Με στολή και κομπιούτερ οι νέοι μικρομεσαίοι

Ταχυμεταφορές, «ιδιωτική αστυνομία» – σεκιούριτι, καθαρισμοί κτιρίων –
διαχείριση πολυκατοικίας, πληροφορική και φύλαξη κατοικίδιων: αυτές είναι οι
νέες επιχειρηματικές ιδέες που έχουν διεισδύσει στην ελληνική αγορά, σύμφωνα
με τα στοιχεία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

«Από τους παγοπώλες και τους πωλητές σανού που υπήρχαν μέχρι και τη δεκαετία
του ’60, σήμερα εγγράφουμε ως μέλη μικρομεσαίους επιχειρηματίες που καλύπτουν
τις σύγχρονες ανάγκες», εξηγεί ο κ. Νίκος Μουρκάκος, προϊστάμενος του Τμήματος
Επαγγελμάτων του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών. «Η πληροφορική, οι
εταιρείες φύλαξης και η φροντίδα των κατοικίδιων είναι μερικά επαγγέλματα που
δεχόμαστε ως νέα μέλη και παρουσιάζουν μεγάλο ρυθμό αύξησης».

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο είναι το μεγαλύτερο της χώρας, αφού αριθμεί
περίπου 200.000 μέλη. «Πρόκειται όμως για πλασματικό αριθμό, αφού πολλά από τα
πρώτα μέλη μας έχουν φύγει από την αγορά, ενώ αρκετά επαγγέλματα έχουν
εκλείψει», προσθέτει ο κ. Μουρκάκος. «Οι πραγματικές βιώσιμες μονάδες είναι
περίπου εξήντα με εβδομήντα χιλιάδες».

Οι νέοι επιχειρηματίες μπορούν, μεταξύ άλλων, να βρουν στα επιμελητήριά τους:

* Ενημέρωση για θέματα φορολογίας, επαγγελματικής στέγης, δημοτικών φόρων και
αδειών λειτουργίας.

* Επιμορφωτικά σεμινάρια για τους ίδιους ή για τους υπαλλήλους τους.

* Συμμετοχή σε συνέδρια και ημερίδες, με στόχο την ενημέρωσή τους.

* Παροχή πληροφοριών για διεθνείς εκθέσεις του εξωτερικού.

* Έκδοση μηνιαίων εντύπων, με επίκαιρα θέματα, που αφορούν τους επαγγελματίες.

* Παροχή βοήθειας για τη γρήγορη και με μικρό κόστος επίλυση των εμπορικών διαφορών.

* Καταλόγους επαγγελματιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη των
επιχειρήσεων και τη συνεργασία με άλλες, εντός και εκτός Ελλάδος.

Σπύρος Μαρτίνος. Ένας από τους εγκέφαλους της Γενικής Ταχυδρομικής. Τονίζει ότι «τα μικρά βήματα και η απουσία εντυπωσιασμού είναι σημαντικά για την επιβίωση μιας νέας μικρής επιχείρησης»

Η ΓΕΝΙΚΗ Ταχυδρομική ξεκίνησε το 1994 από τα επιχειρηματικά όνειρα δύο νέων
ανθρώπων, που θέλησαν να δημιουργήσουν τη «δική τους δουλειά». Είναι μια
εταιρεία ταχυμεταφορών. Τέσσερα χρόνια μετά δίνει τον δικό της αγώνα, όχι
πλέον για επιβίωση ­ αυτό εξασφαλίστηκε ­ αλλά για ανάπτυξη.

Οι επιχειρηματίες Νίκος Βεροιόπουλος και Σπύρος Μαρτίνος διηγούνται όλες τις
δυσκολίες, τα εμπόδια και τα βήματα που έκαναν μέσα στον δύσβατο δρόμο, που
λέγεται «ανοίγω τη δική μου επιχείρηση».

Όταν ξεκίνησαν, αγνόησαν τους αριθμούς που περιγράφουν την ασφυξία της αγοράς.
Γύριζαν τη ματιά τους αλλού όταν έβλεπαν τα λουκέτα σε καταστήματα ­ περίπου
85.000 μόνο το 1997, σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Συνομοσπονδίας
Επαγγελματοβιοτεχνών Ελλάδος.

Έκλειναν τα αυτιά τους όταν άκουγαν για μεγάλα επιτόκια σε διάφορες επενδύσεις
(έντοκα, αμοιβαία κεφαλαία κ.λπ.). Προτίμησαν μια πραγματική επένδυση και
σήμερα η Γενική Ταχυδρομική, το όνειρό τους που έγινε πραγματικότητα,
φιγουράρει ανάμεσα στις 700.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις που, σύμφωνα με τη
ΓΣΕΒΕ, λειτουργούν σήμερα στη χώρα μας.

Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Πώς ξεκίνησαν; «Με ένα αρχικό κεφάλαιο της τάξεως των 25.000.000 δραχμών»,
απαντά ο κ. Μαρτίνος. «Υπήρχε, όμως, κάτι ακόμη πιο πολύτιμο από το αρχικό
κεφάλαιο. Είχαμε και οι δύο επαγγελματική εμπειρία δουλεύοντας σε μια μεγάλη
εταιρεία του χώρου των ταχυμεταφορών ή κούριερ, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται».

Την επαγγελματική εμπειρία θεωρούν πολύτιμη και γνώστες του χώρου των
μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ο κ. Γιώργος Κανελλόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΒΕ,
σημειώνει: «Ένα πολύτιμο συστατικό της επιτυχίας είναι η γνώση του
αντικειμένου. Μια προϋπηρεσία ή τουλάχιστον ένα πτυχίο ειδίκευσης στον κλάδο
που κάποιος θέλει να δραστηριοποιηθεί, δίνει πλεονεκτήματα στον νέο επίδοξο
επιχειρηματία σε σχέση με κάποιον που δεν γνωρίζει καθόλου τον χώρο. Μάλιστα,
σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία, η κατοχή ενός
τίτλου ειδίκευσης είναι απαραίτητη για τη χορήγηση άδειας για μια νέα επιχείρηση».

ΦΕΙΔΩΛΕΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Γενική Ταχυδρομική. Ανάπτυξη και μόνον ανάπτυξη. Η εταιρεία ταχυμεταφορών των κ.κ. Βεροιόπουλου και Μαρτίνου αποτελεί παράδειγμα δημιουργίας, επιβίωσης και ανάπτυξης μιας μικρομεσαίας επιχείρησης

Οι δύο επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες της Γενικής Ταχυδρομικής, δεν χρειάστηκε να
καταφύγουν στον δανεισμό. Η πρώτη τους όμως επαφή με τράπεζες για θέμα της
εταιρείας τους ήταν αρνητική. «Προσπαθήσαμε να ανοίξουμε έναν λογαριασμό
όψεως, απαραίτητο εργαλείο για κάθε επιχείρηση», συμπληρώνει ο κ. Μαρτίνος.
«Μας αρνήθηκαν, λέγοντας ότι είμαστε νέα επιχείρηση και δεν μπορούσαν να
διαπιστώσουν τη φερεγγυότητά μας. Τελικά, ένα νέο υποκατάστημα μιας μεγάλης
κρατικής τράπεζας μάς άνοιξε λογαριασμό όψεως, προφανώς επειδή είχε ανάγκη από
πελατεία». Όμως δεν χρειάστηκε να δανειστούν, αποφεύγοντας έτσι το ­ ακόμη ­
υψηλό κόστος του χρήματος, στηριζόμενοι σε δικά τους κεφάλαια. Άλλωστε, οι
τράπεζες είναι εξαιρετικά φειδωλές στο να χορηγούν κεφάλαια κίνησης σε μια νέα
εταιρεία που δεν έχει δώσει δείγματα γραφής. Πέρα όμως από τη δυσκολία της
σύναψης ενός δανείου για μια νέα επιχείρηση, υπάρχει και ο υψηλά τοποθετημένος
πήχυς των επιτοκίων χορηγήσεων. Το επιτόκιο χορηγήσεων για κεφάλαια κίνησης
(μαζί με το περιθώριο κέρδους των τραπεζών και τις προσαυξήσεις, φόρους κ.λπ.)
βρίσκεται σε γενικές γραμμές πάνω από το 18%. Σε περίπτωση που απαιτείται
δανεισμός, χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Τα στοιχεία της αγοράς δείχνουν ότι νέοι
επιχειρηματίες οι οποίοι βασίζονται σε δάνειο που ξεπερνά το 30% του δικού
τους αρχικού κεφαλαίου είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ

Η εξεύρεση του χώρου που θα στέγαζε τη Γενική Ταχυδρομική δεν ήταν ιδιαίτερα
δύσκολη, αφού το προϊόν των ταχυμεταφορών δεν χρειάζεται «βιτρίνα», όπως
εξηγούν οι γνώστες του χώρου. Ο κ. Μαρτίνος και ο κ. Βεροιόπουλος προτίμησαν
τον κεντρικό δρόμο μιας αθηναϊκής συνοικίας, αποφεύγοντας έτσι τα υψηλά
ενοίκια του κέντρου. Οι επιλογές για έναν νέο επιχειρηματία όσον αφορά την
επαγγελματική στέγη είναι δύο: η ενοικίαση ή η αγορά της με στεγαστικό δάνειο
­ οι τράπεζες τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει σχετικά δανειοδοτικά
προγράμματα. Κάθε επιλογή έχει τα θετικά και αρνητικά της. Στα θετικά μπορεί
να περιληφθεί το γεγονός ότι ένας νέος επιχειρηματίας μπορεί, αντί για
ενοίκιο, να φθάνει να δίνει κάθε μήνα ένα ποσό που θα αποπληρώνει το δάνειό
του. Στα αρνητικά μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι η συμμετοχή του
δανειολήπτη σε ένα στεγαστικό δάνειο κυμαίνεται σε γενικές γραμμές από 20%-50%
της εμπορικής αξίας του ακινήτου.

