ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ Αυτόνομοι στις ευρωεκλογές

Σφοδρή επίθεση στον κ. Κων. Μητσοτάκη εξαπολύει ο κ. Αντ. Σαμαράς, μιλώντας
στα «ΝΕΑ», ενώ εμμέσως πλην σαφώς κάνει λόγο για την ανάγκη πολιτικής
συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς να καταλυθεί η αυτονομία του κόμματός
του. Η θέση του κ. Σαμαρά είναι ότι «μία καθαρή πολιτική συνεργασία δεν
βλάπτει την αυτοτέλεια ενός κόμματος», δίνοντας έτσι και το στίγμα της σχέσης
που θα επιθυμούσε με το «μητρικό» κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, ο κ.
Σαμαράς εμφανίζεται αισιόδοξος για την πορεία του κόμματός του στις
ευρωεκλογές, ενώ εκφράζει την εκτίμηση ότι η προσφυγή σε «διπλές εκλογές» θα
αποτελούσε «αυτοκτονία» για την κυβέρνηση. Επιμένει στα περί «αντισημιτικού
μετώπου», ενώ υποστηρίζει ότι μέσα στα τρία χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας
από τον κ. Κ. Σημίτη η Ελλάδα βρίσκεται σε μία πορεία διαρκούς υποχώρησης στα
εθνικά θέματα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόταση του προέδρου της «Άνοιξης» για
την ενταξιακή πορεία της Κύπρου στην Ενωμένη Ευρώπη ­ ζητεί να υπάρξει μία
συμφωνία κατά τα πρότυπα της αυτόματης ένταξης της Ανατολικής Γερμανίας στην
Ένωση, μετά την ενοποίηση.

­ Μετά τις δημοτικές εκλογές και τις τοπικές συνεργασίες του κόμματός σας με
τη Ν.Δ., φούντωσαν τα σενάρια περί επικείμενης συνεργασίας ή και
συγχώνευσης του κόμματός σας με τη Ν.Δ. στις εθνικές
εκλογές. Πώς σχολιάζετε τέτοια σενάρια;

«Πολύ καιρό πριν από τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές είχαμε προτείνει,
δημόσια, σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τη διαμόρφωση ενός πλαισίου
συνεργασίας για τις εκλογές αυτές. Δεν μπορώ, λοιπόν, να καταλάβω για ποιο
λόγο η συνεργασία αυτή, εκεί που μπόρεσε να επιτευχθεί, αποτέλεσε την αφορμή
για τη δημιουργία εξωπραγματικών σεναρίων. Εγώ πάντως χαίρομαι, γιατί τα
αποτελέσματα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών δικαίωσαν απόλυτα τις
πολιτικές μας εκτιμήσεις και αδιαφορώ τόσο για τα σενάρια όσο και για τους
συναριογράφους. Που, άλλωστε, αποτελούν μια ορμητική πολιτική μόδα που δεν
αναχαιτίζεται ό,τι και να κάνουμε…»

­ Ισχύει η δήλωσή σας για αυτόνομη κάθοδο στις ευρωεκλογές; Μία
άσχημη εκλογική εμφάνιση δεν θα είχε καταλυτικά αποτελέσματα για
τη συνοχή του κόμματός σας;

«Η δήλωσή μου για την αυτόνομη κάθοδο στις ευρωεκλογές είναι σαφής και
πρόσφατη και δεν βλέπω το λόγο για τον οποίο πρέπει να την επαναλαμβάνω κάθε
λίγο και λιγάκι. Από εκεί και πέρα είμαι βέβαιος ότι το αποτέλεσμα των
ευρωεκλογών θα είναι θετικό για το κόμμα μας.

