Εγκαταλείπουν τα σχολεία τους

Στο 40% ανέρχεται το ποσοστό των παιδιών στην περιοχή της Ελευσίνας, που
εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση!!!

ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ αυτό στοιχείο αποκαλύπτεται σε μελέτη του Εθνικού Ινστιτούτου
Εργασίας. Ως γνωστόν, πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι το 10% των μαθητών στην
Ελλάδα εγκαταλείπει την εννιάχρονη εκπαίδευση για να εργαστεί, λόγω
οικονομικών οικογενειακών δυσκολιών ή διότι δεν υπάρχει βοήθεια για να
αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του σχολείου. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα παιδιά που
εγκαταλείπουν στην περιοχή της Ελευσίνας και του ευρύτερου Θριάσιου Πεδίου την
υποχρεωτική εκπαίδευση δηλώνουν ότι θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε προγράμματα
που θα τους πρόσφεραν διεξόδους για απασχόληση. Ωστόσο, παρατηρείται στη
μελέτη της δρος Ελένης Θεοδωροπούλου (τμηματάρχης Μελετών – Ερευνών του
Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας), προγράμματα κατάρτισης και προσανατολισμού
ειδικά σχεδιασμένα για αυτή την ομάδα των νέων δεν υπάρχουν!

Επίσης, στη μελέτη τονίζεται ότι τα άτομα που εγκαταλείπουν την υποχρεωτική
εκπαίδευση προέρχονται από οικογένειες οι οποίες ως επί το πλείστον έχουν
έλθει είτε ως εσωτερικοί μετανάστες είτε ως παλιννοστούντες είτε ως πρόσφυγες
από διάφορα μέρη, αναζητώντας καλύτερη τύχη σε μια βιομηχανική επαρχιακή
περιοχή, περιορισμένου πληθυσμού, όπου πιστεύουν ότι θα ενταχθούν κοινωνικά ευκολότερα.

Αξιοσημείωτα είναι τα στοιχεία που παρατίθενται στη μελέτη για τις εγγραφές
των μαθητών του Κέντρου Εργατικής Νεότητας Ελευσίνας. Η στατιστική ανάλυση
έγινε στο σύνολο των εγγεγραμμένων για το έτος 1997-1998 στα προγράμματα της
Εργατικής Εστίας Ελευσίνας, που ανέρχονται σε 109 άτομα.

Έτσι, στο σύνολο των συμμετεχόντων σ’ αυτά τα προγράμματα το ποσοστό των
ανδρών ήταν 5,5% και των γυναικών 94,5%. Επίσης, στα προγράμματα αυτά δεν
συμμετείχαν άνδρες μεγαλύτεροι των 19 ετών. Το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής
των γυναικών οφείλεται στο ότι τα προσφερόμενα προγράμματα κατάρτισης
απευθύνονταν κυρίως σε γυναίκες (π.χ. κοπτική, ραπτική ή κέντημα). Παρ’ ότι
υπήρχε μεγάλος αριθμός ανδρών, που ζήτησαν να συμμετάσχουν σε προγράμματα
κατάρτισης, εντούτοις δεν υπήρχαν κατάλληλα προγράμματα που να απευθύνονται σε άνδρες.

Η επικρατέστερη ομάδα ηλικιών των ατόμων που συμμετείχαν στα προγράμματα
κατάρτισης ήταν αυτή των 15-19 ετών, που αντιπροσωπεύουν το 25,7% του συνόλου.

Η ηλικία των ατόμων που συμμετείχαν στα προγράμματα κατάρτισης ήταν μεταξύ 10
και 41 έτη. Τα άτομα μικρής ηλικίας επιθυμούσαν να συμμετάσχουν σε προγράμματα
για μουσική, ξένες γλώσσες, χορό – ρυθμική κ.λπ. και προέρχονταν από
οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, που δεν έχουν τη δυνατότητα να επιμορφωθούν
λόγω αδυναμίας των δημόσιων σχολείων σε αυτούς τους τομείς. Σε αυτή την
κατηγορία, επίσης, υπήρχε ένας σημαντικός αριθμός παλιννοστούντων και ατόμων
μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης, που λόγω γλωσσικής αδυναμίας εγκατέλειψαν
το σχολείο. Τα άτομα μεγάλης ηλικίας ήταν κυρίως έγγαμες γυναίκες που
αναζητούσαν ενασχόληση με προοπτική απόκτησης γνώσεων για απασχόληση.

Όσον αφορά την ασφαλιστική κάλυψη των ατόμων που συμμετείχαν στα προγράμματα
κατάρτισης, 91,7% ήταν ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, 2,8% στον ΟΓΑ, 2,8% στο ΤΕΒΕ και
το υπόλοιπο 2,8% σε άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς.