Το ευρώ ενοποιεί την Ευρώπη

Ύστερα από δεκαετίες ονείρων, διπλωματίας και καθυστερήσεων, το ευρώ γίνεται
σήμερα πραγματικότητα. Είναι το πιο σημαντικό βήμα στη μακρόχρονη αναζήτηση
της πολιτικής ενότητας της Ευρώπης.

ΕΝΔΕΚΑ ευρωπαϊκές χώρες θα κλειδώσουν τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους με το
ευρώ και θα εκχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την αρμοδιότητα να
καθορίζει τα επιτόκια και τη νομισματική πολιτική. Για να φτάσουν σε αυτό το
στάδιο, οι ένδεκα χώρες της Ζώνης του Ευρώ υιοθέτησαν μία κοινή οικονομική
πολιτική που περιόρισε τις δημόσιες δαπάνες, μείωσε το χρέος και δάμασε τον πληθωρισμό.

Αυτό το επίτευγμα μετέβαλε δραματικά το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο. Η πολιτική
λιτότητας που απαιτήθηκε για τη δημιουργία του ευρώ οδήγησε σε κυβερνητικές
αλλαγές στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Η επιχειρηματική στρατηγική
μεταβλήθηκε. Σήμερα όλοι πια σκέφτονται την Ευρώπη σαν ένα ενιαίο χώρο και όχι
σαν ένα πολύχρωμο παζλ εθνικοτήτων, νομισμάτων και νομοθεσιών.

ΙΣΧΥΡΟ

Μολονότι κάποτε πίστευαν ότι το ευρώ θα ήταν ένα αδύνατο νόμισμα λόγω των
δημοσιονομικών προβλημάτων της Ιταλίας και της Ισπανίας, τώρα όλα δείχνουν ότι
το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα θα κάνει ένα ισχυρό ξεκίνημα και πιθανότατα θα
ανταγωνιστεί το δολάριο ως αποθεματικό νόμισμα των κεντρικών τραπεζών σε όλον
τον κόσμο.

Όμως γιατί οι ένδεκα ευρωπαϊκές χώρες μπήκαν σε όλον αυτόν τον κόπο; Η ιδέα
του ενιαίου νομίσματος ανάγεται πίσω στη δεκαετία του 1950, όταν οι
μεταπολεμικοί ευρωπαϊστές, όπως ο Ζαν Μονέ, οραματίστηκαν την οικονομική και
πολιτική ενοποίηση της ηπείρου προκειμένου να αποφευχθεί ένας νέος πόλεμος.
Γιατί όσο πιο εξαρτημένη θα ήταν η οικονομική και η πολιτική ασφάλεια μιας
χώρας από την οικονομική και πολιτική ασφάλεια των άλλων χωρών τόσο πιο
απρόθυμη θα ήταν να στείλει τα στρατεύματά της εναντίον τους.

Όμως, η πιο δυνατή ώθηση δόθηκε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το
1989. Η προοπτική της γερμανικής ενοποίησης σήμανε συναγερμό για πολλές
ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Πολλοί γείτονές της ανησυχούσαν μήπως η Γερμανία
αποκτήσει υπερβολική πολιτική και οικονομική ισχύ. Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά
Μιτεράν άσκησε πίεση στον Γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Κολ να δεσμευτεί για την
αντικατάσταση του μάρκου από ένα κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα το οποίο θα
διαχειριζόταν μία ανεξάρτητη ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα. Παρωθούμενος από την
επιθυμία του για μία θέση στην Ιστορία και από τις αναμνήσεις του από τον
δεύτερο μεγάλο πόλεμο, ο Κολ έγινε ένας από τους πιο ένθερμους υπέρμαχους του ευρώ.

Δύο χρόνια μετά της πτώση του Τείχους, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έθεταν τις βάσεις
του ευρώ στην ολλανδική πόλη Μάαστριχτ. Οι υποστηρικτές του διατείνονται ότι
θα κάνει την Ευρώπη πιο αποδοτική και πιο ανταγωνιστική, επειδή θα εξαλειφθούν
οι διαφορές στις τιμές. Οι εμπορικές συναλλαγές θα ενισχυθούν γιατί θα
εκλείψει ο συναλλαγματικός κίνδυνος. Και προβλέπουν ότι θα υποχρεώσει τις
επιχειρήσεις σε περιορισμό του κόστους. Αν και αυτό ίσως επιτείνει το πρόβλημα
της ευρωπαϊκής ανεργίας, θα επιφέρει τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στο
ισχύον δαπανηρό σύστημα που εμποδίζει σήμερα την ανταγωνιστικότητα.

