Δι’ ευχών των επιχειρήσεων ημών…

Καλή η νηστεία και η προσευχή, αλλά και η δημιουργική απασχόληση είναι ένας
τρόπος να βρίσκεσαι κοντά σε αυτά που θέλεις. Κάπως έτσι σκέφτηκαν μοναχοί και
σε διάφορες περιοχές της χώρας έφτιαξαν τις δικές τους επιχειρήσεις,
χρησιμοποιώντας τα πλέον σύγχρονα μέσα. Στη Στυλίδα, στη Ναύπακτο οι μοναχοί
για να στηρίξουν το εισόδημα των μονών δημιούργησαν ένα σύγχρονο πτηνοτροφείο
και ένα ιχθυοτροφείο αντίστοιχα. Αντίθετα, οι μονάχες στην Καλαμάτα επιμένουν
να κάνουν υφαντά με τον παραδοσιακό τρόπο. Παράλληλα με αυτά όμως, και στα
τρία μοναστήρια γίνονται βιολογικές καλλιέργειες, ενώ αναπτύσσονται διάφορες
άλλες δραστηριότητες ­ κυρίως από νεαρούς καλόγερους, οι οποίοι προσπαθούν να
δώσουν μία άλλη διάσταση στη μοναχική ζωή…

Σύγχρονο πτηνοτροφείο. Το έφτιαξαν οι μοναχοί στον Άγιο Γεώργιο Στυλίδας. Τα κομπιούτερ εγγυώνται την ποιότητα, εξαιτίας της οποίας κοτόπουλα και αυγά γίνονται ανάρπαστα στη Λαμία

ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ πίσω από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ο πατέρας Δαμασκηνός
χρειάστηκε περισσότερο από μία ώρα να υπολογίσει το οικονομικότερο σιτηρέσιο
για τα κοτόπουλα που περιμένουν την τροφή τους.

Μια σύγχρονη πτηνοτροφική μονάδα, από τις πλέον αξιοζήλευτες, έχει στηθεί στο
ανδρικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Στυλίδας, μόλις 12 χιλιόμετρα βόρεια της
Στυλίδας. Δεν είναι, όμως, η μοναδική επιχειρηματική δραστηριότητα του
μοναστηριού. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 έστησαν την πρώτη μονάδα με
πρόβατα και οι μοναχοί ασχολήθηκαν με την παραγωγή σκληρών τυριών. Τελευταία,
περισσότερες από 8.000 καρυδιές έχουν φυτευτεί γύρω από το μοναστήρι, ενώ τα
συστήματα αυτόματης άρδευσης ρυθμίζονται με ηλεκτρονικό υπολογιστή.

«Ήταν ερειπωμένο όταν ήρθαμε εδώ το 1983», λέει ο ηγούμενος της Μονής πατέρας
Ιγνάτιος και συμπληρώνει: «Είναι ένα μοναστήρι του 1753 με θαυμάσιες
αγιογραφίες κι εμείς προσπαθούμε, με τη βοήθεια του Θεού, να αποκαλύψουμε όλη
αυτή την ομορφιά».

Στο εργαστήρι αγιογραφίας ο πατέρας Μάξιμος δεν σταματά στην ανάμειξη των
χρωμάτων. Ο ίδιος, μαθητής των αγιορειτών αγιογράφων, μιας και έχει φοιτήσει
στη Νέα Σκήτη, ζωντανεύει τις μορφές.

Στο ίδιο το μοναστήρι, μια βιβλιοθήκη με 2.500 τίτλους βιβλίων είναι στη
διάθεση των μοναχών, αλλά και φοιτητών από την περιοχή και την Αθήνα, που
μελετούν τα πατερικά κείμενα.

Χιλιάδες τόμοι βιβλίων έχουν ήδη ψηφιοποιηθεί και έχουν γίνει CD ROM με χρήση
TLG, ενώ ετοιμάζεται σελίδα και στο Ίντερνετ. Ψυχή όλης αυτής της προσπάθειας
ο πατέρας Δαμασκηνός, που είναι πτυχιούχος των ηλεκτρονικών υπολογιστών του
Πανεπιστημίου Κρήτης.

