[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΜΙΝΙ ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που άρχισε να συζητείται στην Ολομέλεια της
Βουλής, εκτός από τις αντιδράσεις διαφόρων κλάδων που προκαλεί θα έχει και την
αντίδραση της αντιπολίτευσης.

Πράγματι, υπάρχουν σημεία του νομοσχεδίου τα οποία θα πρέπει να αλλάξουν, να
γίνουν κοινωνικά πιο δίκαια, να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που γεννάει η ίδια
η ζωή. Αν ληφθούν υπόψη και οι σχετικές παρατηρήσεις της Οικονομικής
Κοινωνικής Πολιτικής (ΟΚΕ), θα πρέπει να γίνει στο νομοσχέδιο ένα μικρό
«λίφτινγκ». Τα τρία «αγκάθια» του νομοσχεδίου είναι τα εξής:

1. Η ρύθμιση για τις συντάξεις χηρείας, η οποία προβλέπει περιορισμούς
στη σύνταξη χηρείας, εάν ο ή η επιζών σύζυγος ήταν μικρότερος των 45 ετών όταν
πέθανε ο σύζυγός του, είναι άδικη. Είναι σίγουρο ότι η σχετική διάταξη αν
εφαρμοστεί θα αδικήσει γυναίκες, οι οποίες θα πρέπει ξαφνικά να βγουν στην
αγορά εργασίας για να επιβιώσουν.

2. Στα αντικίνητρα που θεσπίζονται στην απασχόληση των συνταξιούχων.
Για όσους δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους, θα αναστέλλεται
από το έτος 2001 η καταβολή της σύνταξης, ενώ από το ίδιο έτος, σε όσους
συνταξιούχους εργάζονται και είναι άνω των 55 ετών, το ποσό της σύνταξης ή του
αθροίσματος των συντάξεων σε περίπτωση συρροής, που υπερβαίνει τις 200.000
δρχ. τον μήνα, θα καταβάλλεται μειωμένο κατά 70%. Το μέτρο αυτό πρέπει να
αλλάξει. Για σκεφτείτε έναν συνταξιούχο με οικογένεια με μία μόνο σύνταξη, που
αναγκάζεται να απασχολείται για να τα φέρει «βόλτα» πώς θα θιγεί.

3. Η ενοποίηση του ΤΕΒΕ, του ΤΑΕ (Ταμείο Εμπόρων) και του ΤΣΑ
(Αυτοκινητιστές) θα επιβαρύνει τον Λογαριασμό Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής
Ασφάλισης, τον ΛΑΦΚΑ, και όχι τον κρατικό προϋπολογισμό. Ο σκοπός αυτού του
λογαριασμού είναι να επιδοτεί προβληματικά ταμεία. Το ερώτημα που εύλογα
τίθεται είναι γιατί ο ΛΑΦΚΑ να βοηθήσει μόνο αυτά τα ταμεία, όταν υπάρχουν
τόσα άλλα προβληματικά, που σύντομα θα χρειαστούν οικονομική βοήθεια.

Πάντως το αρμόδιο υπουργείο θα πρέπει να μη σταθεί μόνο σε μέτρα
αναδιοργάνωσης του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος αλλά να πάρει τολμηρές
πρωτοβουλίες για διάλογο, χωρίς προχειρότητες και ειλημμένες αποφάσεις στα
οξυμμένα προβλήματα του Ασφαλιστικού. Και μάλιστα σύντομα.