, διαβάζει
αστυνομικά μυθιστορήματα και κάνει περιπάτους στη φύση με την οικογένειά της.