Στροφή στις συνοικίες από τα μεγάλα φροντιστήρια

Μόλις πέρυσι, η πλατεία Κάνιγγος έσφυζε κάθε απόγευμα από μαθητόκοσμο. Πάνω
από 15.000 μαθητές, της Γ’ Λυκείου κυρίως, προτιμούσαν τα εξειδικευμένα
φροντιστήρια γύρω από την πλατεία για τις «παράλληλες σπουδές» τους, όπως
κομψά ονομάζεται η ανασφάλεια της εκπαίδευσης.

Εφέτος όμως τα πράγματα αλλάζουν κάπως. Η κίνηση μαθητών στο κέντρο αραιώνει,
αλλά αυξάνεται στις συνοικίες!

Τα παιδιά, ειδικά της Β’ Λυκείου που άρχισαν και αυτά εφέτος να προσφεύγουν
πιο μαζικά στα φροντιστήρια, δεν προφταίνουν πια να κατεβαίνουν στο κέντρο,
καθώς οι φροντιστηριακές ώρες έχουν πολλαπλασιαστεί, όπως και τα σχολικά τους
μαθήματα. Όμως, τα μεγάλα κεντρικά φροντιστήρια, που κατά το υπ. Παιδείας δεν
έχουν λόγο ύπαρξης πλέον, αντί να κλείνουν, ανοίγουν συνεχώς νέα παραρτήματα
στις συνοικίες. Γνωστά φροντιστήρια του κέντρου έχουν πλέον παραρτήματα στους
Θρακομακεδόνες, τον Πειραιά, τα Λιόσια, το Χαϊδάρι, τη Δάφνη, γενικά σε
συνοικίες που έως τώρα υπήρχαν μόνο μικρά φροντιστήρια.

Πώς να επιλέξει, όμως, κανείς το καλό φροντιστήριο; Να προτιμήσει το κέντρο ή
τη συνοικία; Πώς θα καταλάβει προτού εγγραφεί αν υπάρχει οργάνωση και αν οι
καθηγητές είναι καλοί; Ή μήπως θα έπρεπε να περιοριστεί στην ενισχυτική
διδασκαλία του σχολείου; Δυστυχώς, όσο και αν οι πολιτικοί υπεύθυνοι της
παιδείας μιλούν για πάταξη της φροντιστηριακής εκπαίδευσης με τη μεταρρύθμιση,
γονείς και μαθητές δεν δείχνουν να πείθονται εύκολα. Σύμφωνα με πρόσφατη
έρευνα της εταιρείας DATA RC σε Αθήνα, Πειραιά και Πάτρα, το 64% των μαθητών
του Λυκείου παρακολουθεί φροντιστηριακά μαθήματα, το 26% παρακολουθεί
ιδιαίτερα και μόλις 10% των μαθητών δεν προσφεύγουν στην εξωσχολική βοήθεια…
Τα Μαθηματικά είναι πάντα το πιο «δημοφιλές» μάθημα, καθώς το παρακολουθεί το
48% των μαθητών φροντιστηρίων. Επειδή, λοιπόν, πλάι στις προσδοκίες υπάρχει η
πραγματικότητα, «ΤΑ ΝΕΑ» μίλησαν με φροντιστές, καθηγητές, μαθητές και
φοιτητές, προσπαθώντας να κωδικοποιήσουν τα κριτήρια βάσει των οποίων θα
μπορέσει ο ενδιαφερόμενος να ξεχωρίσει την «ήρα από το σιτάρι» και να επιλέξει
το σωστό φροντιστήριο.