«Το διακόνημα είναι μέσα στη ζωή του μοναχού. Με αυτό εξασκούνται οι αρετές,
όπως ταπείνωση, υπακοή, υπομονή, προσευχή», εξηγεί ο πατέρας Δαμασκηνός, που,
όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ».

Βιολογικές καλλιέργειες. Συγκομιδή φρούτων από τους μοναχούς

Η ΙΔΕΑ ήταν τόσο απλή όσο και το αυγό του Κολόμβου: «τι τρώμε κυρίως; Ψάρια.
Γιατί λοιπόν να τα αγοράζουμε, αφού θα μπορούσαμε να τα εκτρέφουμε μόνοι
μας;».. 1 Κάπως έτσι σκέφτηκαν οι μοναχοί της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως
Σωτήρος και ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια τη δημιουργία ιχθυοτροφείου. Πρώτο
ψάρι εκτροφής: το χριστόψαρο. Το ψάρι του θαύματος στη λίμνη της Γαλιλαίας.

Στο ιστορικό μοναστήρι, που βρίσκεται χτισμένο στην ορεινή Ναυπακτία, δεν
έχουν όμως μόνο μία υπερ-σύγχρονη μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας, αλλά έχουν
προχωρήσει και στην παραγωγή προϊόντων βιολογικής καλλιέργειας (μήλα, αχλάδια
και άλλα φρούτα, όπως και ορισμένα λαχανικά), διατηρούν πρότυπη μονάδα
εκτροφής κουνελιών, ενώ στον χώρο του μοναστηριού λειτουργεί συνεδριακό
κέντρο, ραδιοφωνικός σταθμός, εκκλησιαστικό μουσείο, μηχανογραφικό κέντρο.

Στο μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1980, οι δραστηριότητες δεν σταματούν ποτέ.
Γύρω από τον χώρο ­ τον οποίο παραχώρησε το 1977 η Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας,
για να χτιστεί το ιερό κοινόβιο ­ σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί να δει τους
είκοσι έξι πτυχιούχους μοναχούς να εργάζονται στα κτήματα και στις
εγκαταστάσεις της πρότυπης μονάδας κονικλοτροφίας (εκτροφεία κουνελιών), αλλά
και του ιχθυοτροφείου.

«Ξεκινήσαμε αυτή τη δραστηριότητα για να καλύψουμε τις δικές μας ανάγκες, όχι
για εμπόριο», επισημαίνουν οι μοναχοί της Κοινότητας. «Τρώμε μόνο ψάρι και
όπως καταλαβαίνετε δίνουμε αρκετά χρήματα για αυτό αφού, ως γνωστόν, τα ψάρια
κοστίζουν ακριβότερα και από κρέας στη χώρα μας, παρότι έχουμε θάλασσα και
ανεπτυγμένη αλιεία».

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ που γεννήθηκε μαζί με το μοναστήρι, στα 1796, εξακολουθεί να
παραμένει ζωντανή στη Μονή Καλογραιών των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης της
Καλαμάτας. Τα υφαντά κεντήματα, άμφια, τραπεζομάντιλα και κάθε λογής εργόχειρα
που υφαίνουν οι μοναχές έχουν κερδίσει διακρίσεις και βραβεία σε διεθνείς
διαγωνισμούς και εκθέσεις και παράλληλα αποτελούν τη βασική πηγή εισοδήματος
για τη Μονή. Το 1986, όπως είπε στα «ΝΕΑ» η μοναχή Αγαθονίκη, μια από τις
μοναχές που καθημερινά κάθονται μπροστά στους δέκα αργαλειούς του μοναστηριού,
το εργαστήρι των στημονιών υπέστη λόγω του μεγάλου σεισμού ανεπανόρθωτη
καταστροφή. Ωστόσο, οι μοναχές είπαν «όχι» στην αλλαγή της τεχνολογίας. Έτσι,
ακόμη και σήμερα τα υφαντά του μοναστηριού γίνονται σε παραδοσιακούς ξύλινους
αργαλειούς. «Φτιάχνουμε άμφια, τα οποία αγοράζουν ιερείς, τραπεζομάντιλα και
κεντήματα», λέει η μοναχή Αγαθονίκη.