ΣΗΜΑΤΑ

… που τίθεται σε ισχύ από σήμερα στη Γαλλία επιβάλλει σε όλους τους
ραδιοσταθμούς ­ και τους ιδιωτικούς ­ να διαμορφώσουν έτσι το πρόγραμμά τους
ώστε το 40% τουλάχιστον της μουσικής που μεταδίδουν να είναι γαλλική. Την
Πέμπτη, σύμφωνα με διαταγή του εισαγγελέα, θα σφραγισθεί για 24 ώρες (τόση
είναι η γαλλική μουσική που «χρωστάει») ο πρώτος μεγάλος παραβάτης: το
ιδιωτικό «Ράδιο Βιμπρασιόν» της Ορλεάνης. Η κοινή γνώμη είναι διχασμένη.
«Χάνουμε την κουλτούρα μας, καλά κάνει η εισαγγελία», λένε πολλοί. Άλλοι
πιστεύουν ότι ο πέλεκυς του νόμου πρέπει να χτυπά την αδικία μάλλον, την απάτη
κ.λπ., παρά την ελευθερία της (οποιασδήποτε) πνευματικής ή καλλιτεχνικής ­
ακόμη και χαζότατης ­ έκφρασης.

… του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσσι, που φθίνει συνεχώς χωρίς να έχει πετύχει
την ανεξαρτησία της «Παδανίας», γεννήθηκε τώρα, από αποσχίδα εκείνης, η
«Λίγκα» της Βενετίας. Ο αρχηγός της, Φαμπρίτσιο Κομεντσίνι, οραματίζεται
ανεξάρτητο Ενετικό Κράτος, και εκφώνησε ήδη τον «ιδρυτικό λόγο» του στην
Πάδοβα, επευφημούμενος, μέσα σε μια θάλασσα από τις ιστορικές κιτρινοκόκκινες
σημαίες με το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου ­ της εποχής της Γαληνοτάτης. «Η
επικράτεια της Βενετίας ­ είπε ­ είναι ένας γίγας πολιτισμού και παραδόσεων,
που δικαιούται να ζει αυτόνομα, ακριβώς όπως το δικαιούνται και οι Βάσκοι και
οι Σκωτσέζοι». Λεπτομέρεια: Ψυχή της Ενετικής Λίγκας, πνευματικός καθοδηγητής
και «συνταγματολόγος» της είναι ένα όνομα γνωστό μας από την εποχή που οι
πρόγονοί του αποκαλούνταν στα Βαλκάνια «Terror Graecorum» και που ένας απ’
αυτούς, ο Φραγκίσκος Μοροζίνης, βομβάρδιζε ό,τι έβρισκε μπροστά του (τον 17ο
αιώνα), από τη Βόρεια Ελλάδα και την Εύβοια ως την Αθήνα και τον Μυστρά. Ο
σημερινός απόγονός του, Αλέσσιο Μοροζίν, 43 χρονών, μεγαλοδικηγόρος της
Πάδοβας, συγγράφει τώρα τον Καταστατικό Χάρτη της νέας «Δημοκρατίας».

… της Πολιτείας Ουάσιγκτον, ζει ένας Ρίτσαρντ Σηλντς, που το χόμπυ του έκανε
τον Τύπο τελευταία ν’ ασχοληθεί αρκετά μαζί του. Στα 57 του, κρίνοντας ότι η
ανθρώπινη ζωή (ιδίως η δική του) είναι κάτι πολύ συναρπαστικό, άρχισε να
καταγράφει οτιδήποτε σκεφτόταν ή έκανε. Επί 20 χρόνια γέμιζε τόμους επί τόμων
Ημερολογίου, με ρυθμό 4.000.000 λέξεων τον χρόνο. Για να προλαβαίνει μάλιστα
να καταχωρίζει και το παραμικρό, στο τέλος δεν έβγαινε παρά σπάνια από το
σπίτι του ­ και πάλι κρατώντας ένα «πρόχειρο» τετράδιο, απ’ όπου κατόπιν
μετέφερε τις πληροφορίες στο «καλό» και, πιο πρόσφατα, σε κομπιούτερ.

… πραγματικά συναρπαστικές εγγραφές: «Στις 11.20 άρχισα να καθαρογράφω τις
σημειώσεις μου». «Στις 11.35 σημείωσα ότι άρχισα να καθαρογράφω τις σημειώσεις
μου». «Στις 12.20 πήγα για κατούρημα το οποίο κράτησε 2 λεπτά». «Στις 12.25
άρχισα να διαβάζω την εφημερίδα, η οποία σήμερα ζυγίζει 425 γραμμάρια». «Στις
12.50 άρχισα πάλι να γράφω». Πληροφορίες πολύτιμες, ακριβέστατες και αληθινά
μοναδικές. Αλλοίμονο όμως, μια ημιπληγία, τις προάλλες, στέρησε αυτή την άδολη
χαρά από τον συγγραφέα του αναλυτικότερου Ημερολογίου στην ιστορία του γραπτού
λόγου. «Το χέρι μου τρέμει αφόρητα ­ γράφει στην τελευταία του καταχώριση ο
77χρονος πλέον Αμερικανός. ­ Αδύνατον να παραμείνω στα 4.000.000 λέξεις τον
χρόνο». Αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού. «Θα πραγματοποιήσω όμως ένα όνειρό μου.
Θα διαβάσω επιτέλους όλα όσα έγραψα αυτή την εικοσαετία».