Πρόκειται για ρευστό που μπορεί να είναι πολύτιμο στα πρώτα βήματα μιας
επιχείρησης. Υπολογίζεται ότι η μηνιαία δόση για δάνειο, διάρκειας 15 χρόνων
και ύψους 20 εκατομμυρίων δραχμών, διαμορφώνεται κατά μέσο όρο πάνω από τις
200.000 δραχμές. Στην περίπτωση της ενοικίασης η αγορά έχει δείξει ότι το
μηνιαίο ενοίκιο δεν πρέπει να ξεπερνά 1/80 του αρχικού κεφαλαίου που
επενδύεται σε μια επιχείρηση. Για παράδειγμα, ένας νέος επιχειρηματίας που
ξεκινά με κεφάλαιο 40.000.000 δραχμών δεν πρέπει να πληρώνει ενοίκιο άνω των
500.000 δραχμών.

ΠΟΛΥΤΙΜΗ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΔΕΑ

Νίκος Βεροιόπουλος. Με τον συνεταίρο του κ. Σπ. Μαρτίνο αναζήτησαν βοήθεια από τις τράπεζες, αλλά αυτές δεν μπορούσαν να διαπιστώσουν τη φερεγγυότητά τους κι έτσι αρνήθηκαν…

Τα αφεντικά της Γενικής Ταχυδρομικής είχαν μια εικόνα των προοπτικών του
κλάδου των ταχυμεταφορών, έχοντας δουλέψει σε μια από τις κορυφαίες εταιρείες
του κλάδου. «Πιστεύμαμε τότε και πιστεύουμε ακόμη ότι ο χώρος έχει μέλλον»,
τονίζει ο κ. Μαρτίνος. Ο ρυθμός εξέλιξης της Γενικής Ταχυδρομικής αποτελεί την
απόδειξη: Ξεκίνησε με τέσσερις εργαζομένους το 1994, σήμερα αριθμεί 45. Ο
τζίρος του 1995 ήταν 70 εκατομμύρια, και το ’97 εκτοξεύτηκε στα 180. Σύντομα,
από Ομόρρυθμος Εταιρεία θα μετατραπεί, λόγω μεγέθυνσης, σε Ανώνυμη Εταιρεία.

Πρόκειται για μια επιχειρηματική ιδέα που πέτυχε να σταθεί και να ευδοκιμήσει.
Η μείωση των πιθανοτήτων να αποτύχει μια νέα επιχείρηση μπορεί να γίνει, όπως
εξηγεί ο κ. Κανελλόπουλος, με τη μελέτη μιας κλαδικής οικονομικής έρευνας του
χώρου στον οποίο θέλει να δραστηριοποιηθεί ο νέος επιχειρηματίας.

Για παράδειγμα, ένας νέος που θέλει να επενδύσει σε μια επιχείρηση έτοιμου –
γρήγορου φαγητού, μέσα από τα στοιχεία μιας κλαδικής έρευνας του χώρου των
φαστ φουντ, θα βρει έναν πολύτιμο σύμμαχο-σύμβουλο.

Τέτοιες έρευνες μπορεί να προμηθευτεί κάποιος με σχετικά χαμηλό κόστος από
ειδικές εταιρείες οικονομικών ερευνών, όπως για παράδειγμα την ICAP, ή το
Ινστιτούτο Οικονομικών Βιομηχανικών Ερευνών. «Μια επιτόπια έρευνα από αυτόν
που θέλει να ανοίξει μια επιχείρηση λιανικού εμπορίου θα βοηθήσει πολύ»,
καταλήγει ο κ. Κανελλόπουλος. Έτσι, μια κουβέντα με αντίστοιχους
επιχειρηματίες της περιοχής βοηθά πάντοτε.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΑΠΟ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΥΣ

«Προτιμούμε να αποκαλούμε τη Γενική Ταχυδρομική, μικρή. Ούτε καν μικρομεσαία
επιχείρηση», τονίζει ο κ. Μαρτίνος. «Όχι μεγάλα άλματα, μικρά αλλά σταθερά
βήματα, απουσία εντυπωσιασμού». Η Γενική Ταχυδρομική ξεπέρασε όλες τις
δυσκολίες που συναντά μια νέα επιχείρηση στη γραμμή της αφετηρίας. Προσφέρει
σήμερα όλες τις υπηρεσίες κούριερ και ο τζίρος της προϋπολογίζεται για το 1998
σε 250 εκατομμύρια. Περίπου τετραπλάσιος από αυτόν του 1994»…