Το βασικότερο κριτήριο, συμφωνούν όλοι, είναι η ικανότητα και μεταδοτικότητα
των καθηγητών του φροντιστηρίου. Μπροστά σε αυτό, όλα τα υπόλοιπα είναι
δευτερεύοντα, όπως διαπιστώνει εξάλλου και η έρευνα της DATA RC: «Οι καθηγητές
αποτελούν το ουσιαστικότερο κριτήριο επιλογής ενός φροντιστηρίου»,
σημειώνεται. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών, κ. Μιχ.
Κουρουτός, παρατηρεί ότι πολλοί καθηγητές που εργάζονται στα μεγάλα ιδιωτικά
σχολεία εργάζονται παράλληλα και σε μεγάλα φροντιστήρια, τα οποία διαφημίζουν
μάλιστα την προέλευση, την εξειδίκευση και την ποιότητα των εκπαιδευτικών
τους, για να προσελκύσουν μαθητές. Αντίθετα, σε μικρά συνοικιακά φροντιστήρια
παρατηρείται ενίοτε το φαινόμενο να διδάσκουν άπειροι καθηγητές ή ακόμα και
φοιτητές, καθώς μάλιστα δεν γίνεται ουσιαστικός έλεγχος για την επάρκειά τους
από το υπ. Παιδείας. Ο ιδιοκτήτης φροντιστηρίου στην Κάνιγγος κ. Δ. Κόλλιας
προσθέτει ότι το θέμα της επάρκειας των καθηγητών αφορά κυρίως τα μικρά
φροντιστήρια, αφού ο μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ των κεντρικών φροντιστηρίων
τα έχει υποχρεώσει, χρόνια τώρα, να προσλαμβάνουν πάντοτε εξειδικευμένους καθηγητές.

Να επιλέξει κανείς κέντρο ή συνοικία λοιπόν; Αυτό, λένε οι εκπρόσωποι των
φροντιστών, εξαρτάται από τις προτεραιότητές του. Τα πλεονεκτήματα του κέντρου
είναι η συνήθως αρτιότερη οργάνωση και μεγαλύτερη εμπειρία, η εξειδίκευση των
καθηγητών, οι πληρέστερες σημειώσεις και η ευκαιρία που έχουν οι μαθητές να
συγκρίνουν εαυτούς με παιδιά άλλων σχολείων για να καταλάβουν το πραγματικό
τους επίπεδο. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η ανάγκη συχνής μετακίνησης,
ιδιαίτερα τα βράδια, και τα συνήθως υψηλότερα δίδακτρα. Τα συνοικιακά
φροντιστήρια από την πλευρά τους, ασχολούνται συνήθως με την κάλυψη των
διδακτικών κενών που δημιουργούνται στα σχολεία της ίδιας γειτονιάς, έχουν
όμως και καλύτερη επαφή με τις ανάγκες των σχολείων αυτών και με τους γονείς,
ενώ κοστίζουν συνήθως λιγότερο. Τα προτιμούν περισσότερο τα παιδιά που
ενδιαφέρονται να περάσουν τις τάξεις και να μπουν ίσως σε κάποιο πανεπιστήμιο,
και λιγότερο αυτά που θέλουν να μπουν σε δύσκολη και συγκεκριμένη σχολή. Τα
παραρτήματα κεντρικών φροντιστηρίων φιλοδοξούν να εξελιχθούν στον «τρίτο πόλο»
της επιλογής. Αφού λοιπόν λυθεί το ζήτημα κέντρο – συνοικία, ακολουθεί ο
έλεγχος ποιότητας του φροντιστηρίου. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Φροντιστών
Αττικής, κ. Τάκης Δρούτσας, και η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών
Φροντιστών Ελλάδας, κ. Έφη Παπαδέα, κωδικοποιούν τα ποιοτικά κριτήρια ως εξής:

ΤΑ 8 ΚΡΙΤΗΡΙΑ

α) Κτιριακά: Καλό είναι ο χώρος να εμπνέει, δηλαδή να υπάρχουν σύγχρονες
κτιριακές εγκαταστάσεις, κλιματιζόμενες αίθουσες και επαρκής εξοπλισμός
θρανίων, πινάκων, κ.λπ.

β) Οργανωμένη γραμματεία: Το φροντιστήριο χρειάζεται να διαθέτει πλήρως
μηχανογραφημένη γραμματεία για να παρακολουθεί με συνέπεια την πρόοδο των
μαθητών, την απόδοση και τις απουσίες, να εκδίδει ελέγχους και να επιμελείται
το υλικό για τα διαγωνίσματα, τα τεστ, τις σημειώσεις και τα φυλλάδια.

