ΡΙΠΕΣ Το «έμφραγμα»

ΠΩΣ μπορεί να πάρει κανείς απόφαση πως η κυκλοφορία στην Αθήνα των πάσης
φύσεως εποχούμενων…

ΕΙΤΕ σε μέσο μαζικής μεταφοράς είτε σε Ι.Χ…

ΕΙΤΕ ακόμη και σε ταξί που, συχνά-πυκνά, ως μέσο μαζικής μεταφοράς κινείται…

ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ με βασανιστήριο τρίτου βαθμού…

Ή ΜΕ ομηρεία σε δρόμους αποκλεισμένους, φρακαρισμένους, δίχως ελπίδα διαφυγής.

ΚΑΙ αν προχθές όλοι μπορούσαν να καταλάβουν πως μία πορεία χιλιάδων
μαθητών φυσικό είναι να γεννά προβλήματα στις συγκοινωνίες…

ΠΟΙΟΣ μπορεί να καταλάβει και να δεχθεί την χθεσινή ακινητοποίηση
παντός τροχοφόρου…

ΚΑΙ το παρατεταμένο μαρτύριο σε όλες τις οδικές αρτηρίες που συνέκλιναν
στο κέντρο.

ΚΑΙ οι μεν πολίτες ασφαλώς έχουν δικαίωμα να διαδηλώνουν διαμαρτυρόμενοι…

ΑΛΛΑ η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να αντιμετωπίζει τις αιτίες των αναστατώσεων…

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι το κοινό σ’ αυτήν τελικά επιρρίπτει την ευθύνη για την
ταλαιπωρία του.

ΑΛΙΜΟΝΟ αν υπερισχύσει η αντίληψη πως τίποτε δεν συμβαίνει…

ΟΤΑΝ ­ όπως προχθές ­ χιλιάδες βρίσκονται στους δρόμους…

ΚΑΙ όταν ­ τα προμηνύματα είναι σαφή ­ για τα αιτήματα που προβάλλονται
ασφαλώς ο διάλογος δεν περιττεύει…

ΑΚΟΜΗ και αν κάποιοι εκ προοιμίου τον κρίνουν περιττό ή άλλοι θεωρούν
πως τα περιθώριά του έχουν εξαντληθεί.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, αξίζει κάθε προσπάθεια προσέγγισης και συνεννόησης…

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ δεν είναι απίθανο όλοι να βρεθούν μπροστά σε πολύ
δυσάρεστες ­ περισσότερο και από τις σημερινές ­ καταστάσεις.