ΣΗΜΑΤΑ

… ότι αρχίζει σιγά σιγά να διαγράφεται στον ορίζοντα της επιστημονικής
έρευνας κάτι που ως τώρα ανήκε μόνο στην επιστημονική φαντασία: ο τρόπος με
τον οποίο ο άνθρωπος θα αποκολληθεί ­ πραγματικά ­ από το γήινο περιβάλλον του
για να ταξιδέψει όχι απλώς σε άλλους πλανήτες, αλλά σε άλλους αστερισμούς και
ηλιακά συστήματα. Στη ΝΑΣΑ, συζητούν τώρα δύο ιδέες που μέχρι σήμερα οι
περισσότεροι επιστήμονες δεν ήθελαν ούτε να τις ακούσουν. Πρώτον, ότι τα
διαστημόπλοια (ή διαστημικά εργαστήρια) πρέπει να γίνουν λιλλιπούτεια.
Δεύτερον, ότι οι πύραυλοι είναι βαρείς και αργοί και πρέπει να εγκαταλειφθούν.
Μόνο έτσι, πιστεύουν οι νεώτεροι, ιδίως, φυσικοί, θα επιτευχθούν οι
ιλιγγιώδεις ταχύτητες που απαιτούνται ώστε να προλάβει κανείς να
πραγματοποιήσει ­ ή να παρακολουθήσει ­ ένα ταξίδι εκτός του ηλιακού μας
συστήματος στη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής.

… λιλλιπούτειου διαστημικού σκάφους, που καταρτίσθηκε από τη Βρεταννική
Διαπλανητική Εταιρία και μελετήθηκε από τη ΝΑΣΑ, προβλέπει την εκτόξευση από
τη Γη προς το Άλφα του Κενταύρου, ενός διαστημικού εργαστηρίου που θα έχει το
μέγεθος κουτιού αναψυκτικού. Το ονόμασαν Σχέδιο Χάινεκεν, από τα τενεκεδάκια
της μπύρας. Αλλά ενώ τεχνικά είναι όντως εφικτή η συμπίεση πλήθους συσκευών
στο μέγεθος αυτό, από οικονομική άποψη η κατασκευή τους είναι τόσο
απαγορευτική που το σχέδιο τελικά εγκαταλείφθηκε. Μερικές ακόμη ιδέες
μελετήθηκαν επί μήνες, για ν’ απορριφθούν και εκείνες. Ώσπου τελικά η ΝΑΣΑ
προτίμησε ένα άλλο, δικό της σχέδιο, που μοιάζει απίστευτο αλλά ήδη προωθείται
πολύ σοβαρά. «Ας το πάρουμε απόφαση. Αν θέλουμε να φτάσουμε ποτέ στα αστέρια,
η επιστήμη δεν γνωρίζει σήμερα άλλο τρόπο», δήλωσε στους Σάνταιυ Τάιμς του
Λονδίνου ο δόκτωρ Ρόμπερτ Φόργουωρντ.

… σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, θα πραγματοποιηθεί από (μη επανδρωμένο)
διαστημικό όχημα από λεπτότατο φύλλο αλουμινίου που θα έχει μηδαμινό βάρος.
Στο κέντρο του θα είναι συμπιεσμένα και «πατικωμένα» όργανα μέτρησης και
ανίχνευσης, κομπιούτερ κλπ. Η διάμετρός του θα είναι περίπου ένα χιλιόμετρο.
Το πελώριο αυτό αλλά πανάλαφρο «αλουμινόχαρτο» θα το σπρώχνει μια πανίσχυρη
ακτίνα λέηζερ. Την οποία θα γεννά ένας ακόμη πιο πελώριος διαστημικός φακός,
συγκεντρώνοντας από τη μια μεριά ηλιακές ακτίνες και μετατρέποντάς τες στην
άλλη σε δέσμη ενέργειας (λέηζερ). Η ενέργεια αυτή, σε συνδυασμό με την
ελαφρότητα του «οχήματος», θα επιτρέπει σ’ αυτό να αναπτύσσει ταχύτητα 30.000
χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Ο φακός, που θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη
Γη, θα πρέπει να έχει διάμετρο περίπου 40 χιλιομέτρων.

… που κόβουν την ανάσα. Μοιάζουν φανταστικοί. Και όμως οι άνθρωποι της ΝΑΣΑ
δεν θεωρούν το εγχείρημα και τόσο ακατόρθωτο. Ο ήλιος Άλφα στον αστερισμό του
Κενταύρου είναι ο πρώτος στόχος εκτός του ηλιακού μας συστήματος, μια που
τυγχάνει το κοντινότερο άστρο προς τη Γη (μετά τον δικό μας ήλιο). Με όλη τη
διαδικασία που αναφέραμε, και με τον συνδυασμό «νανοτεχνολογίας» και γιγάντιων
κατασκευών και επιδόσεων (φακοί 40 χιλιομέτρων, σούπερ-λέηζερ και ταχύτητες
που ο νους δεν συλλαμβάνει), το «αλουμινόχαρτο» θα φτάσει στον Κένταυρο σε 40
χρόνια. Είναι και πάλι πολύ. Ίσως στο τέλος να προκριθεί κάτι άλλο. Παίρνει
όμως κανείς μια ιδέα, απ’ όλα αυτά, για το πόσα έχουμε να δούμε ακόμη και
πόσα, βεβαίως, δεν θα προλάβουμε.