Από το 1992, όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατέληξαν στο χρονοδιάγραμμά του, το
ευρώ προκάλεσε σύγχυση στους αρνητές του. Μόλις πριν από τέσσερα χρόνια,
πολλοί από αυτούς ήταν πεπεισμένοι ότι μόνο λίγες χώρες θα κατάφερναν να
βάλουν κατά μέρος την εθνική τους υπερηφάνεια και να εγκαταλείψουν το νόμισμά τους.

Το ευρώ. Μετά τη νομισματική ένωση, ο «πελαργός» θα φέρει και την πολιτική ένωση της Ευρώπης

Ο «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» θα πετάξει σήμερα πάνω από 11 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
κρατώντας στο ράμφος του ένα νεογέννητο νόμισμα: το ευρώ.

Η τελευταία πράξη του έργου «γέννηση του ευρώ» θα παιχτεί σήμερα στις
Βρυξέλλες και στους διαδρόμους του… κυβερνοχώρου.

Η διαδικασία γέννησης του ευρώ, στιγμή προς στιγμή, έχει ως εξής:.

­ Ώρα Ελλάδος 12.00 (μεσημέρι): Οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών των 15
χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συνέλθουν «ηλεκτρονικά» (τηλεδιάσκεψη)
προκειμένου να ελέγξουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των έντεκα νομισμάτων
που θα απαρτίσουν το ευρώ, ως προς τα τρίτα νομίσματα και κυρίως ως προς το
δολάριο. Η τηλεδιάσκεψη δεν αναμένεται να διαρκέσει πάνω από μισή ώρα.

­ Ώρα Ελλάδος 12.30: Οι ισοτιμίες αυτές, με ευθύνη της κεντρικής τράπεζας του
Βελγίου, θα ανακοινωθούν στην αρμόδια για τις οικονομικές υποθέσεις Γενική
Διεύθυνση της Κομισιόν, η οποία βάσει αυτών των τιμών θα υπολογίσει την τιμή
του ECU (Ευρωπαϊκής Νομισματικής Μονάδας), δηλαδή του ευρώ, αφού, όπως έχει
αποφασιστεί, με την εμφάνιση του ευρώ το ECU εξαφανίζεται.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζακ Σαντέρ, καθώς και ο
αρμόδιος για τις νομισματικές υποθέσεις επίτροπος Ιβ Τιμπό Ντε Σιλγκί, θα
ανακοινώσουν στους υπουργούς Οικονομίας των 15 χωρών-μελών της Ε.Ε., που θα
συνέλθουν στις Βρυξέλλες, το σχέδιο κανονισμού για τη θέσπιση του νέου
νομίσματος.

Ταυτόχρονα με την ανακοίνωση αυτή, οι ισοτιμίες του ευρώ θα δημοσιοποιηθούν
μέσω του διαδικτύου Ίντερνετ και των ειδησεογραφικών πρακτορείων.

­ Ώρα Ελλάδος 13.30: Αυτήν την ώρα εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει, καλώς εχόντων
των πραγμάτων, η συνεδρίαση του συμβουλίου των υπουργών Οικονομίας της Ε.Ε.
Πρώτος ομιλητής θα είναι ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Β.
Ντούιζμπεργκ, ο οποίος θα παρουσιάσει τη γνωμοδότησή του για τις
συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Θα ακολουθήσουν οι παρεμβάσεις των μελών του ΕΚΟΦΙΝ και, τέλος, οι «15»
αναμένεται να υιοθετήσουν ­ ομόφωνα ­ τον κανονισμό επί των τιμών μετατροπής
και τη θέσπιση του ευρώ.

­ Ώρα Ελλάδος 15.00: Ο κανονισμός θα δημοσιευθεί στην επίσημη εφημερίδα των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία θα είναι διαθέσιμη σε όλες τις επίσημες γλώσσες
της Ε.Ε.

­ 1η Ιανουαρίου 1999 ώρα 00.00 (τοπική για κάθε χώρα): Ο κανονισμός θα τεθεί
σε ισχύ και το νέο νόμισμα θα περιμένει το άνοιγμα των αγορών τη Δευτέρα 4 Ιανουαρίου.