ΟΔΗΓΟΣ «Ο ανακριτής έρχεται» ή… οι παγίδες του πόθεν έσχες

«ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ» που μπορεί να κοστίζει ακριβά είναι τα τεκμήρια απόκτησης
περιουσιακών στοιχείων που συνδέονται και με τον έλεγχο του πόθεν έσχες. Η
Εφορία θέλει να δηλώσουμε αν αγοράσαμε το 1998 περιουσιακά στοιχεία (σπίτι,
οικόπεδο, αυτοκίνητο κ.λπ.), πόσα δώσαμε για την αγορά και πού βρήκαμε τα λεφτά.

Αυτό σημαίνει ότι ο φορολογούμενος καλείται να γράψει στη φορολογική δήλωση τα
χρήματα που πλήρωσε για τέτοιου είδους μεγάλης αξίας αγορές και να
δικαιολογήσει την προέλευσή τους.

Τα ποσά αυτά η Εφορία θα τα προσθέσει στην τεκμαρτή δαπάνη διαβίωσης και θα
βγάλει το συνολικό τεκμαρτό εισόδημα.

Στα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων περιλαμβάνονται και αντικείμενα
με αξία που ξεπερνά το 1.000.000 δρχ., π.χ. ένας πίνακας, ένα κόσμημα, ένα
πολυτελές χαλί, μία κρεβατοκάμαρα, ένα σαλόνι κ.λπ.

Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος έδωσε για αγορά περιουσιακών στοιχείων
ποσά μεγαλύτερα από το εισόδημα που δηλώνει (μόνο αυτά ή αθροιστικά με τα
τεκμήρια διαβίωσης, δεν έχει σημασία), τότε θα φορολογηθεί με βάση τις δαπάνες
αυτές. Την «τσιμπίδα» αυτή μπορεί να την αποφύγει ο φορολογούμενος μόνο αν
προσκομίσει τα αναγκαία δικαιολογητικά που θα δείχνουν ότι είχε τα χρηματικά
ποσά που έδωσε για τα περιουσιακά στοιχεία που αγόρασε και ότι τα ποσά αυτά
είχαν φορολογηθεί. Η Εφορία υποχρεούται να αφαιρέσει από την τεκμαρτή δαπάνη
τα ποσά που μπορεί να δικαιολογήσει ο φορολογούμενος.

Τα ποσά που μπορείτε να επικαλεστείτε για να δικαιολογήσετε το πόθεν έσχες:

­ Εισοδήματα που απαλλάσσονται από το φόρο ή φορολογούνται με ειδικό τρόπο,
όπως οι τόκοι καταθέσεων, ομολόγων του Δημοσίου κ.ά.

­ Ποσά που δεν θεωρούνται εισόδημα, όπως το εφάπαξ, η αποζημίωση λόγω απόλυσης κ.λπ.

­ Χρήματα που προέρχονται από την πώληση περιουσιακών στοιχείων.

­ Το συνάλλαγμα που εισήχθη νόμιμα από το εξωτερικό και δηλώθηκε κατά την εισαγωγή.

­ Δάνεια για την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων.

­ Δωρεές ή γονικές παροχές χρημάτων.

­ Κέρδη από λαχεία, χρηματικά βραβεία κ.λπ.

Η Εφορία κτυπά με το πόθεν έσχες στις εξής περιπτώσεις:

1. Για αγορά ή ανέγερση ακινήτου: Στην περίπτωση αγοράς στη διάρκεια
του 1998 ο φορολογούμενος θα πρέπει να δηλώσει το ακίνητο. Αν το ακίνητο είναι
στο αντικειμενικό σύστημα, πρέπει να γράψει την αντικειμενική του αξία που ήδη
έχει αναφερθεί στο συμβόλαιο.

Στην περίπτωση που το ακίνητο δεν βρίσκεται σε περιοχές ενταγμένες στο
αντικειμενικό σύστημα, ως τεκμαρτή δαπάνη θα ληφθεί υπόψη η τιμή του
συμβολαίου αγοράς προσαυξημένη με την τυχόν διαφορά που προκύπτει από τη
δήλωση φόρου μεταβίβασης. Σε περιπτώσεις που η αγορά έγινε με δόσεις, ως
τεκμήριο θα ληφθεί υπόψη το άθροισμα των δόσεων που πληρώθηκε το 1998.

Ειδικά σε περίπτωση ανέγερσης οικοδομής, ως τεκμήριο θα ληφθεί το κόστος
κατασκευής συν ο φόρος προστιθέμενης αξίας.

Όμως από το τεκμήριο αγοράς ακινήτου εξαιρείται η πρώτη κατοικία μέχρι 120
τ.μ., συμπεριλαμβανομένης τυχόν αποθήκης ή άλλων βοηθητικών χώρων.

Αν η πρώτη κατοικία είναι μεγαλύτερη από 120 τ.μ., ως τεκμαρτή δαπάνη θα
ληφθεί η αξία που αναλογεί στο εμβαδόν πάνω από 120 τ.μ.

Στην περίπτωση αγοράς οικοπέδου για ανέγερση πρώτης κατοικίας έως 120 τ.μ., η
δαπάνη της ανέγερσης δεν εμπίπτει στο τεκμήριο. Στο πόθεν έσχες υπάγεται μόνο
το ποσό που δώσατε για να αγοράσετε το οικόπεδο.

Ακόμη μην ξεχνάτε πως από φέτος στο πόθεν έσχες υπάγεται και η δαπάνη για
κατασκευή δεξαμενής κολύμβησης (πισίνας).

2. Για τα δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες: Στο στόχαστρο της Εφορίας
είναι και οι τοκοχρεολυτικές δόσεις που πληρώθηκαν το 1998 για την εξυπηρέτηση
δανείου από τράπεζα ή άλλον πιστωτικό οργανισμό.

Οι δόσεις αυτές αποτελούν τεκμαρτή δαπάνη για την Εφορία, η οποία τις
συνυπολογίζει για να προσδιορίσει το τεκμαρτό εισόδημα. Από τα τεκμήρια αυτά
εξαιρούνται οι δόσεις που αφορούν δάνειο για αγορά πρώτης κατοικίας, της
οποίας το εμβαδόν δεν πρέπει να ξεπερνά τα 120 τ.μ.

Όμως το ποσό που δεν θεωρείται τεκμήριο είναι αυτό που αφορά την εξόφληση του
κεφαλαίου. Αντίθετα, το ποσό που αφορά τους τόκους του δανείου θεωρείται
τεκμήριο και λαμβάνεται υπόψη.

Στην περίπτωση που η πρώτη κατοικία είναι μεγαλύτερη από 120 τ.μ. ως τεκμαρτή
δαπάνη λαμβάνεται ολόκληρη η τοκοχρεολυτική δόση για το μέρος του δανείου που
αναλογεί στο εμβαδόν πάνω από 120 τ.μ., ενώ για εμβαδόν έως 120 τ.μ., ως
τεκμαρτή δαπάνη θα ληφθεί μόνο το ποσό των τόκων και όχι το ποσό για την
εξόφληση του κεφαλαίου. Προσέξτε ιδιαίτερα τις δόσεις που πληρώσατε το 1998
για αγορές που κάνατε με πιστωτικές κάρτες.

Οι τράπεζες θα στείλουν βεβαιώσεις που θα δείχνουν τι πληρώσατε ολόκληρη τη
χρονιά που πέρασε. Αν μέσα στα ποσά αυτά υπάρχουν χρήματα που αφορούν χρεώσεις
για αγορά μη καταναλωτικών αγαθών, όπως Ι.Χ., μηχανήματα, πίνακες ζωγραφικής
και λοιπά περιουσιακά στοιχεία, οι αντίστοιχες τοκοχρεολυτικές δόσεις
υπάγονται στο τεκμήριο απόκτησης περιουσιακών στοιχείων και γι’ αυτό θα τις
γράψετε στους κωδικούς 727-728 της δήλωσης.

Για χρεώσεις που αφορούν αγορές καταναλωτικών αγαθών (ρούχα, παπούτσια κ.λπ.)
το ποσό των τοκοχρεολυτικών δόσεων θα αναγραφεί στους κωδικούς 729-730. Στις
τοκοχρεολυτικές δόσεις συγκαταλέγονται και οι τόκοι υπερημερίας.

Να σημειωθεί ότι οι ετήσιες δόσεις αυτές δεν συναθροίζονται με τα άλλα
τεκμήρια διαβίωσης, αλλά προστίθενται στα τεκμήρια αγοράς περιουσιακών
στοιχείων (εκτός από τα ποσά που γράψατε στους κωδικούς 729-730).

