ΠΡΟΣΩΠΑ Σαν ελαττωματική συσκευή

Ο θεσμός της υιοθεσίας υποτάσσεται όλο και περισσότερο στους νόμους της
αγοράς: αν δεν σας κάνει το παιδί, το επιστρέφετε…

Κάρολυ, 10 ετών. Έμαθε για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι αρκετά καλός για να τον αγαπάνε…

ΠΡΙΝ ΑΠΟ δύο χρόνια, ένα οκτάχρονο ορφανό τσιγγανάκι έφευγε με τους θετούς
γονείς του από την Ουγγαρία για ν’ αρχίσει μια νέα ζωή στα εύπορα προάστια του
Κονέκτικατ. Ο Κάρολυ έγινε εκεί για πρώτη φορά μέλος κάποιας οικογένειας, τα
αγγλικά έγιναν η γλώσσα του και πήρε το όνομα Τζέρεμυ Χάρπερ. Ωστόσο οι θετοί
γονείς του ήταν δυσαρεστημένοι. Το παιδί, είπαν, ήταν βίαιο και συναισθηματικά
διαταραγμένο, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί και κατέστρεφε τη ζωή της θετής
οικογένειάς του. Θέλει να γυρίσει στην Ουγγαρία, αποφάνθηκαν. Και τον Μάρτιο
τον παράτησαν στην πόρτα του κεντρικού ορφανοτροφείου της Βουδαπέστης,
αφήνοντάς του κι ένα από τα παιγνίδια που είχε στις ΗΠΑ…

Φέρθηκαν σαν να επιστρέφουν μια ελαττωματική ηλεκτρική συσκευή μέσα στην
περίοδο της εγγύησης, λένε υπεύθυνοι της ουγγρικής Πρόνοιας υπογραμμίζοντας
ότι η θετή οικογένεια θα έπρεπε να είχε βρει για τον Κάρολυ ένα άλλο σπίτι
στην Αμερική. «Είναι ντροπή. Ήταν ένα πραγματικό τραύμα για το παιδί», λέει η
Μαρία Χέρσογκ, διευθύντρια του κρατικού ινστιτούτου που εξετάζει τους ξένους
που ζητούν να υιοθετήσουν κάποιο από τα 21.000 εγκαταλειμμένα παιδιά της
Ουγγαρίας. «Η υιοθεσία εντάσσεται πλέον στις καταναλωτικές συνήθειες. Γονείς
μπορούν να διαλέγουν παιδιά και να τα παίρνουν σπίτι τους και, αν δεν τους
αρέσουν, να τα επιστρέφουν». Οι υιοθεσίες δεν μπορεί να διαλύονται σαν άτυχοι
γάμοι και η συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για την προστασία των παιδιών το
απαγορεύει. Ωστόσο ούτε η Ουγγαρία ούτε οι ΗΠΑ την έχουν υπογράψει. Η ακύρωση
της υιοθεσίας του μικρού Κάρολυ αποδείχθηκε δύσκολη όσο ένα συνηθισμένο διαζύγιο…

Η ιστορία του Κάρολυ δεν είναι μοναδική. «Ξέρω ότι υπάρχουν 200 αμερικανικές
οικογένειες που θέλουν να στείλουν πίσω τα υιοθετημένα παιδιά τους», λέει ο
ούγγρος δικηγόρος που εκπροσωπεί τους θετούς γονείς του Κάρολυ. Υποστηρίζει
επίσης ότι το παιδί είναι ικανοποιημένο που επέστρεψε, αλλά οι ούγγροι
υπεύθυνοι το αμφισβητούν. Ο Κάρολυ χρειαζόταν περισσότερη προσοχή από την
οικογένεια και δεν έπρεπε να σταλεί κατ’ ευθείαν στο σχολείο, τονίζουν.
«Απαιτούσαν από το παιδί να προσαρμοστεί στον θαυμαστό τους κόσμο και
κατηγόρησαν εκείνο όταν δεν τα κατάφερε», λέει η Μαγκντολένα Νάγκυ,
διευθύντρια του ορφανοτροφείου που εσφαλμένα ενέκρινε την υιοθεσία του
παιδιού. Σύμφωνα με τη Χέρσογκ, η εμπειρία ήταν καταστροφική για τον Κάρολυ, ο
οποίος «έμαθε για μια ακόμη φορά ότι δεν ήταν αρκετά καλός για να τον
αγαπάνε». Αφού επέστρεψε στο ορφανοτροφείο, ζωγράφιζε επί εβδομάδες με μαύρη
μπογιά. Σήμερα ζει σε μια ανάδοχη οικογένεια στο Έγκερ της Ανατολικής
Ουγγαρίας. Και ουδέποτε μιλάει για τα δύο χρόνια του στην Αμερική.