Αδυναμία ή ασυνέπεια;

Στη Μόσχα πρόκειται να μεταβεί η υπουργός Ανάπτυξης κ. Β. Παπανδρέου, μετά
τις απροσδόκητες εξελίξεις με την αδυναμία της ρωσικής πλευράς να ανταποκριθεί
στις υποχρεώσεις της για παράδοση φυσικού αερίου, σύμφωνα με όσα προβλέπει η
διακρατική συμφωνία.
Το θέμα συζητήθηκε κατά τη χθεσινή σύσκεψη υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού
κ. Κ. Σημίτη με τη συμμετοχή της κ. Β. Παπανδρέου και του υπουργού Εξωτερικών
κ. Θ. Πάγκαλου και ήδη επισημαίνεται η πολιτική διάσταση του θέματος.
Όπως έγινε γνωστό, η κ. Παπανδρέου θα επισκεφθεί τη ρωσική πρωτεύουσα μετά
την επιστροφή της από το Ιράν (αναχωρεί την Παρασκευή για 4ήμερη επίσκεψη στην
Τεχεράνη) όπου θα έχει συζητήσεις για το πρόβλημα σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο.
Η βασική επισήμανση από ελληνικής πλευράς αφορά αθέτηση των συμβατικών
υποχρεώσεων που διαπιστώνεται στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας και
εστιάζεται εκτός από τις ποσότητες, στην ποιότητα του αερίου αλλά και στην
πίεση κατά τις παραδόσεις στα ελληνικά σύνορα, γεγονός που δημιουργεί μείζον
πρόβλημα στο δίκτυο της ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου). Αυτό που με έμφαση
τονίζεται είναι ότι η ελληνική πλευρά σε καμία περίπτωση δεν θέτει ζήτημα
ελληνορωσικών σχέσεων που, αντίθετα, είναι και διατηρούνται σε πολύ καλό κλίμα.
Σε περίπτωση όμως άρνησης των αρμοδίων στη Μόσχα να κατανοήσουν το μέγεθος του
προβλήματος που έχουν δημιουργήσει οι ελλειμματικές παραδόσεις με ευθύνη των
Ρώσων, δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η ελληνική αντιπροσωπεία
να συζητήσει και γενικότερα θέμα διακρατικής συμφωνίας καθώς η χώρα μας,
τόνιζε αρμόδια πηγή χθες, έχει αποδείξει πως εξακολουθεί να τηρεί τις
δεσμεύσεις που αναλαμβάνει και τις συμφωνίες που υπογράφει. Με δεδομένα, εκτός
των άλλων, και τα τελικά προβλήματα στον αγωγό κατά τη βαλκανική διαδρομή του,
η ελληνική πλευρά φέρεται διατεθειμένη να προτείνει την αντιμετώπιση του
προβλήματος του αγωγού, μήκους 120 χλμ., στη Βουλγαρία με δική της παρέμβαση
και με προϋπόθεση η αποπληρωμή του να γίνει με αέριο.
Σε μια τέτοια περίπτωση άλλωστε θα μπορούσαν να ασχοληθούν και ελληνικές
κατασκευαστικές εταιρείες.
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, υπάρχει και το ζήτημα (που επίσης θέτει η ελληνική
πλευρά) ζημιών για τη ΔΕΠΑ, αλλά και πελατών της (βιομηχανίες και ΔΕΗ), που
εντάσσεται εκ των πραγμάτων στις συζητήσεις που πρόκειται να γίνουν στη Μόσχα.
Αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι η όποια αντιμετώπιση τις σημερινής εξέλιξης
δεν προσφέρεται ως τελική λύση για εφαρμογές με ένα νέο καύσιμο (όπως το
φυσικό αέριο), που η παρουσία του κρίνεται καθοριστική για το ενεργειακό μας
ισοζύγιο και το περιβάλλον.
Μέχρι στιγμής εναλλακτική τροφοδοσία για το δίκτυο της ΔΕΠΑ είναι το αέριο από
την Αλγερία από τις εγκαταστάσεις της Ρεβυθούσας όπου μπορεί να γίνεται η
παραλαβή υγροποιημένου αερίου, αλλά αφορά κυρίως περιόδους αιχμής της ζήτησης.
Στο μεταξύ, η υπογραφή κατά το 1998 δύο στρατηγικών συμφωνιών μεταξύ της ΔΕΠΑ
και των αντιστοίχων ενεργειακών εταιρειών (ΕΝΙ και SHELL) αποτελεί εξέλιξη
στην κατεύθυνση ασφάλειας και αυτάρκειας στην ενεργειακή τροφοδοσία και
διαμόρφωση συνθηκών ανταγωνισμού.