3. Για τις δωρεές, τις γονικές παροχές και τις χορηγίες: Η
δωρεά, η γονική παροχή και η χορηγία χρηματικών ποσών πάνω από 100.000 δρχ.
στη διάρκεια του 1998 είναι τεκμήριο. Αν πραγματοποιήθηκαν περισσότερες δωρεές
ή γονικές παροχές ή χορηγίες με ποσά κάτω από 100.000 δρχ. η κάθε μία, πάλι
υπάρχει το τεκμήριο, γιατί η Εφορία αθροίζει όλα τα ποσά.

Στην περίπτωση που ο ίδιος ο φορολογούμενος κάνει μια δωρεά 90.000 δρχ. και η
σύζυγός του μια χορηγία 95.000 δρχ., τότε το τεκμήριο δεν πιάνει κανένα από
τους δύο γιατί το όριο των 100.000 δρχ. ισχύει χωριστά για κάθε σύζυγο.

Βέβαια, από το τεκμήριο εξαιρούνται όλες οι δωρεές που έγιναν στο Δημόσιο,
στους δήμους και τις κοινότητες, καθώς και στα ΑΕΙ.

4. Για την αγορά επιχειρήσεων: Τεκμήριο που υπόκειται και αυτό στο
πόθεν έσχες είναι και η αγορά επιχειρήσεων ή η συμμετοχή στη σύσταση
επιχείρησης ή στην αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου. Πρόκειται για ατομικές
επιχειρήσεις, Ο.Ε, Ε.Ε. ή ΕΠΕ, κοινωνίες, κοινοπραξίες ή αστικές εταιρείες και
όχι για Α.Ε. Έτσι, ό,τι χρήματα δώσατε το 1998, πρέπει να τα δηλώσετε και να
τα δικαιολογήσετε. Εξαιρείται η αγορά μετοχών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο ή
μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων.

5. Για την αγορά αυτοκινήτων, σκαφών κ.λπ.: Τέλος, τεκμήριο που
υπόκειται στο πόθεν έσχες είναι και η αγορά αυτοκινήτων, δίτροχων ή τρίτροχων
αυτοκινούμενων οχημάτων, πλοίων αναψυχής και λοιπών σκαφών αναψυχής,
αεροσκαφών και κινητών πραγμάτων αξίας πάνω από 1.000.000 δρχ. με εξαίρεση
αυτά που αποτελούν αρδευτικό εξοπλισμό γεωργικής εκμετάλλευσης.

ΤΙ ΦΟΡΟ θα πληρώσετε; Αυτό είναι το πρώτο και το τελευταίο ερώτημα που
απασχολεί όλους τους φορολογούμενους. Την τελική απάντηση θα σας τη δώσει,
βέβαια, η Εφορία μετά την παραλαβή και εκκαθάριση της φορολογικής σας δήλωσης.

Ωστόσο, μπορείτε κι εσείς να υπολογίσετε το φόρο που θα πληρώσετε. Το πρώτο
βήμα είναι να έχετε μπροστά σας όλα τα δικαιολογητικά, τις βεβαιώσεις και τις
αποδείξεις που θα συνυποβάλλετε με τη φορολογική δήλωση.

Αν τα έχετε όλα έτοιμα από τώρα ή, τέλος πάντων, όταν θα ολοκληρώσετε τη
συγκέντρωσή τους, αφαιρέστε από το καθαρό σας εισόδημα το ποσό των διάφορων
δαπανών που αναγνωρίζονται από την Εφορία (ιατρικά, ενοίκια, δαπάνες με
αποδείξεις κ.λπ.).

Το ποσό που θα μείνει θα είναι το φορολογητέο εισόδημα, δηλαδή αυτό που τελικά
θα φορολογηθεί.

Έτσι, αν πάτε στη φορολογική κλίμακα, μπορείτε να προσδιορίσετε την τελική
φορολογική σας οφειλή. Για παράδειγμα, αν δεν είστε μισθωτός ή συνταξιούχος
και έχετε φορολογητέο εισόδημα 4.000.000 δρχ., θα πρέπει να κάνετε τους εξής
υπολογισμούς: Ο φόρος για το τμήμα του εισοδήματός σας μέχρι το 1.055.000 δρχ.
είναι μηδέν, ενώ για το επόμενο τμήμα του 1.582.500 δρχ. εφαρμόζεται
συντελεστής 5% από τον οποίο προκύπτει ποσό φόρου 79.125 δρχ. Αυτός είναι και
ο φόρος μέχρι τα 2.637.500 του εισοδήματός σας. Για το υπόλοιπο 1.362.500
μέχρι τα 4.000.000 εφαρμόζεται φορολογικός συντελεστής 15%, από τον οποίο
προκύπτει κι άλλος φόρος 204.375 δρχ. Επομένως, ο συνολικός φόρος θα είναι
283.500 δρχ. (79.125+204.375).

