ΜΑΤΙΕΣ Πορτοφολάδες

ΕΜΕΙΣ οι δημοσιογράφοι, σ’ ένα σοβαρό ποσοστό, αισθανόμαστε… μεγάλοι και
τρανοί μόνον όταν ασχολούμαστε με τις εκλογές, τα κόμματα, τα «μηνύματα» κ.λπ.
και παίρνουμε, μάλιστα και… τουπέ, όποτε αρχίζουμε τις «αναλύσεις» και τα
τοιαύτα! Κι αν μας πει κάποιος να γράψουμε δυο κουβέντες για τα σκουπίδια, που
βρίσκονται, βουνά ολόκληρα, στις πόρτες μας ή τους πορτοφολάδες που έχουν
πλημμυρίσει την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, τον κοιτάζουμε αφ’ υψηλού και
επιστρέφουμε στις… «αναλύσεις» μας!

Τα «μεγάλα» όμως θέματα δεν είναι μονάχα ο Σημίτης και ο Καραμανλής. Μεγάλα
θέματα είναι και τα «μικρά». Η συγκοινωνία, τα σκουπίδια, ο διαρρήκτης, η ουρά
στο ΙΚΑ, το ράντζο στο νοσοκομείο. Αυτά είναι η ζωή μας. Αυτά είναι τα
καθημερινά βάσανά μας. Από τα οποία βάσανα ουδείς ενδιαφέρεται να μας απαλλάξει…

Μου γράφει μια αναγνώστρια: «Σας διαβάζω ανελλιπώς και παρακαλώ να ασχοληθείτε
με ένα ακόμη θέμα, αφού οι αρμόδιοι δεν ασχολούνται. Έχω τηλεφωνήσει σχετικά,
εδώ και ένα χρόνο, στη Γενική Ασφάλεια (τηλ. 6444.877, 6448.831). Λοιπόν:
καθημερινά παίρνω το λεωφορείο Α7 (Αθήνα – Κηφισιά) για να πάω στη δουλειά
μου. Δεν υπάρχει ημέρα που να μη μπουν στο λεωφορείο 3-4 πορτοφολάδες, ειδικά
από τη στάση απέναντι από το κτίριο της… Ασφάλειας! Οι πορτοφολάδες πιάνουν
τη μεσαία και την πίσω πόρτα, όπου υπάρχει το μεγάλο στριμωξίδι τις ώρες
αιχμής (ιδίως 13.00-15.00) και δρουν ανενόχλητοι! Είναι δε τόσο θρασείς, που
οι ίδιοι μπαινοβγαίνουν στη γραμμή αυτή και στου Χαλανδρίου (Α6), μέχρι που
κάποιοι επιβάτες, που ταξιδεύουμε καθημερινά, να έχουμε μάθει τις φάτσες τους!
Σας παρακαλώ, ακόμη μια φορά, να γράψετε κάτι γιατί η δική σας φωνή ακούγεται.
Και με συγχωρείτε που δεν υπογράφω την επιστολή μου. Ο λόγος είναι ότι
φοβάμαι. Τους πορτοφολάδες, φυσικά, που είναι μονίμως συνεπιβάτες μου, όπως
σας είπα».

Πράγματι φοβάται η επιστολογράφος μου: το γράμμα της όχι μόνο δεν έχει
υπογραφή, αλλά είναι γραμμένο και στη γραφομηχανή, για παν ενδεχόμενο! Ως προς
την παρατήρησή της ότι «η δική μου φωνή ακούγεται», τούτο έχω να σημειώσω:
ουδείς ακούει, ουδείς ακούγεται! Ειδικά η Αστυνομία, όχι μόνο δεν ακούει, αλλά
και δεν βλέπει, δυστυχώς, εδώ και πολύ καιρό. Γι’ αυτό και όλοι μας δεν
τολμάμε να ξεμυτίσουμε από τα σπίτια μας ­ οι κακοποιοί βρίσκονται σε κάθε
βήμα μας και μας απειλούν (όποτε δεν μας απειλούν οι… αστυνομικοί!).

Για τους πορτοφολάδες θα ξαναγράψω. Την Τετάρτη. Τα κρούσματα είναι πάρα
πολλά. Και θα γίνουν ακόμη περισσότερα όσο η Αστυνομία έχει τα χάλια που έχει.