Φως στα μυστήρια της ζωής

Ο Μπιλ Άλεν μεγάλωσε 30 χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα. Την Αθήνα του Τέξας,
με πληθυσμό 6.000 κατοίκων, όπου το αρχαιότερο μνημείο ήταν το… φορτηγάκι
του γείτονα αγρότη, που αγκομαχούσε στους χωμάτινους δρόμους, και ένας
Παρθενώνας, μερικές χιλιάδες χρόνια νεώτερος από τον δικό μας.

Εντ Ρίνο. Ο αντιπρόεδρος και υπεύθυνος των διεθνών εκδόσεων του οργανισμού National Geographic Society εξέφρασε την αγάπη του για τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και τη χαρά του για την «επιστροφή στις ρίζες»

ΧΘΕΣ, ο διευθυντής του «National Geographic», βρέθηκε για πρώτη φορά στην…
άλλη Αθήνα, για να γιορτάσει την επιτυχία της ελληνικής έκδοσης (από τον
Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη) του μυθικού περιοδικού, που συμπίπτει με τα
110 χρόνια από την ίδρυση της Εθνικής Γεωγραφικής Εταιρείας.

Για τα στελέχη του «National Geographic», o ερχομός τους στην Ελλάδα ήταν ένα
είδος επιστροφής στις ρίζες. Κι αυτό γιατί, όπως είπε στην ομιλία του σε
κεντρικό ξενοδοχείο ο Εντ Ρίνο, ένας από τους αντιπροέδρους της εταιρείας και
υπεύθυνος των διεθνών εκδόσεων, η ίδρυσή της το 1888 βασίστηκε στην ιδέα της
δημιουργίας ενός πολίτη του κόσμου. Αυτό δηλαδή που πρώτοι οι Αρχαίοι Έλληνες
πραγματοποίησαν. «Επιστρέφουμε σπίτι, στην ιδέα της κοσμοπολίτικης γνώσης. Οι
Έλληνες ήταν οι πρώτοι πολίτες του κόσμου. Η περιέργειά τους και ο θαυμασμός
τους για τον κόσμο είναι οι αρχές που καθοδηγούν το έργο της Εθνικής
Γεωγραφικής Εταιρείας».

Η εταιρεία σήμερα αριθμεί εννιά εκατομμύρια μέλη, που είναι ταυτόχρονα
συνδρομητές στο περιοδικό. Πρόκειται για το μεγαλύτερο μη κερδοσκοπικό
επιστημονικό και εκπαιδευτικό ινστιτούτο στον κόσμο. Προορισμός του, η αύξηση
και εξάπλωση της γεωγραφικής γνώσης.

Για να μάθουν οι υπόλοιποι τα θαύματα και τα μυστήρια της ζωής στη Γη, οι
συνεργάτες του περιοδικού, ρεπόρτερ και φωτογράφοι, έχουν πραγματοποιήσει
χιλιάδες αποστολές σε όλες τις γωνιές του κόσμου, συχνά με κίνδυνο της ζωής
τους: «Μόνο τους τελευταίους μήνες, ένας φωτογράφος μας εκτέθηκε σε μία σπάνια
τροπική ασθένεια και αναγκάστηκε να προβεί σε χημοθεραπεία. Ένας άλλος
προσεβλήθη από αμέτρητα παράσιτα, που εξέπληξαν τους γιατρούς του, ενώ ένας
τρίτος κινδύνεψε να σκοτωθεί σε αυτοκινητικό δυστύχημα στη Λατινική Αμερική.
Όλοι βρίσκονταν σε αποστολές για το περιοδικό», εξηγεί ο διευθυντής του.

Μπιλ Άλεν. Ο διευθυντής του περιοδικού «National Geographic» μεγάλωσε κοντά στην Αθήνα τού… Τέξας και μικρός ονειρευόταν να εργαστεί στο περιοδικό

Ο ίδιος ο κ. Άλεν έχει δημοσιεύσει λίγες φωτογραφίες του στο «National
Geographic» κατά καιρούς, κάτι που ονειρευόταν από μικρός. Παρ’ όλο που, όπως
εκμυστηρεύθηκε, σαν φωτογράφος δεν τα καταφέρνει τόσο καλά. Πριν γίνει
διευθυντής έγραψε πολλά κομμάτια και ασχολήθηκε με το τμήμα της εταιρείας που
απευθύνεται στις μικρότερες ηλικίες.