Αν όμως είστε μισθωτός ή συνταξιούχος, τα πράγματα αλλάζουν γιατί και η
κλίμακα για σας είναι λίγο διαφορετική, καθώς το πρώτο κλιμάκιο είναι
1.355.000, ενώ το δεύτερο 1.282.500.

Επομένως, για το φορολογητέο εισόδημα του παραδείγματός μας, ο φόρος είναι
μικρότερος. Το κομμάτι του εισοδήματος μέχρι το 1.355.000 είναι αφορολόγητο,
ενώ το επόμενο του 1.282.500 φορολογείται με 5% και δίνει φόρο 64.125 δρχ., το
υπόλοιπο 1.362.500 ως τα 4.000.000 φορολογείται με συντελεστή 15% και βγάζει
φόρο 204.375 δρχ. Επομένως, ο φόρος που σας αναλογεί είναι 268.500 δρχ. Οι
υπολογισμοί όμως δεν τελειώνουν εδώ, αφού ο φόρος που αναλογεί μειώνεται για
τους φορολογούμενους που έχουν παιδιά κα τους βαρύνουν.

Έτσι, στο συγκεκριμένο παράδειγμα, από τις 268.500 δρχ., αφαιρέστε:

­ 25.000 δρχ. για κάθε παιδί, αν έχετε μέχρι 2 παιδιά.

­ 35.000 δρχ. για κάθε παιδί, αν έχετε 3 παιδιά.

­ 45.000 δρχ. για κάθε παιδί, αν έχετε 4 παιδιά και πάνω.

Με βάση τα ισχύοντα, παρατίθενται δύο παραδείγματα για να εξοικειωθείτε με τον
τρόπο που λειτουργεί η φορολογική κλίμακα, ώστε να μπορέσετε να κάνετε μόνοι
σας τους υπολογισμούς και να βρείτε το φόρο που τελικά σας αναλογεί:

Μισθωτός με ετήσιες καθαρές αποδοχές 4.400.000 δρχ. έχει δαπάνες που
αφαιρούνται 200.000 δρχ. (ιατρικά, τόκους κ.λπ.) και 300.000 δρχ. από
αποδείξεις αγοράς αγαθών. Έχει επίσης και δύο παιδιά ηλικίας 10 και 12 ετών.

Ο υπολογισμός του φόρου γίνεται ως εξής:

Από το εισόδημα των 4.400.000 αφαιρούνται οι 500.000 που αφορούν τις δαπάνες.
Έτσι, το φορολογητέο εισόδημα διαμορφώνεται σε 3.900.000 δρχ. Η κλίμακα
δείχνει ότι για εισοδήματα μέχρι 1.355.000 ο φόρος είναι μηδέν.

Για το τμήμα του εισοδήματος από 1.355.001 μέχρι 2.637.500 ο φόρος είναι
64.125 δρχ. (1.282.500 Χ 5%) και τέλος για το «κομμάτι» από 2.637.501 μέχρι
3.900.000 ο φόρος είναι 189.375 (1.262.500 Χ 15%). Επομένως, το σύνολο του
φόρου είναι 253.500 δρχ. (64.125 + 189.375).

Από τις 253.500 αφαιρούμε 50.000 που είναι η μείωση για τα δύο παιδιά. Άρα ο
συγκεκριμένος φορολογούμενος θα πληρώσει 203.500 δρχ.

Επαγγελματίας δηλώνει καθαρά κέρδη 5.500.000 δρχ. και έχει δαπάνες που
αφαιρούνται από το εισόδημα 900.000 δρχ. (ιατρικά, ασφαλιστικές εισφορές
κ.λπ.). Επίσης, έχει τρία παιδιά, ηλικίας 10, 12 και 17 ετών.

