Ο πλούτος αποχαιρετά και το Χονγκ Κονγκ

Οι εξελίξεις διέψευσαν τις αρχές του Χονγκ Κονγκ, που διαβεβαίωναν ότι η πρώην
βρετανική αποικία θα κατάφερνε να μην παρασυρθεί κι αυτή με τη σειρά της από
την ασιατική οικονομική θύελλα. Το Χονγκ Κονγκ δεν αποτελεί πια εξαίρεση στην
Ασία. Η ανεργία αυξάνεται, οι ξένες εταιρείες αποχωρούν και οι κάτοικοι
αναθεωρούν προς τα κάτω τις απαιτήσεις τους. Η οικονομία παρουσιάζει κατά το
τρίτο τρίμηνο του 1998 κάμψη 7%. Το Χονγκ Κονγκ γνωρίζει τη μεγαλύτερη ύφεση
της ιστορίας του.

ΑΥΞΗΣΗ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Μετά τις «περικοπές» που ανακοινώθηκαν στις χρηματιστηριακές εταιρείες, τα
ξενοδοχεία, τα εστιατόρια και τις θυγατρικές των ξένων πολυεθνικών, ο αριθμός
των ανέργων στο Χονγκ Κονγκ παρουσιάζεται τρεις φορές μεγαλύτερος σε σχέση με
πέρυσι. Το επίσημο ποσοστό της ανεργίας, βέβαια, δεν υπερβαίνει το 5% (αν και
κατά τα συνδικάτα είναι διπλάσιο) και σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο δεν
είναι υψηλό. Παρά ταύτα, αποτελεί σοκ για έναν πληθυσμό που είχε συνηθίσει σε
πολλαπλή απασχόληση και πρέπει τώρα να ζήσει με την απειλή της ανεργίας και με
μισθούς μειωμένους κατά 10% με 15%, ανάλογα με την επιχείρηση. Πολλές
επιχειρήσεις, άλλωστε, εκμεταλλεύονται την κρίση για να μειώσουν το κόστος τους.

ΜΕΙΩΣΗ ΠΩΛΗΣΕΩΝ

Όμως, η κατανάλωση, που στο Χονγκ Κονγκ αντιστοιχεί στο 60% του ΑΕΠ, έχει
μειωθεί δραστικά. Οι λιανικές πωλήσεις έχουν μειωθεί κατά 22%, πολλά
καταστήματα βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ενώ οι πωλήσεις αυτοκινήτων
έχουν μειωθεί στο μισό.

ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ

Ακόμη και οι εξαγωγές έχουν πληγεί, αποτέλεσμα όχι μόνο της κρίσης, αλλά και
του σκανδαλώδους φιάσκου του νέου αεροδρομίου στο Τσεκ Λαπ Κοκ, των πλημμυρών
στην Κίνα και των πολύ υψηλών τιμών που ισχύουν στο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ.

Παρά τη διατήρηση της ισοτιμίας των 7,80 δολαρίων του Χονγκ Κονγκ ανά
αμερικανικό δολάριο, το Χονγκ Κονγκ γνωρίζει μια κάμψη της οικονομικής
δραστηριότητας, όπως εκείνη που γνώρισαν η Μαλαισία και η Νότια Κορέα. Η
σύνδεση με το αμερικανικό δολάριο δεν οδήγησε στην αναγκαία μείωση της τιμής
των ακινήτων ώστε η περιοχή να γίνει ανταγωνιστική, επισημαίνει ο Γάλλος
οικονομολόγος Ζαν-Φρανσουά Ισέ από το Κέντρο Μελετών για τη σύγχρονη Κίνα.
Παρά τη μέση μείωση της τάξης του 50% για την αγορά ακινήτων και του 22% για
την ενοικίαση, το Χονγκ Κονγκ παραμένει η πιο ακριβή πόλη του κόσμου για τις επιχειρήσεις.

Με δεδομένο ότι η ανεργία μπορεί να φθάσει μέχρι τα τέλη του 1999 ακόμη και το
12% του ενεργού πληθυσμού, οι ειδικοί αναγνωρίζουν τώρα ότι το Χονγκ Κονγκ
ίσως να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη σύνδεση με το αμερικανικό δολάριο
προκειμένου να αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας του.

ΜΕΙΩΜΕΝΟΙ ΜΙΣΘΟΙ

Όλα δείχνουν ότι το Χονγκ Κονγκ προσπαθεί να ξεπεράσει την κρίση του με ένα
και μόνο σύνθημα: «Να σώσουμε τα αφεντικά!» Μια δημοτική σύμβουλος, μάλιστα,
πρότεινε να μειωθεί κατά 20% η ελάχιστη αμοιβή που παίρνουν οι Φιλιππινέζες
οικιακές βοηθοί (κάπου 115.000 δρχ. τον μήνα) ώστε να μπορέσουν οι οικογένειες
που τις απασχολούν να σταθούν και πάλι στα πόδια τους.

Καθώς οι τράπεζες έχουν σταματήσει τις πιστώσεις προς τις μικρομεσαίες
επιχειρήσεις, πολλές απ’ αυτές έχουν αναγκαστεί να κλείσουν.

Οι ξένες εταιρείες, από την πλευρά τους, ή μειώνουν δραστικά το προσωπικό τους
ή κλείνουν το γραφείο τους. Όσοι ζητούν δουλειά έχουν περιορισμένες
απαιτήσεις. Οι περισσότεροι δέχονται ο μισθός τους στη νέα τους θέση να είναι
μειωμένος σε σχέση με τον προηγούμενο κατά 15% με 25%, μερικές φορές ακόμη και
κατά 50%.

Τα χρόνια των «παχέων αγελάδων» είχαν επιτρέψει στη μεσαία τάξη μια πολύ
γρήγορη κοινωνική άνοδο και ένα πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο. Η τάξη αυτή σήμερα
προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, χωρίς ακόμη να έχει γνωρίσει πραγματική φτώχεια.