30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Πειραιά.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ: Τα σταυρόλεξα.

ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Τις στιγμές των συναντήσεων με την οικογένειά του.

ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΟΥΝ: Οι διακρίσεις των νέων σε κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΑΔΥΝΑΜΙΑ: Το διάβασμα.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σ’ ένα καλύτερο αύριο.

Αν και συνταξιούχος πλέον, ο 71χρονος πρώην μηχανικός του Εμπορικού
Ναυτικού Χαράλαμπος Καλαϊτζίδης δεν ξεχνά τη μεγάλη του αγάπη, τη θάλασσα, την
οποία αποκαλεί «υγρή γόησσα». Αυτή του την αγάπη αποτυπώνει στα διηγήματά του.
Το τελευταίο του έργο «Πελαγίσιες ιστορίες, στεριανοί αντίλαλοι» κέρδισε το Β’
Βραβείο στο διαγωνισμό «Ν. Καββαδίας» του υπουργείου Εμπορικού Ναυτιλίας.

ΕΡ.: Β’ Βραβείο στο διαγωνισμό «Ν. Καββαδίας». Οι ελπίδες τώρα δικαιώνονται;

ΑΠ.: Ναι, δικαίωση για μένα και τον αφανή θαλασσοπόρο.

ΕΡ.: «Πελαγίσιες ιστορίες, στεριανοί αντίλαλοι». Γιατί αυτός ο τίτλος;

ΑΠ.: Τίτλος ταυτόσημος με τη θάλασσα και τον απόηχο της στεριάς.

ΕΡ.: Μια ζωή στη θάλασσα. Σας λείπει;.

ΑΠ.: Όπως το νερό στο διψασμένο οδοιπόρο.

ΕΡ.: Τι σημαίνουν ανοιχτοί ορίζοντες για σας;

ΑΠ.: Το μεγαλείο της απεραντοσύνης, ένας κόσμος χωρίς μεζούρα.

ΕΡ.: Ποιο επάγγελμα θα διαλέγατε, αν ήταν να ξεκινήσετε σήμερα;

ΑΠ.: Ίδια γεύση, ναυτικός.

ΕΡ.: Έρωτας αναλλοίωτος;

ΑΠ.: Υγρή γόησσα η θάλασσα.

ΕΡ.: Πώς ξεκινήσατε το γράψιμο;

ΑΠ.: Με ρότα τις αναμνήσεις, από ένα οδοιπορικό σε υγρές ατραπούς.

ΕΡ.: Είναι ταυτόσημο με τη μοναξιά στη θάλασσα;

ΑΠ.: Η μοναξιά στη θάλασσα είναι βίωμα του ναυτικού. Κανένας γλαρός πού και
πού αλλάζει το σκηνικό.

ΕΡ.: Τι χάσατε τόσα χρόνια στα πελάγη;

ΑΠ.: Δεν κέρδισα τα πιο αυτονόητα, την οικογενειακή χαρά.

ΕΡ.: Ευτυχώς στο γάμο σας… παραβρεθήκατε.

ΑΠ.: Δεν γινόταν αλλιώς. Στο γάμο χρειάζονται και οι δυο.

ΕΡ.: Από ποια σημαντικά γεγονότα της ζωής σας λείψατε εξαιτίας του
επαγγέλματός σας;

ΑΠ.: Ουκ έστι αριθμός!

ΕΡ.: Τι σας έλειψε περισσότερο;

ΑΠ.: Η οικογένεια, οι μικροχαρές που συνθέτουν το παζλ της ευτυχίας.

ΕΡ.: Καπετάνιος ή μηχανικός;

ΑΠ.: Ναυτικός.

ΕΡ.: Ο ένας πάνω στη γέφυρα, ο άλλος κάτω στο μηχανοστάσιο. Χάσμα… αγεφύρωτο;

ΑΠ.: Χωροταξική λεπτομέρεια, γέφυρα συνεργασίας.

ΕΡ.: Τι λέτε στα εγγόνια σας;

ΑΠ.: Ιστορίες αληθινές από τις θαλασσινές μου περιπλανήσεις.

ΕΡ.: Η ζωή του συνταξιούχου;.

ΑΠ.: Ένας επίλογος μιας ζωής που βιώνει τα στερνά στο απάνεμο λιμάνι.

ΕΡ.: Απόμαχος της ζωής ή επαναστάτης ο συνταξιούχος ναυτικός;

ΑΠ.: Ενεργός πολίτης.

ΕΡ.: Ύστερα από τόσα χρόνια στη θάλασσα, η στεριά είναι… «μαρτύριο» ή το
λιμάνι που ψάχνατε;

ΑΠ.: Ένα μαρτύριο, σε άλλη έκδοση.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο ναυτικό;

ΑΠ.: Προσοχή στον μπούσουλα.

ΕΡ.: Ναυτιλία τότε και τώρα.

ΑΠ.: Περασμένα μεγαλεία, διηγώντας τα να κλαις.

ΕΡ.: Τι φταίει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος;

ΑΠ.: Ο αφελληνισμός της ναυτιλίας μας, μια από τις πολλές αιτίες.

ΕΡ.: Το χρόνο που δεν μπορέσατε να προσφέρετε στα παιδία σας τον χαίρονται
τώρα τα εγγόνια σας;

ΑΠ.: Σίγουρα ναι, και πληθωρικά.

ΕΡ.: Τι προσδοκάτε να προσφέρετε μέσω του σωματείου;

ΑΠ: Την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική καταξίωση του κλάδου.

ΕΡ.: Με τις συντάξεις των ναυτικών τι γίνεται;

ΑΠ.: Ασίγαστος αγώνας για τη βελτίωσή τους.

ΕΡ.: Μια στιγμή που σας έμεινε αξέχαστη;

ΑΠ.: Το στερνό φιλί της μάνας σ’ ένα κατευόδιό μου.

ΕΡ.: Με τι εκνευρίζεστε;

ΑΠ.: Με τη ρύπανση, ηχητική και οπτική.

ΕΡ.: Η σύζυγός σας χαίρεται ή δυσανασχετεί τώρα που είστε όλη την ημέρα στο σπίτι;

ΑΠ.: Παίρνει αναδρομικά τη χαρά που τόσο της είχε λείψει.

ΕΡ.: Βαριέστε στη στεριά;

ΑΠ.: Την μπουνάτσα δεν τη βαριέσαι.

ΕΡ.: Αν ήσασταν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, τι θα αλλάζατε;

ΑΠ.: Ο ανασχηματισμός με άφησε απέξω και έτσι δεν μπορώ ν’ αλλάξω τίποτα.

ΕΡ.: Μια ευχή.

ΑΠ.: Ειρήνη και ευτυχία σε όλη την ανθρωπότητα και ταχεία ανάρρωση στη
ναυτιλία μας.