Ο υπολογισμός του φόρου γίνεται ως εξής:

Από το εισόδημα των 5.500.000 αφαιρούνται οι 900.000 που αφορούν τις δαπάνες.
Έτσι το φορολογητέο εισόδημα διαμορφώνεται σε 4.600.000 δρχ. Η κλίμακα δείχνει
ότι για εισόδημα μέχρι 1.055.000 ο φόρος είναι μηδέν.

Για το τμήμα του εισοδήματος από 1.055.001 μέχρι 2.637.500 ο φόρος είναι
79.125 δρχ. (1.582.500 Χ 5%).

Για το τμήμα του εισοδήματος από 2.637.501 μέχρι 4.220.000 ο φόρος είναι
237.375 δρχ. (1.582.500 Χ15%).

Τέλος, για το τμήμα του εισοδήματος από 4.220.001 μέχρι 4.600.000 ο φόρος
είναι 114.000 δρχ. (380.000 Χ 30%).

Επομένως, το σύνολο του φόρου είναι 430.500 δρχ. (79.125 + 237.375 + 114.000).

Από τις 430.500 αφαιρούμε 105.000 που είναι η μείωση για τα τρία παιδιά.

Άρα αυτός ο φορολογούμενος θα πληρώσει 325.500 δρχ.

Στον παραπάνω φόρο υπολογίζεται και προκαταβολή 55% έναντι του φόρου του
επόμενου έτους.

Η ΙΔΙΟΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

ΑΛΛΗ μια παγίδα είναι το σπίτι σας. Η Εφορία θέλει να σας πάρει φόρο επειδή
μένετε στο δικό σας σπίτι. Αυτό το λέει ιδιοκατοίκηση. Διαβάστε λοιπόν με
προσοχή τι ισχύει και πώς υπολογίζεται το τεκμαρτό εισόδημα από την
ιδιοκατοίκηση. Να ένα καλό παράδειγμα για να δείτε από τι ακριβώς κινδυνεύετε:

Η Εφορία υπολογίζει φόρο και στο τεκμαρτό εισόδημα από ιδιοκατοίκηση. Αυτό
αφορά είτε όσους έχουν κύρια κατοικία με επιφάνεια πάνω από 150 τ.μ., είτε
εκείνους που το άθροισμα της επιφάνειας της κύριας και της πρώτης
δευτερεύουσας κατοικίας είναι μεγαλύτερο από 150 τ.μ.

Το ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα της ιδιοκατοίκησης δεν μπορεί να είναι μικρότερο
από 3,5% της αξίας του ακινήτου. Η αξία του ακινήτου προκύπτει από τον
πολλαπλασιασμό των εξής:

Πρώτον: Του εμβαδού της κύριας επιφάνειας της κατοικίας. Σ’ αυτήν
προστίθεται όμως το 20% της επιφάνειας της αποθήκης και του γκαράζ, αν είναι
ανεξάρτητα από την κατοικία, π.χ. βρίσκονται στο υπόγειο ή στον ακάλυπτο χώρο
της ίδιας οικοδομής.

Δεύτερον: Της τιμής ζώνης που ίσχυε την 1/1/1998. Αν η κατοικία
βρίσκεται σε περιοχή όπου δεν ισχύει το αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού
της αξίας των ακινήτων, παίρνουμε την τιμή εκκίνησης.

Τρίτον: Του διορθωτικού συντελεστή, ο οποίος ανάλογα με την τιμή ζώνης
ή εκκίνησης είναι ο εξής:

Τιμή ζώνης ή εκκίνησης – Συντελεστής

Μέχρι 150.000 δρχ.: 1,10

Από 150.001 μέχρι 250.000: 1,20

Από 250.001 μέχρι 400.000: 1,30

Από 400.001 και πάνω: 1,40

Τέταρτον: Του συντελεστή παλαιότητας που ισχύει στη φορολογία
μεταβίβασης ακινήτων για τον προσδιορισμό της αξίας των κτιρίων με βάση την
τιμή ζώνης.

Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα.

Παράδειγμα

Φορολογούμενος έχει ως κύρια κατοικία ιδιόκτητο διαμέρισμα στον 3ο όροφο
πολυκατοικίας με επιφάνεια 195 τ.μ. και αποθήκη στο υπόγειο της πολυκατοικίας
επιφάνειας 25 τ.μ. Η άδεια ανέγερσης της πολυκατοικίας εκδόθηκε την 1/10/1980.
Η τιμή ζώνης στην περιοχή είναι 235.000 δρχ.

