«Από την πατρίδα δεν ενδιαφέρονται»

«… Το ξέρω ότι δεν έχει γίνει τίποτα Μαρία. Γιατί από την πατρίδα δεν
ενδιαφέρονται. (…)Τώρα έχουμε να δούμε νερό τρεις μήνες. Άλλη ταλαιπωρία
εδώ. Χολέρα θα πάθουμε από τη βρώμα…».

Το γράμμα. Τον περασμένο Ιούνιο ο Κώστας Καστανιάς έστειλε γράμμα από τη φυλακή στην αδερφή του Μαρία Μαργιέτη

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ του ισοβίτη Κώστα Καστανιά εστάλη από τις φυλακές της Αιγύπτου στην
αδερφή του Μαρία Μαργιέτη τον περασμένο Ιούνιο. Στις λίγες γραμμές του ο
50χρονος κρατούμενος εκφράζει την αγωνία, τόσο τη δική του όσο και του
συγκρατουμένου του Τάσου Κοντογιάννη, 56 χρόνων, για την εξέλιξη της
περιπέτειάς τους.

Οι Έλληνες ναυτικοί, μαζί με έναν ακόμη συνάδελφό τους, τον Νίκο Ζαγγελίδη,
που αφέθηκε ελεύθερος τον Δεκέμβριο του 1996 για λόγους υγείας, όλοι μέλη του
πληρώματος του μότορσιπ «Θανάσης», συνελήφθησαν από τις αιγυπτιακές αρχές το
1989 έξω από το λιμάνι του Καΐρου, όταν έπειτα από έρευνα στα αμπάρια του
πλοίου βρέθηκαν 7,7 τόνοι χασίς.

ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ

Στη φυλακή. Ο πατήρ Γερβάστος Ραπτόπουλος πήγε στη φυλακή και συναντήθηκε με τους Έλληνες κρατούμενους, που κοινώνησαν (στη φωτογραφία ο Κ. Καστανιάς) και συζήτησαν μαζί του

Η πρώτη δίκη έγινε το 1992 και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Έμειναν 18 μήνες στην
απομόνωση, μη γνωρίζοντας αν θα εκτελεστούν ή όχι. Η ποινή τελικά δεν
εκτελέστηκε, έμειναν στη φυλακή άλλα τρία χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα
για το μέλλον τους, και τελικά τον Δεκεμβριο του 1995 καταδικάστηκαν σε ισόβια
δεσμά με καταναγκαστικά έργα.

Οι δύο Έλληνες κρατούμενοι, που μεταφέρθηκαν από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας
«Αμπού Ζαμπάλ» στις φυλακές του Κανατερ, έξω από το Κάιρο, μοιράζονται ένα
κελί 18 τετραγωνικών με άλλους 16 κρατούμενους.

«Οι συνθήκες κράτησής τους είναι τραγικές. Και οι δύο αντιμετωπίζουν σοβαρά
προβλήματα υγείας. Ο Κώστας έπαθε εμβολή, ενώ έχει πρόβλημα και με τα νεφρά
του. Ο Τάσος υπέστη εγκεφαλικό», λέει ο κουνιάδος του πρώτου, Πέτρος
Μαργιέτης. «Έχουν χάσει το κουράγιο τους. Είμαι ο μόνος που τους επισκέπτομαι
και προσπαθώ να μην σβήσω την ελπίδα. Από το προξενείο έχουν να πάνε στη
φυλακή από τον Μάιο. Τους επιτρέπουν να βγαίνουν στην αυλή δύο ώρες την ημέρα,
από τις εννέα έως τις έντεκα το πρωί…» Οι Έλληνες ναυτικοί έχουν εναποθέσει
πλέον τις ελπίδες τους στην παρέμβαση του προκαθημένου της Ελληνικής
Εκκλησίας, ο οποίος συναντήθηκε το Σάββατο με τον διοικητή της Αλεξάνδρειας,
και πρότεινε την ανταλλαγή κρατουμένων, έτσι ώστε οι Έλληνες να εκτίσουν το
υπόλοιπο της ποινής τους σε ελληνικές φυλακές. Μάλιστα, ο Κώστας Καστανιάς
έγραψε γράμμα στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ζητώντας του να μεσολαβήσει για τη
μεταφορά τους στην Ελλάδα.

Μαζί με τους δύο κρατείται και ένας τρίτος Έλληνας, ο Γιώργος Λεπιδάκης, 38
χρόνων, για άλλη υπόθεση, και όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο Πέτρος Μαργιέτης,
«οποιαδήποτε θετική κατάληξη κι αν υπάρξει θα θέλαμε να αφορά και τους τρεις».

Τον περασμένο Μάιο τους Έλληνες κρατούμενους περίμενε μια έκπληξη. Τους
επισκέφθηκε στις φυλακές ένας ιερέας από τη Θεσσαλονίκη, ο πατήρ Γερβάστος
Ραπτόπουλος. Οι κρατούμενοι κοινώνησαν, ενώ μίλησαν για τα προβλήματα που
αντιμετωπίζουν με τον ιερέα.

ΜΕ ΟΡΟΥΣ

Σε ό,τι αφορά τον Νίκο Ζαγγελίδη, ο οποίος αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα
υγείας, με το υπ’ αριθμ. 6/1997 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά η
προσωρινή του κράτηση αντικαταστάθηκε με περιοριστικούς όρους: εμφάνιση μία
φορά τον μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του και απαγόρευση εξόδου από
τη χώρα.

Ο πλοιοκτήτης του μότορσιπ «Θανάσης», Αχιλλέας Ματούνος, καταδικάστηκε αρχικώς
σε ισόβια και 20 εκατομμύρια δραχμές, ενώ το Εφετείο μείωσε την ποινή του και
αφέθηκε ελεύθερος, αφού είχε εκτίσει το 1/3 της ποινής του.

Ο καπετάνιος Χρήστος Χριστοφής εξακολουθεί να διαφεύγει τη σύλληψη.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι στην Κύπρο και έχει καταδικαστεί ερήμην το
1993 σε κάθειρξη 10 χρόνων. Στο ποινικό του μητρώο αναφέρονται καταδικαστικές
αποφάσεις για ναρκωτικές ουσίες και ανθρωποκτονία εξ αμελείας.