[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμού διακόπηκε ακόμη μια φορά,
πριν αρχίσει καν. Γιατί; Η απάντηση είναι μάλλον προφανής:

Το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει η συνεργασία με τον Συνασπισμό να του εξασφαλίσει μια χρυσή
εφεδρεία στην περίπτωση που δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση στις
επόμενες εκλογές και ισοψηφήσει με τη Ν.Δ.

Ο Συνασπισμός ζητεί, πριν αρχίσει οποιαδήποτε συζήτηση, να ψηφιστεί η απλή
αναλογική, εξασφαλίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση (αφού
αποκλείεται να πάρει το 50% των ψήφων) και συνεπώς θα καταστεί ο ΣΥΝ ένας
απαραίτητος παράγοντας του νέου κυβερνητικού σχήματος.

Αυτή είναι η ουσία των διαφωνιών στις οποίες προστίθενται οι εσωτερικές
συγκρούσεις και διχασμοί μέσα στα δύο κόμματα.

Στο μεν ΠΑΣΟΚ ορισμένοι («προεδρικοί», «λαϊκιστές», «εθνοκεντρικοί» κ.λπ.)
πιστεύουν ότι οποιαδήποτε συνεργασία με τον ΣΥΝ είναι περίπου «προδοσία» του
Α. Παπανδρέου, του «παλαιού» ΠΑΣΟΚ και άφεση αμαρτιών για το «βρώμικο ’89».

Στον ΣΥΝ ορισμένοι («λαϊκιστές», «ρευματικοί» κ.λπ.) θεωρούν περίπου
«προδοσία» οποιαδήποτε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, αφού αυτόχρημα δικαιώνει την
κατηγορία ότι «ο ΣΥΝ είναι δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ» και της κυβέρνησης.

Αυτές οι διαμάχες όμως συγκαλύπτουν μια άλλη πραγματικότητα: Το γεγονός ότι
όλα τα κόμματα και οι φράξιες στην Ελλάδα διατρέχονται από ένα βαθύ εσωτερικό
διχασμό. Ανάμεσα: σε «εκσυγχρονιστές», «ευρωπαϊστές», «ρεαλιστές» κ.λπ. και
«παλαιοκομματικούς», «εθνικιστές», «λαϊκιστές» κ.λπ.

Αυτές είναι οι δύο μεγάλες πολιτικές και ιδεολογικές παρατάξεις στην Ελλάδα,
που δεν εκφράζονται όμως κομματικά, γιατί επιβιώνουν στα παλιά σχήματα,
ελπίζοντας να τα κατακτήσουν ολοκληρωτικά. Αυτή η κατάσταση ωθεί στην
παρατεταμένη κρίση της πολιτικής.

Η κρίση στην Ιταλία οδήγησε σε μια ανανέωση των πολιτικών κομμάτων και στον
συνασπισμό της «Ελιάς», που άλλαξε το πολιτικό σκηνικό και τα κυβερνητικά σχήματα.

Στην Ελλάδα φαίνεται ότι η… Ελιά δεν ευδοκιμεί, ακόμη.