γ) Τεστ – διαγωνίσματα: Βασικός παράγοντας της επιτυχίας
των μαθητών είναι ο γραπτός λόγος. Το καλό φροντιστήριο πρέπει να δίνει
πρόγραμμα γραπτών δοκιμασιών το λιγότερο τρίμηνης διάρκειας, ώστε οι μαθητές
να οργανώνουν χρόνο και διάβασμα. Τα γραπτά πρέπει να διορθώνονται
υποδειγματικά, ώστε τα παιδιά να αντιλαμβάνονται τα λάθη τους. Η συχνότητα των
τεστ δεν πρέπει να τρομάζει, αλλά να προσελκύει τους μαθητές, αφού η απόδοση
σε αυτά είναι και ο κύριος σκοπός του φροντιστηρίου.

δ) Έλεγχοι – απουσίες: Είναι επίσης πολύ χρήσιμο τα
φροντιστήρια να χορηγούν τακτικά στους γονείς, ανά δίμηνο ή τρίμηνο, ελέγχους
προόδου, όπως τα σχολεία, ώστε να ξέρει ο κάθε μαθητής πού βρίσκεται.
Απαραίτητο είναι επίσης να ενημερώνουν άμεσα τους γονείς για αδικαιολόγητες
απουσίες μαθητών.

ε) Φωτοαντιγραφικά: Είναι καλό να υπάρχουν, ειδικά τώρα με τη
μεταρρύθμιση που οι σημειώσεις αλλάζουν, ώστε να μην αναγκάζεται ο μαθητής να
ξοδεύει ώρες για αντιγραφή, τις οποίες θα μπορούσε να αξιοποιήσει για μελέτη.

στ) Κατανομή τμημάτων: Ιδιαίτερα πρέπει να προσεχθεί τα τμήματα να μην
υπερβαίνουν τους 10-12 μαθητές, ώστε να γίνεται σωστή δουλειά. Επίσης, δεν
είναι δόκιμο στο ίδιο τμήμα να συνυπάρχουν ο μαθητής του 19 και αυτός του 12.
Θα έχουν προβλήματα και δυσκολίες και οι δύο, αφού το φροντιστήριο δεν είναι
σχολείο. Πολλά φροντιστήρια τα τελευταία χρόνια, έχουν δημιουργήσει και
τμήματα αριστούχων για αυτόν τον σκοπό.

ζ) Επαφή με γονείς: Η τακτική επικοινωνία γονέων και καθηγητών εγγυάται
ουσιαστικότερη βοήθεια στον μαθητή. Προτιμήστε φροντιστήριο που παρέχει
τακτικά αυτή την επαφή.

η) Βιβλιοθήκες – εργαστήρια: Με τα νέα μέτρα, Φυσική, Χημεία, Βιολογία
απαιτούν και εργαστηριακές ασκήσεις. Αρκετά φροντιστήρια δημιουργούν λοιπόν
εργαστήρια για αυτά τα μαθήματα, ενώ άλλα διαθέτουν οργανωμένες βιβλιοθήκες,
χώρους μελέτης και αίθουσες πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Ένα στοιχείο που πολλοί υπολογίζουν, είναι η διαφήμιση των φροντιστηρίων. Κάθε
χρόνο βλέπουμε καταχωρίσεις ότι το τάδε φροντιστήριο είχε 80% επιτυχία. Είναι
όμως αυτό ασφαλές κριτήριο επιλογής; Ο κ. Τ. Δρούτσας, ο κ. Δ. Κόλλιας, η κ.
Έφη Παπαδέα και η ιδιοκτήτης φροντιστηρίου του κέντρου κ. Αλεξάνδρα
Μπακατσέλου, δεν το θεωρούν ασφαλές. Επειδή δεν γίνεται ουσιαστικός έλεγχος,
μπορεί και η διαφήμιση να είναι παραπλανητική, λένε.

