ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η κ. Μαργαρίτα

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Αναγνώστρια από την Αθήνα (τα πλήρη στοιχεία
της τα έχει η εφημερίδα) γράφει:

«Η κ. Μαργαρίτα, με την επιστολή της, απέδειξε το πόσο καλά είναι born and
raced στις ΗΠΑ, με καταβολές βαλκανικές. Η πρώην πρώτη κυρία μοίρασε, μέσω του
συνδικάτου τού Λος Άντζελες Τάιμς, 300 αντίγραφα επιστολής για αγρίους, με
κάτι από μελό φανατικού αμερικανικού ψευδοπουριτανισμού και παρουσίασε τον
εαυτόν της άξια δέσποινα, πρώην πρώτη κυρία, πατρικία της οικογενειακής
εστίας, στέλνοντας ­ με αλληλεγγύη ­ φιλάκια προς την απατηθείσα κυρία Χίλαρι,
κι έλειπε μόνο το παρηγορητικό “μπόρα είναι θα περάσει, έλα κι από μας να μάσεις”.

Και δεν ντράπηκε να αναφερθεί στην αταξία του συζύγου της, πρώην χαρισματικού
ηγέτη και νυν αποθαμένου, ολοκλήρως, με κληροδοτήματα προς τους απλούς
ανθρώπους την ελπίδα, η οποία δεν νομίζω να έχει ξεφτίσει, αλλά αυτό είναι
θέμα του καθενός, να κρατά την ελπίδα, να βλέπει το στόχο και να συγχωρεί με
επιείκεια τις αταξίες ενός ηγέτη, ιδίως αποθαμένου, κι αυτός ο καημένος άλλο
δεν έκανε στη ζωή του από το να φωνάζει το πόσο μονογαμικός είναι, ή θα ήθελε
να είναι. Η κ. Μαργαρίτα πόσο περίμενε για να χωρίσει την πρώτη; Τότε ήταν
ηθική ενέργεια εκ μέρους της; Η αποκατάστασίς της; Και μήπως κατά το διάστημα
της συμβίωσης, δεν γνώριζε και δεν επικροτούσε τα πάντα; Τι έκανε; Πήρε με
λεβεντιά τα παιδιά της να το διαλύσει; Ιδίως μετά την αναγνώριση τής Ανδρέα!
Είχε αξιοπρέπεια κατά που βόλευε η κυρία πρώην, η συνοδός που αποκατέστησε τής
κάθησε;; Η Δήμητρα, η σεξουαλική σχέση με την αεροσυνοδό, η νεώτερη γυναίκα!
Και σας ρωτώ, τι ζήλεψε από την ξεφτίλα του Κλίντον η κ. Μαργαρίτα; Την
επικαιρότητα βέβαια, σαν γνήσια Αμερικανίς. Πάλι καλά που δεν έκανε και talk
show “μαθήματα για απατημένες”, όπως η Cindy Crawford, μαθήματα σεξ, επίκαιρο
θέμα στις ΗΠΑ.

Μα ποιον κοροϊδεύει η κυρία; Ακόμη δεν μπορεί να το καταπιεί ότι τέλειωσε σαν
δημόσιο πρόσωπο η κυρία με τα τόσα αντιφατικά λογάκια της; Αλλά και πράξεις
της; Από τη μια πρόεδρος των απελευθερωμένων γυναικών κι από την άλλη γυναίκα
σκλάβα στην τιμή της οικογένειας».

Ο Στράτος Δουκάκης, Βαλένσια Βενεζουέλας, γράφει: «Μας έλειψε το
χρονογράφημά σας τον Αύγουστο. Κι ο Αύγουστος είναι μακρύς. Γυρίσατε και
διάβασα τα δύο πρώτα κομμάτια σας, για τον Μόλυβο, στο Internet. Με ανησύχησε
η κατάσταση του Μόλυβου (από κει κατάγομαι). Το λάθος είναι ότι οι ίδιοι οι
Μολυβιάτες κοιμήθηκαν στη δόξα και αδράνησαν στο θέμα της διαφήμισης. Κακά τα
ψέματα, όντως, χρειάζεται κι αυτή. Κάποτε, μιλούσα σε μια παρέα και τους έλεγα
πως, πια, πρέπει να συσπειρωθούν και να κοιτάξουν το συμφέρον τους και
πρώτιστα του χωριού. Φυσικά, η πτώση του τουρισμού, για μερικούς είναι
“ευλογία”… Πρέπει από τώρα να αρχίσει μια μελετημένη εκστρατεία, όπου τα
λάθη του παρελθόντος να γίνουν μαθήματα για τα μελλούμενα».