Ο υπολογισμός του ετήσιου τεκμαρτού εισοδήματος γίνεται ως εξής:

Κύρια επιφάνεια διαμερίσματος 195 τ.μ. + 20% αποθήκης 5 τ.μ. = 200 τ.μ. Χ
(τιμή ζώνης) 235.000 Χ (διορθωτικό συντελεστή) 1,20 Χ (συντελεστή παλαιότητας)
0,70 Χ 3,5% = 1.381.800.

Φορολογητέο ακαθάριστο εισόδημα μετά την αφαίρεση των 150 τ.μ. που
απαλλάσσεται από το φόρο 1.381.800 Χ 70/220 = 439.663 δρχ. Σημειώνεται ότι για
τον υπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος λαμβάνουμε ολόκληρη την επιφάνεια
της αποθήκης και όχι το 20% αυτής.

Όλη αυτή η σπαζοκεφαλιά αναλύεται με πιο απλά λόγια, αλλά δυστυχώς με τις
ίδιες μαθηματικές πράξεις ως εξής, για το ίδιο παράδειγμα:

Παίρνουμε για τον υπολογισμό της αξίας την κύρια επιφάνεια του διαμερίσματος
που είναι 195 τ.μ. και προσθέτουμε σ’ αυτά το 20% της επιφάνειας της αποθήκης
που μας δίνει άλλα 5 τ.μ. κι έτσι το σύνολο φτάνει τα 200 τ.μ. (195+5).
Πολλαπλασιάζουμε αυτό το σύνολο με 235.000 δρχ. που είναι η τιμή ζώνης και
βγάζουμε μια πρώτη αξία 47.000.000 δρχ. Την αξία αυτή πολλαπλασιάζουμε με τον
διορθωτικό συντελεστή που είναι για την περίπτωση του παραδείγματος 1,20 και
έχουμε μια νέα αξία 56.400.000 δρχ., την οποία πολλαπλασιάζουμε πάλι με τον
συντελεστή παλαιότητας που είναι 0,70 και βγάζουμε μια τρίτη αξία 39.480.000
δρχ. Την αξία αυτή πολλαπλασιάζουμε ξανά με το 3,5% που είναι ο συντελεστής
για να βγάλουμε το ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα από ιδιοκατοίκηση, το οποίο στην
προκειμένη περίπτωση μετά τον πολλαπλασιασμό (39.480.000Χ3,5%) είναι 1.381.800 δρχ.

Όμως, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα πρέπει να αφαιρέσουμε τα 150 τ.μ. που
απαλλάσσονται από τη φορολόγηση της ιδιοκατοίκησης. Πλην όμως το υπουργείο
Οικονομικών μας βάζει σε μια άλλη σειρά υπολογισμών που είναι οι εξής

Εφόσον το διαμέρισμα είναι 195 τ.μ. στην ιδιοκατοίκηση εμπίπτουν μόνο τα 45
τ.μ. (195 μείον 150). Σ’ αυτά τα 45 τ.μ. προσθέτει ολόκληρα τα 25 τ.μ. της
αποθήκης και όχι το 20%, δηλαδή τα 5 τ.μ. Έτσι έχουμε τελικά ένα σύνολο 70
τ.μ. (45+25) που υπόκειται στη φορολόγηση της ιδιοκατοίκησης. Επίσης έχουμε
συνολική επιφάνεια 220 τ.μ. που είναι του διαμερίσματος (195 τ.μ.) συν (25
τ.μ.) της αποθήκης. Με αυτά τα δύο σύνολα (220 τ.μ. και 70 τ.μ.) και το
1.381.800 δρχ., που ήταν το 3,5% της αξίας, όπως βγήκε από τους αρχικούς
υπολογισμούς, η Εφορία βρίσκει το φορολογητέο ακαθάριστο εισόδημα με την εξής πράξη:

1.381.800 Χ 70/220 = 439.663 δρχ.

Δηλαδή, ο φορολογούμενος με το σπίτι των 195 τ.μ. και την αποθήκη των 25 τ.μ.,
την τιμή ζώνης των 235.000 και την παλαιότητα των 18 ετών (1980) θα
φορολογηθεί για εισόδημα τεκμαρτό από ιδιοκατοίκηση 439.663 δρχ.

Πρόκειται για αποθέωση φοροτεχνικού σαδισμού εις βάρος των απλών
φορολογούμενων που δεν τα πάνε και τόσο καλά με τα μαθηματικά.