Οι Αμερικανοί επισκέπτες εξέφρασαν τον ενθουσιασμό τους για την υποδοχή της
ελληνικής έκδοσης από τους αναγνώστες. Σύμφωνα με τον εκδότη της, κ. Θόδωρο
Σπίνουλα, οι συνδρομητές του ελληνικού «National Geographic» είναι ήδη
35.000-40.000, ενώ η κυκλοφορία του έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Το πρώτο
τεύχος πούλησε 145.000 τεύχη και το δεύτερο έφτασε τα 125.000. Στα επόμενα
τεύχη του, όπως αποκάλυψε ο Εντ Ρίνο, το περιοδικό θα δημοσιεύσει ένα
οδοιπορικό στον ελληνικό κόσμο.

Όσο για το μέλλον του περιοδικού, ο κ. Άλεν τονίζει πως παραμένει
συναρπαστικό: «Στόχος μας είναι να διηγηθούμε την ιστορία του κόσμου, να
εμπλουτίσουμε τις ζωές των ανθρώπων, να πάμε εκεί που κανείς δεν έχει πάει, να
δούμε αυτά που άλλοι χάνουν. Η εξερεύνηση του Διαστήματος μας γοητεύει. Για
αυτό η σημαία του “National Geographic” βρισκόταν τόσο στην πρώτη αποστολή στο
φεγγάρι, όσο και στο πλευρό του Τζον Γκλεν, πριν από λίγες μέρες».

Μεγάλη επιτυχία. Η θερμή υποδοχή της ελληνικής έκδοσης τού «National Geographic» ­ εκδότης της οποίας είναι ο κ. Θόδωρος Σπίνουλας (αριστερά) ­ από τους Έλληνες αναγνώστες εορτάσθηκε χθες στην Αθήνα

ΣΤΙΣ 13 Ιανουαρίου του 1888, 33 άτομα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Λαφαγιέτ της
Ουάσιγκτον, απέναντι από τον Λευκό Οίκο, στο κλαμπ «Κόσμος». Σκοπός τους να
συζητήσουν «την οργάνωση μίας εταιρείας για την αύξηση και διάδοση της
γεωγραφικής γνώσης». Ήταν γεωγράφοι, χαρτογράφοι, εξερευνητές, καθηγητές,
δικηγόροι, στρατιωτικοί, οικονομολόγοι, όλοι άνθρωποι μορφωμένοι και
πολυταξιδεμένοι. Τους ένωνε η αγάπη για τη γνώση και η δίψα για νέες
ανακαλύψεις. Ανάμεσά τους βρίσκονταν «οι πρώτοι εξερευνητές του Γκραντ Κάνιον
και του Γέλοουστοουν, αυτοί που είχαν μεταφέρει την αμερικανική σημαία στα πιο
μακρινά σημεία του Βορρά, που είχαν μετρήσει το ύψος διάσημων βουνοκορφών,
ακολούθησαν τη διαδρομή ποταμών και ακτών, μελέτησαν την πανίδα και τη
χλωρίδα, μας δίδαξαν τα έθιμα των ιθαγενών και ανακάλυψαν τα μονοπάτια
καταιγίδων και πλημμυρών». Η ίδρυση της εταιρείας υπηρέτησε τις ανάγκες της
εποχής μίας κοινωνίας «φιλόδοξης, ενεργητικής, αισιόδοξης και περίεργης για
καινούργιες πληροφορίες για τον κόσμο γύρω της». Μίας κοινωνίας που χρειαζόταν
«ένα όχημα που θα ικανοποιούσε την επιθυμία για γνώση». Στις 27 Ιανουαρίου
υπογράφηκε το πρωτόκολλο της ίδρυσης της National Geographic Society. Εννιά
μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του περιοδικού, «ενός από τα μέσα
που θα χρησιμοποιηθούν για τη διάδοση της γεωγραφικής γνώσης. Καθώς δεν
προορίζεται μόνο για όργανο της εταιρείας, οι σελίδες του

θα είναι ανοιχτές σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για τη γεωγραφία, με την ελπίδα
ότι θα γίνει κανάλι επικοινωνίας, θα παρακινήσει γεωγραφικές εξερευνήσεις και
θα αποδειχθεί ένα αποδεκτό μέσο για τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων».