30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΝΕΙΑΔΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα από γονείς Αλεξανδρινούς Κασιώτες, τις ημέρες που
κόπηκαν τα νομίσματα στη μέση με την καταστροφή της Σμύρνης.

ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ: Οι άνδρες δεν κλαίνε; Και όμως, κλαίνε, κλαίνε…

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Να πικραίνει τους άλλους.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Πολλά – Πολύ.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ: Ιστορικοοικονομικά.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Υστερα από 33 χρόνια στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά, ο
Μανώλης Νειάδας εξελέγη στη Διοικητική Επιτροπή του Διεθνούς Εμπορικού
Επιμελητηρίου. Ο ίδιος, θα συμβούλευε έναν νέο επιχειρηματία να έχει ψηλά το
κεφάλι, ενώ… παραπονιέται ότι τα εγγόνια του δεν διαθέτουν πολύ χρόνο γι’ αυτόν.

ΕΡ.: Επιμελητήρια;

ΑΠ.: Στέγες των αγωνιστών της οικονομικοκοινωνικής ανάπτυξης

ΕΡ.: Ο ρόλος τους;

ΑΠ.: Μη κυβερνητικοί οργανισμοί, να επηρεάζουν ουσιαστικά όλες τις εξελίξεις.

ΕΡ.: Η επιρροή τους;

ΑΠ.: Το ευρύτερο αυτόνομο παγκόσμιο δίκτυο. Στην Ευρώπη υπάρχουν 1.200.

ΕΡ.: Μια ολόκληρη ζωή στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς. Κουραστήκατε;

ΑΠ.: Όχι δα. Εξάλλου, συνεχίζω στο διεθνές επίπεδο.

ΕΡ.: Έρχονται σήμερα στις θέσεις-κλειδιά οι σαραντάρηδες;

ΑΠ.: Όχι, μάλλον οι τριαντάρηδες. Όμως διαγράφεται ήδη και το αντίστροφο. Στην
Αμερική νεαροί μάνατζερ κάνουν πλαστικές εγχειρήσεις για να αποκτήσουν ρυτίδες
και να βρίσκουν έτσι πιο εύκολα δουλειά.

ΕΡ.: Παγκοσμιοποίηση;

ΑΠ.: Επωφελής για όλους, ιδιαίτερα για τους καταναλωτές και τους εργαζομένους.

ΕΡ.: Παγκοσμιοφοβία;

ΑΠ.: Ναι, αποδίδουμε στην παγκοσμιοποίηση όλες μας τις δυσχέρειες. Μάλλον
πρόκειται για παγκοσμιοάγνοια.

ΕΡ.: Τι περιμένουμε από την παγκοσμιοποίηση;

ΑΠ.: Ευημερία για όσο το δυνατόν περισσοτέρους. Ας μην ξεχνάμε ­ η ελευθερία
να είσαι πτωχός είναι μια πτωχή ελευθερία.

ΕΡ.: Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο;

ΑΠ.: Η αυθεντική φωνή όλων των επιχειρήσεων του κόσμου, μικρών και μεγάλων.

ΕΡ.: Το περιμένατε μια ζωή να εκλεγείτε στη Διοικητική Επιτροπή του;

ΑΠ.: Ναι, γιατί πιστεύει στην ελευθερία των θεμιτών συναλλαγών, βάσει
αποδεκτών κανόνων.

ΕΡ.: Εμπόριο τώρα ή πριν;

ΑΠ.: Τώρα, περισσότερο από ποτέ.

ΕΡ.: Βασικά κριτήρια ανάπτυξής του;

ΑΠ.: Διεθνής ανταγωνιστικότητα, επαρκής κερδοφορία.

ΕΡ.: Κρατικές επιχειρήσεις;

ΑΠ.: Δύο λέξεις αντιφατικές. Ίσως ναι σε ορισμένες περιπτώσεις, πάντως με
ίσους όρους με τις ιδιωτικές.

ΕΡ.: Κέρδος;

ΑΠ.: Δεν είναι μια βρώμικη λέξη.

ΕΡ.: Προέρχεσθε από τη φαρμακοβιομηχανία.

ΑΠ.: Ναι, την «ευγενή» βιομηχανία της υγείας, του «ευ ζην».

ΕΡ.: Η κατανάλωση έχει μειωθεί σήμερα στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Όχι, έχει αυξηθεί. Αυτό οφείλεται στην προληπτική ιατρική, τη
μακροημέρευση, τις καινοτόμες κατηγορίες χρήσιμων φαρμάκων.

ΕΡ.: Οι συγχωνεύσεις των επιχειρήσεων είναι η απάντηση;

ΑΠ.: Ναι, στις περιπτώσεις που είναι αναγκαίες.

ΕΡ.: Ένταξη της Ελλάδος στην ΟΝΕ;

ΑΠ.: Τι θα είμαστε σήμερα χωρίς την Ενωμένη Ευρώπη; Η ένταξη στην ΟΝΕ είναι μονόδρομος.

ΕΡ.: Με την ένταξη θα ευνοηθεί το εμπόριο ή η βιομηχανία;

ΑΠ.: Ευνοούνται λίγοι βιομηχανικοί κλάδοι. Περισσότερο οι τομείς εμπορίου,
υπηρεσιών και «γνώσεων».

ΕΡ.: Δίνονται πιο εύκολα δάνεια σήμερα;

ΑΠ.: Ναι, σε νέους επιχειρηματίες και μικρομεσαίους.

ΕΡ.: Πώς σας φαίνεται το ύψος των επιτοκίων;

ΑΠ.: Αν είχαν πέσει νωρίτερα, δεν θα είχαν εξαφανιστεί πολλές βιώσιμες
επιχειρήσεις και θα είχαν δημιουργηθεί πολλές καινούργιες.

ΕΡ.: Το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε;

ΑΠ.: Γεωπολιτική της Ελλάδος του Γιώργου Πρεβελάκη.

ΕΡ.: Αφιερώνετε χρόνο στα εγγόνια σας;

ΑΠ.: Εγώ ναι, εκείνα δεν διαθέτουν χρόνο.

ΕΡ.: Τι τα συμβουλεύετε;

ΑΠ.: Ό, τι κάνουν στη ζωή τους, να το κάνουν με μεράκι. Ακόμα και αν γίνουν
επιχειρηματίες, να δίνουν «έρωτα» στην επιχείρησή τους. «Management by eros».

ΕΡ.: Τα Χριστούγεννα πού θα πάτε;

ΑΠ.: Στη Γαλλία με φίλους του Διεθνούς.

ΕΡ.: Μια ευχή;

ΑΠ.: Να πάψουμε να είμαστε «αείποτε παίδες» συναισθηματικά παρορμητικοί, για
να γίνουμε επιτέλους πιο συστηματικά προγραμματισμένοι.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο επιχειρηματία;

ΑΠ.: Ψηλά το κεφάλι.

ΕΡ.: Οραματίζεστε μια εποχή όπου…

ΑΠ.: Οι επιχειρηματίες θα αναγνωρίζονται ως απαραίτητοι για την προκοπή του τόπου.