ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Λεωφόρος ΝΑΤΟ

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες.

Η Κλέλια Μωραΐτη, Ασπρόπυργος, γράφει: «Τον Σεπτέμβριο του 1997 άρχισα να
εργάζομαι στον Ασπρόπυργο Αττικής. Κάθε μέρα λοιπόν από Κηφισιά – Ασπρόπυργο
δεν είναι μικρή υπόθεση (πρωτίστως για μια γυναίκα μητέρα δύο μεγάλων
παιδιών!!). Μέσα λοιπόν από τις Αχαρνές (Μενίδι) και τα Άνω Λιόσια…
χωματερές κ.τ.λ. κ.τ.λ. Πριν φτάσουμε λοιπόν στις χωματερές με την άσπρη σκόνη
­ που μετατρέπει την ατμόσφαιρα και όλο το τοπίο σε τοπίο σεληνιακό και κάπως
υπερβατικό ­ περνούσαμε για 2 χιλιόμετρα μια παρακαμπτήριο μπροστά από τα
τσιμέντα ΛΑΤΟ. Ένας στενός δρόμος, ίσως ο χειρότερος της Ευρώπης!! Λάκκοι,
σπασμένα κράσπεδα, σκοτωμένα ζώα, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Από αυτό το
φοβερό δρομάκι περνούσαν φορτηγά και νταλίκες των 25 και 50 τόνων, διπλές
μπετονιέρες, σκουπιδιάρικα και Ι.Χ. Ας είναι. Όλοι λέγαμε “υπομονή και τον
Ιανουάριο θα ανοίξει τμήμα της Λεωφόρου ΝΑΤΟ και θα φτιάξουν πολύ τα πράγματα”.

Πράγματι τον Ιανουάριο του 1998 η παρακαμπτήριος έκλεισε και το ΥΠΕΧΩΔΕ έδωσε
στην κυκλοφορία μια θαυμάσια λεωφόρο, με δύο φαρδιές λουρίδες στην κάθε
διέλευση και ψηλό τσιμεντένιο κράσπεδο στη μέση. Κατά τον Απρίλιο όμως, ένα
πρωί, είδα έντρομη τη δεξιά πλευρά του δρόμου (προς τον Ασπρόπυργο) να
χωρίζεται στα δύο με πορτοκαλί δίχτυ. Οι δύο λουρίδες του “πήγαινε” έγιναν το
πηγαινέλα Κηφισιά – Ασπρόπυργος και στην απέναντι μεριά τεράστιοι εκσκαφείς να
σκάβουν καταμεσής την ολοκαίνουργια άσφαλτο για να περάσουν οι σωλήνες του
φυσικού αερίου. Πρέπει να με πιστέψετε. Δεν πίστευα στα μάτια μου και στ’
αυτιά μου και για μερικές μέρες, όταν άκουγα αυτόν τον τόσο γνώριμο θόρυβο του
εκσκαφέα, πόναγα καταμεσής στο στήθος. Ειλικρινά ένιωθα πως ο εκσκαφέας άνοιγε
μια τρύπα στο στήθος μου…

Και τι μπορούσα να κάνω; Τι μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης
αντιμέτωπος μ’ αυτό το τέρας-κράτος που πολλές φορές παίρνει τη μορφή εκσκαφέα
και άλλες φορές είναι μια καμένη (καημένη) βουνοπλαγιά ή πλημμυρισμένη
λεωφόρος; Και δεν πειράζει να κάνουμε υπομονή για να περάσει και το φυσικό
αέριο. Λίγος συντονισμός βέβαια και προγραμματισμός δεν θα πείραζε. Η Λεωφόρος
ΝΑΤΟ πρέπει να τελειώσει… Εκείνο που πραγματικά πειράζει όμως είναι ότι το
τμήμα της νέας λεωφόρου που χωρίστηκε στα δύο και έγινε διπλής διέλευσης έχει
γίνει χειρότερο από την παλιά παρακαμπτήριο. Το νέο οδόστρωμα (τι σόι
εργολάβος έφτιαξε αυτόν τον νέο δρόμο!!!) έχει ανοίξει και έχει μαζευτεί σε
βουναλάκια στη μέση και στα πλάγια του δρόμου σε βαθμό που το μεσαίο βουναλάκι
να ξύνει από κάτω τα αυτοκίνητα και να μην ξέρεις προς τα πού να πας… Ξέρει
κανείς στην αγαπημένη μας πατρίδα πού πηγαίνει ή ακόμη καλύτερα προς τα πού να
πάει γιατί εγώ, που τώρα παραπονούμαι ότι κινδυνεύω κάθε μέρα πηγαίνοντας προς
τη δουλειά μου, δεν ξέρω! Κι ας υποστηρίζω εκείνο που νομίζω πως είναι το
καλύτερο ΠΑΣΟΚ. Τι κάνει το καλύτερο ΠΑΣΟΚ; Γιατί μας τα κάνει αυτά;».