Θα είναι πάντα κοντά της

Κάθε που πλησιάζει κάμερα ή δημοσιογράφος, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό
του. Δεν έχει τίποτα να πει, τίποτα να προσθέσει. Ξέρει μονάχα να αγωνίζεται.
Για εκείνη… Όχι γιατί πιστεύει ότι μπορεί να την αθωώσει, αλλά γιατί στα
δικά του μάτια είναι πάντα η Κάτια, η γυναίκα που αγάπησε, η μάνα του παιδιού
τους. Για εκείνον είναι «αθώα»! Πρώτα θύμα και ύστερα θύτης. Το πάθος, η
παραφορά, η απόγνωση όπλισαν το χέρι της…

Γιώργος Γιαννακόπουλος

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ζωής από το 1973 ­ γνωρίστηκαν πριν από 25 χρόνια σε μια σχολή
λογιστών ­ και ο Γιώργος Γιαννακόπουλος τιμά τον όρκο της αιώνιας πίστης που
έδωσαν. «Μαζί σε ζωή και θάνατο», είχαν πει, όπως όλοι οι νεόνυμφοι, όταν
παντρεύτηκαν. Και εκείνος δεν τον πήρε πίσω…

Από την πρώτη στιγμή, από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα που το δικό της
φλεγόμενο πάθος πυρπολούσε ­ με αίμα ­ την άσφαλτο και ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος
Ελευθεριάδης «μετοικούσε», εκείνος ήταν δίπλα της. Υπήρξαν στιγμές,
εξομολογήθηκε στο δικαστήριο, που λύγισε, μα ούτε για μια στιγμή δεν
λιποτάχτησε! Και ούτε για μια στιγμή δεν εξαργύρωσε τα συναισθήματά του για
εκείνη… Άλλωστε, αυτό που τους ενώνει είναι δυνατότερο από αυτό που τους
χωρίζει. Το σπίτι τους είναι πάντα σπίτι τους ­ και ας ζει 16 μήνες πια εκείνη
στο κελί της φυλακής.

Την ώρα που ένας-ένας οι υπερασπιστές της Κάτιας ανεβαίνουν στο βήμα του
μάρτυρα, εκείνος στέκεται στην είσοδο της αίθουσας του Μεικτού Ορκωτού
Δικαστηρίου από την αγωνία του μην καθυστερήσει κάποιος από τους επόμενους
μάρτυρες. Και την ώρα που ο υπερήλικας και τρεμάμενος πατέρας της Κάτιας
Γιαννακοπούλου μιλά για το κοριτσάκι που μεγάλωσε στα χέρια του, που κάποια
μέρα αρνιόταν να του ανοίξει την πόρτα του σπιτιού της και από ένα παραθυράκι
τον παρότρυνε να φύγει ­ «γιατί είχα, λέει, μικρόβια» ­ εκείνος βαριανασαίνει,
δείχνει να πνίγεται.

Ποιος είναι ο Γιώργος Γιαννακόπουλος; Μα ένας άνθρωπος που δεν έβαλε ποτέ κακό
στο μυαλό του! Ένας απλός, γήινος και τρυφερός άνθρωπος που δεν γνώριζε τίποτα
περισσότερο «από σπίτι, δουλειά, οικογένεια», όπως λέει ο δικηγόρος Δημήτρης
Παπαδέλλης ­ εκ των συνηγόρων υπεράσπισης της Κάτιας Γιαννακοπούλου. Κατά τον
κ. Παπαδέλλη, ο άντρας της Κάτιας λάτρευε τόσο τη γυναίκα του, ώστε ακόμη και
μετά την εφιαλτική έκρηξη που εκείνη προκάλεσε στην ζωή τους, «της έδειξε και
της δείχνει μια απεριόριστη λατρεία και μια απίστευτη αφοσίωση. Δείχνει μια
σύμπραξη και συμπαράσταση που προηγούμενό της δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος αυτός
δεν είχε υποψιαστεί το παραμικρό και έχει πειστεί ότι η Κάτια υπήρξε θύμα του ιερωμένου…».

Δεν υπάρχει ούτε ένα επισκεπτήριο στη φυλακή που να έχει σημειώσει «απουσία» ο
Γιώργος Γιαννακόπουλος. Και εκείνη δεν θα είχε λόγο να ζει, το είπε και το
ξαναείπε, αν δεν υπήρχε ο Γιώργος, αν δεν υπήρχε το παιδί τους. Και όταν ο
Φάνης, ο γιος τους, πέρασε στο πανεπιστήμιο, μοιράστηκαν τα δάκρυα της χαράς.
Εκείνη, άλλωστε, έχει λόγους να είναι πολλαπλά περήφανη και για τον σύντροφο
και για τον γιο της: «Θα ήταν εδώ σήμερα, δίπλα στη μητέρα του, μου το ζητούσε
επιμόνως, αλλά δεν του επέτρεψα να έρθει», διευκρίνισε στο δικαστήριο ο κ.
Αλέξανδρος Κατσαντώνης.