ΡΙΠΕΣ Υποκριτές

ΚΑΙ η μεν αποτροπή την υστάτη στιγμή στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ
στη Σερβία αποτελεί θετική εξέλιξη…
ΑΦΟΥ βεβαίως οι απειλές και οι πιέσεις καλλιέργησαν κλίμα επικείμενου
ολέθρου στη χώρα αυτή…
ΑΠΟ την άλλη δεν μπορεί κανείς παρά να επισημάνει τη χαώδη διαφορά…
ΑΝΑΜΕΣΑ στις σκληρές αντιδράσεις διεθνών οργανισμών και τη χλιαρή έως
αδιάφορη στάση τους…
ΑΝΑΛΟΓΩΣ της προέλευσης των προκλήσεων κατά των διεθνώς νομίμων.
ΚΑΙ στο θέμα του Κόσοβου και της διεκδίκησης αυτονομίας στους κόλπους
της Σερβίας η «ευαισθησία» περίσσεψε…
ΣΕ αντίθεση με την περίπτωση της απίστευτης ωμότητας της Τουρκίας κατά
των Κούρδων…
ΤΗΝ εις βάρος τους γενοκτονία και εσχάτως την απειλή εισβολής στη Συρία…
ΟΠΟΥ, ωσάν επιτιθέμενοι και απειλούμενοι να είναι το ίδιο και το αυτό…
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ απλώς περίσκεψη και στις δύο πλευρές!
ΑΛΛΑ τα δύο μέτρα και δύο σταθμά ακόμη εναργέστερα διακρίνονται σε
προσωπικές περιπτώσεις…
ΜΕ τον Σέρβο πρόεδρο Μιλόσεβιτς να απειλείται και εν προκειμένω η
άλλη όχθη του Ατλαντικού δεν κρύβει την εχθρότητά της με παραπομπή για
εγκλήματα στο Κόσοβο…
ΕΝΩ ως το φυσικότερο των πραγμάτων αντιμετωπίζεται η επιστροφή στο
προσκήνιο του Ισραηλινού στρατηγού Αριέλ Σαρόν με ανάληψη καθηκόντων υπουργού Εξωτερικών…
ΓΝΩΣΤΟΥ και επαιρόμενου… για την εισβολή στον Λίβανο και τη
φρικιαστική σφαγή στα στρατόπεδα αμάχων Σάμπρα και Σατίλα.
ΑΥΤΗ ακριβώς η επιλεκτική ευαισθησία και μνήμη…
ΑΠΟΤΕΛΕΙ το αψευδές τεκμήριο της υποκρισίας.













