ΡΙΠΕΣ Φόβος;

Η ΙΣΤΟΡΙΑ δυστυχώς επαναλαμβάνεται…
ΚΑΙ όσα δραματικά εκτυλίχθηκαν στα Καμίνια του Πειραιά προ
τετραετίας και πλέον…
ΜΕ τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής στη λειτουργία του ξενώνα για
τους φορείς του AIDS…
ΑΝΑΒΙΩΝΟΥΝ εδώ και ένα μήνα στους Αμπελοκήπους της Θεσσαλονίκης…
ΚΑΙ μάλιστα σε ακόμη χειρότερη μορφή με τον αποκλεισμό δρόμου από
απορριμματοφόρο του εκεί Δήμου…
ΩΣΤΕ να μη λειτουργήσει ο αντίστοιχος ξενώνας της συμπρωτεύουσας στο
κτίριο που έχει επιλεγεί από το υπουργείο Υγείας.
ΚΑΙ τότε στα Καμίνια με την επίμονη ενημέρωση των κατοίκων και την
πρωτοβουλία των μαθητών του Λυκείου η αντίδραση όχι απλώς κάμφθηκε…
ΑΛΛΑ και μετατράπηκε σε κοινωνική κατανόηση και συμπαράσταση.
ΕΚΤΟΤΕ πολύ νερό κύλησε στον τομέα της έρευνας και της ενημέρωσης
διεθνώς και στον τόπο μας για τους τρόπους μετάδοσης του ιού…
ΚΑΙ ποιος λίγο, ποιος πολύ σχεδόν όλοι γνωρίζουν ότι δεν «κολλάει»
ούτε με τον αέρα ούτε με το νερό…
ΟΥΤΕ καν με την κοινωνική επαφή και τη συγκατοίκηση ακόμα.
ΚΑΙ, βεβαίως, κατανοητός και ανθρώπινος είναι ο φόβος…
ΑΡΚΕΙ να μη χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τον κοινωνικό αποκλεισμό
«ανεπιθύμητων ατόμων».
ΚΑΙ όταν όλοι οι αρμόδιοι φορείς από το υπουργείο Υγείας και το
Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων βεβαιώνουν με επιστημονική τεκμηρίωση…
ΠΩΣ ουδείς διατρέχει τον παραμικρό κίνδυνο από τη γειτνίαση με τον ξενώνα…
ΑΠΟΤΕΛΕΙ πρόκληση η απάντηση πως η λειτουργία του προσβάλλει την…
αισθητική μας.