Την πίστη μου αυτή τη στηρίζω σε δύο γεγονότα: πρώτον, στο γεγονός πως μετά
τις ατυχείς για μας εκλογές του 1996, ο ελληνικός λαός είδε να δικαιώνονται οι
εκτιμήσεις και οι θέσεις του κόμματός μας για πάρα πολλά ζητήματα. Είδε να
δικαιώνεται π.χ. η θέση μας για τις καταστροφικές συνέπειες της πολιτικής της
“σκληρής” δραχμής που συνθλίβουν την ανάπτυξη της οικονομίας, φέρνουν σε
απόγνωση μεγάλα στρώματα του λαού μας και οδηγούν στην ανεργία χιλιάδες νέους
ανθρώπους. Όπως είδε να δικαιώνονται και οι εκτιμήσεις μας πως η διαρκής
ενδοτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική, όχι μόνο δεν
βελτίωσε τη θέση της χώρας μας, αλλά καθημερινά τη σπρώχνει σε επικίνδυνες
υποχωρήσεις. Και το δεύτερο γεγονός, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει,
είναι πως το κόμμα μας και οι ευρωβουλευτές του εκπροσώπησαν με τον καλύτερο
τρόπο τη χώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και υπερασπίστηκαν με επιτυχία και
αποφασιστικότητα τα εθνικά μας συμφέροντα. Για ποιο λόγο, λοιπόν, ο ελληνικός
λαός στις επόμενες εκλογές δεν θα μας δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε αυτή
την επωφελή πολιτική μας; Ήδη, σήμερα, βλέπει το κενό που υπάρχει στην
ελληνική Βουλή, από όπου πράγματι λείπει η φωνή της “Άνοιξης”. Μετά μάλιστα
τις δημοτικές εκλογές, η πορεία ανάκαμψης της “Άνοιξης” δεν αμφισβητείται από κανέναν.

Εμείς πάντως πατήσαμε ήδη συναγερμό προετοιμασίας σε όλη την επικράτεια για να
επιτύχουμε τους εκλογικούς μας στόχους».

­ Βλέπετε ενδεχόμενο διπλών εκλογών τον Ιούνιο; Και αν ναι,
αυτό θα επηρεάσει τη στάση σας για το ενδεχόμενο συνεργασιών;

Για Μητσοτάκη: Οι δηλώσεις του περί αποχώρησης από τη Ν.Δ. βοήθησαν σημαντικά τον Κ. Σημίτη

«Αν και στην πολιτική δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα, εγώ πιστεύω
ότι η κυβέρνηση δεν θα προχωρήσει σε διπλές εκλογές. Θα αποτελούσε πράξη
αυτοκτονίας μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, καθώς είναι διάχυτη στην
ατμόσφαιρα η δυσφορία των πολιτών για την πορεία και τα αποτελέσματα του
κυβερνητικού έργου. Αλήθεια, τι θα μπορούσε να επικαλεστεί ο κ. Σημίτης ώστε
να διεκδικήσει την επανεκλογή του; Την αποτυχημένη οικονομική του πολιτική ή
τις επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική που έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε
μόνιμο “καρπαζοεισπράκτορα” των ξένων; Πώς θα μπορούσε να ζητήσει από έναν
πολίτη να τον εμπιστευτεί για μια ακόμη φορά, όταν η σήψη, η διαφθορά και η
έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας αποτελούν πια μόνιμη κατάσταση στην ελληνική
κοινωνία; Γι’ αυτό πιστεύω πως ο κ. Σημίτης θα προσπαθήσει να επιμηκύνει το
χρόνο της θητείας της κυβέρνησής του όσο μπορεί. Έτσι, ως πιθανότερη
ημερομηνία εκλογών βλέπω τις αρχές του 2000, τότε δηλαδή που θα κριθεί και το
ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας».

­ Πώς σχολιάζετε τις δηλώσεις Μητσοτάκη ότι θα αποχωρήσει από τη Ν.Δ.
σε περίπτωση επιστροφής Σαμαρά;

«Πιστεύω πως υπηρετούν άλλη πολιτική σκοπιμότητα. Πάντως, στο χρόνο που έγιναν
και με το θόρυβο που προκάλεσαν, βοήθησαν σημαντικά τον κ. Σημίτη, σε μια ώρα
μάλιστα που η συνοχή του κόμματός του αντιμετώπιζε μεγάλη κρίση.

Είδατε ποτέ στο παρελθόν μια καθαρή πολιτική συνεργασία να βλάψει την
αυτοτέλεια κάποιου κόμματος; Και τώρα ως προς την ουσία. Δεν έχω κανένα λόγο
να ανοίξω διάλογο με κακόβουλους και κακόπιστους επικριτές. Για όλους, όμως,
τους καλόπιστους τα αποτελέσματα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών μιλούν
από μόνα τους. Και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του».

­ Η κυβέρνηση, όπως και τα περισσότερα κόμματα, θεωρούν ότι η
ένταξη στην ΟΝΕ είναι «εθνική υπόθεση». Ποια είναι η δική σας
θέση; Θεωρείτε ότι οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις που
κυριαρχούν τώρα στην Ευρώπη μπορούν να αλλάξουν τον «χάρτη του
Μάαστριχτ» σε μία πιο «κοινωνική» κατεύθυνση;

«Δεν είναι αλήθεια ότι υπερίσχυσαν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έναντι των
φιλελευθέρων. Η αλήθεια είναι ότι υπερίσχυσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης
έναντι των κυβερνητικών κομμάτων, που φορτώθηκαν στην πλάτη τους το βάρος
αντιλαϊκών μέτρων. Γι’ αυτό, είδαμε στη μεν Γερμανία να χάνει η “δεξιά”
κυβέρνηση του κ. Κολ και αντίθετα στην Ιρλανδία να χάνουν την εξουσία οι σοσιαλιστές.

Και αυτό, γιατί το τίμημα της παγκοσμιοποίησης καταβροχθίζει κάθε κοινωνική
ευαισθησία. Η Ευρώπη, με όποια ιδεολογική ταμπέλα και αν είναι, κεντροαριστερή
ή κεντροδεξιά, θα κατολισθαίνει συνεχώς προς τεχνοκρατικές και όχι κοινωνικές
λύσεις. Αυτή την τάση θα πρέπει να ανακόψουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, αν θέλουν
να μείνουν πρωταγωνιστές και εκπρόσωποι των λαών και όχι τοπικοί θεατές των γεγονότων.

Ασφαλώς είμαι υπέρ της ένταξης στην ΟΝΕ. Με τι όμως ποιότητα ένταξης; Με την
έντιμη και μάχιμη οικονομικά Ελλάδα; Ή με την ανέτοιμη Ελλάδα που θα ενταχθεί
στην ΟΝΕ με το “φιλανθρωπικό” ρουσφέτι των πολιτικών κριτηρίων, που ίσως
μάλιστα συνδυασθεί και με υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα;».

­ Το κόμμα σας καταγγέλλει την κυβέρνηση ως υποχωρητική στα εθνικά θέματα
­ αλλά στα σχεδόν τρία χρόνια της πρωθυπουργίας Σημίτη,
δεν διαφαίνεται κάποιο σχετικό αποτέλεσμα…

«Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Μέσα στα τρία
χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τον κ. Σημίτη, η Ελλάδα βρίσκεται σε
μια διαδικασία διαρκούς υποχώρησης σε τέτοιο σημείο, που να τίθενται πια υπό
αμφισβήτηση αδιαπραγμάτευτα κυριαρχικά δικαιώματά της. Το Αιγαίο ­ όπου κατά
τον Ελύτη και τα κύματά του ακόμα μιλούν ελληνικά ­ γίνεται καθημερινά όλο και
πιο γκρίζο. Η Τουρκία προβάλλει τη διπλή της πλέον αξίωση συγκυριαρχίας και
συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Το καθεστώς αμφισβήτησης της εθνικής μας
κυριαρχίας πάνω σε γη και σε θάλασσα γίνεται καθημερινά και πιο ασφυκτικό. Στη
Θράκη καθημερινά πληθαίνουν οι προκλήσεις της τουρκικής προπαγάνδας και
αποθρασύνονται οι πράκτορες της Άγκυρας. Στην Κύπρο εκβιάζεται ο Ελληνισμός να
δεχθεί λύσεις που έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο. Το δόγμα
του ενιαίου αμυντικού χώρου καθημερινά ξεφτίζει και το αναφαίρετο δικαίωμα της
Ελλάδος και της Κύπρου να ενισχύσουν την άμυνά τους, γίνεται αντικείμενο
διαπραγματεύσεων. Και το αποκορύφωμα αυτής της κατάντιας το είδαμε πίσω από
τον προσβλητικό εκβιασμό κάποιων εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου χωρίς
να σέβονται την υπογραφή τους και τις δεσμεύσεις τους, γίνονται δικηγόροι του
Τούρκου κατακτητή. Αντί, δηλαδή, να συσπειρώσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας
εναντίον της Τουρκίας, καταφέραμε η Άγκυρα ­ που βρίσκεται εκτός Ευρώπης ­ να
συσπειρώσει τους εταίρους μας εναντίον της Ελλάδος!

Αυτό που κάνει, επομένως, ο κ. Σημίτης, είναι να επιχειρεί, με τη μέθοδο της
“διαρκούς διολίσθησης”, να ξεγελάσει την ελληνική κοινή γνώμη, ώστε να μην
αντιληφθούν οι Έλληνες τη “βήμα – βήμα” πορεία μας προς τα κάτω. Αυτός ο
κατήφορος πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική υποχρέωση όλων μας να το σταματήσουμε».

­ Πώς πιστεύετε ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί η κίνηση των μεγάλων χωρών
της Ένωσης, να συνδέσουν την ένταξη της Κύπρου με τη λύση του Κυπριακού;

«Οι ξένοι βρίσκουν και κάνουν. Εδώ έφτασαν στο σημείο ­ αποθρασυμένοι από τη
δική μας ενδοτικότητα ­ να αναβαθμίζουν προκλητικά τις σχέσεις τους με την
Τουρκία, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια όσα αυτοί οι ίδιοι κάποτε
έλεγαν και παραβιάζοντας τις αποφάσεις ακόμα και των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τώρα μας λένε, ξεχνώντας τις προηγούμενες δεσμεύσεις τους, ότι δεν μπορεί η
Κύπρος να μπει στην Ευρώπη όσο ένα τμήμα της βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.
Εάν, λοιπόν, επιμείνουν σε αυτή την ανθελληνική, αλλά κυρίως αντικοινοτική
συμπεριφορά τους, η κυβέρνηση μπορεί να τους αφοπλίσει με το εξής πρακτικό
επιχείρημα. Να επικαλεστεί το προηγούμενο της ίδιας της Γερμανίας. Δηλαδή, το
ότι η Δυτική Γερμανία μπήκε στην ΕΟΚ κρατώντας «παγωμένο» το τμήμα της
συμφωνίας ένταξης μόνο για την Ανατολική Γερμανία και με την αίρεση να
ενεργοποιηθεί και αυτό όταν οι δύο Γερμανίες θα ενώνονταν, όπως και τελικά
συνέβη. Έτσι, η ένταξη της Ανατολικής Γερμανίας στην Ευρώπη δεν έγινε κατόπιν
μιας νέας συμφωνίας, αλλά με την ενεργοποίηση της παλιάς συμφωνίας που ήδη
είχε υπογράψει η Δυτική Γερμανία.

Εάν αρνηθούν στη χώρα μας και αυτό το επιχείρημα, δεν έχει τότε παρά να θέσει
βέτο στην περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Κεντρική και
Ανατολική Ευρώπη. Διότι, επιτέλους, ας μην ξεχνούν οι εταίροι μας ότι η
ξεχασμένη Κύπρος είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης όπου ακόμα υπάρχουν
συρματοπλέγματα κατοχής και διχασμού».