Οι καλοί καθηγητές κάνουν το καλό φροντιστήριο. Με τη διαπίστωση αυτή συμφωνούν οι πρωτοετείς φοιτητές Π. Νταβέλος και Γ. Κανάρης και οι μαθήτριες Γ’ Λυκείου Ασημίνα Κουμαριώτη και Κατερίνα Ασημακοπούλου.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ, τα δύο αγόρια που κάθονται στο θρανίο του φροντιστηρίου δεν έχουν
τίποτα κοινό με τα δύο κορίτσια δίπλα τους εκτός από την ίδια περίπου ηλικία.
Οι δύο νεαροί είναι πρωτοετείς φοιτητές. Μπήκαν εφέτος στο Πανεπιστήμιο με
καλούς βαθμούς, ο Παύλος στη Νομική και ο Γιώργος στο Πάντειο. Αντίθετα, η
Ασημίνα και η Κατερίνα, μαθήτριες της Γ’ Λυκείου ακόμα, ονειρεύονται του
χρόνου να βρεθούν στη θέση τους. Θέλουν και οι δύο να σπουδάσουν Αγγλική
Φιλολογία. Και όμως, μεταξύ τους υπάρχουν κοινά στοιχεία: όλοι τους είχαν
αποφασίσει τι ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους από νωρίς. Πήγαν σε φροντιστήρια
του κέντρου της Αθήνας για να το κατορθώσουν, θεωρώντας (κόντρα στις προτροπές
του υπ. Παιδείας «να μη δίνουν τζάμπα λεφτά») ότι η παρακολούθηση των
μαθημάτων στο σχολείο δεν επαρκεί, έστω κι αν είναι επιμελείς.

Το ίδιο ακριβώς πιστεύει και το 64% των μαθητών Λυκείου, που προσφεύγει ­
σύμφωνα με έρευνα της DATA RC ­ στα φροντιστήρια. Οι δύο νεαροί, ο Π. Νταβέλος
και ο Γ. Κανάρης το πέτυχαν ήδη, οι δύο κοπέλες, Ασημίνα Κουμαριώτη και
Κατερίνα Ασημακοπουλου, έχουν καλές προοπτικές ­ και βαθμούς. Ζητήσαμε από
τους δύο φοιτητές και τις δύο μαθήτριες να ιεραρχήσουν τα κριτήρια που
χρησιμοποίησαν για να επιλέξουν σε ποιο φροντιστήριο θα πάνε. Και οι τέσσερις
ανέφεραν τα ίδια βασικά κριτήρια. Τη φήμη, που κυκλοφορεί στόμα με στόμα
μεταξύ των μαθητών και των καθηγητών τους, την εξειδίκευση των φροντιστηρίων
στη Δέσμη του μαθητή και, κυρίως, το επίπεδο και τη μεταδοτικότητα των
καθηγητών.

«ΧΑΜΕΝΑ λεφτά για τις οικογένειες και χαμένος χρόνος για τα παιδιά είναι τα
φροντιστήρια» επανέλαβε για μια ακόμη φορά χθες ο υπουργός Παιδείας κ. Γερ.
Αρσένης, μιλώντας σε ημερίδα με θέμα την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη των
μαθητών του Λυκείου. «Αυτή η σχολική χρονιά, τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Αρσένης,
θα είναι χρονιά της υλοποίησης του προγράμματος της εκπαιδευτικής
μεταρρύθμισης και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης μεταφέρεται στους ίδιους
τους εκπαιδευτικούς. Ο θεσμός της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης (ΠΔΣ) στηρίζει
τον μαθητή στην αντιμετώπιση μαθησιακών του προβλημάτων και απαλλάσσει την
οικογένεια από το οικονομικό άγχος των φροντιστηρίων». Υπενθυμίζεται ότι στο
πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης προβλέπεται η λειτουργία τμημάτων
Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης για τους μαθητές των δύο πρώτων τάξεων του
Λυκείου στα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά, στη Φυσική, τη Χημεία, τα Μαθηματικά
και τις Ξένες Γλώσσες.

Στα τμήματα συμμετέχουν από 5 έως 10 μαθητές. Προτεραιότητα εγγραφής έχουν οι
αδύναμοι μαθητές.

Το κάθε μάθημα διδάσκεται από 2 έως 4 ώρες την εβδομάδα, διάρκειας 45 λεπτών.
Κάθε μαθητής μπορεί να παρακολουθήσει Προγράμματα Διδακτικής Στήριξης μέχρι 12
ώρες την εβδομάδα.