Ευτυχείς με ξένη καρδιά

Σε οριακό σημείο βρίσκονται οι μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας, καθώς χρόνο με
τον χρόνο τα μοσχεύματα λιγοστεύουν. Η προσφορά οργάνων στη χώρα μας είναι η
χαμηλότερη ανάμεσα στις χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά το γεγονός
ότι κατέχουμε την πρωτιά σε νεκρούς από τροχαία.

Η μεταμόσχευση ήταν το εισιτήριο για την επιστροφή στη ζωή 10 ανθρώπων. Πολλοί άλλοι δεν βρίσκουν ποτέ τον δότη που θα τους προσφέρει την καρδιά του

ΑΥΤΟ τονίστηκε χθες από τον διευθυντή της Υπηρεσίας Συντονισμού και Ελέγχου
των Μεταμοσχεύσεων (ΥΣΕ), κ. Α. Λαγγουράνη, και τον καρδιοχειρουργό κ. Π.
Αλιβιζάτο σε εκδήλωση στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, με αφορμή την
Ευρωπαϊκή Ημέρα για τη Δωρεά και τη Μεταμόσχευση Οργάνων.

Ιδιαίτερα ανησυχητική, όπως είπαν, είναι η κατάσταση σε ό,τι αφορά τα καρδιακά
μοσχεύματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στο 1997 αξιοποιήθηκαν μόλις 32
δότες πανελλαδικά, ενώ οι ανάγκες της χώρας μας ξεπερνούν τις 100.

Αντίθετα με την Ελλάδα, οι μεταμοσχεύσεις στο εξωτερικό έχουν κάνει αλματώδη
πρόοδο την τελευταία δεκαετία, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, κάτι που είναι
ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει και στη χώρα μας καθώς, όπως είπαν, «οι
μεταμοσχεύσεις θα αποτελούν την πιο ακραία δυνατότητα παρέμβασης της ιατρικής
επιστήμης στο δώρο της ζωής, μέχρις ότου η μηχανική καρδιά μπορέσει να
εξελιχθεί σε μία αποτελεσματική και αξιόπιστη εναλλακτική λύση».

Παρόντες στην εκδήλωση δέκα ασθενείς του Ωνασείου, που είχαν υποβληθεί σε
μεταμόσχευση δίνοντας την απολύτως ανθρώπινη διάσταση του θέματος.

Ο Θωμάς Ιωάννου, μόλις 23 χρόνων, είναι ένας από τους νεώτερους ασθενείς του
Ωνασείου. Έπασχε από διατατική μυοκαρδιοπάθεια, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση τον
περασμένο Ιούνιο και ήρθε χθες στην Αθήνα ακριβώς για να συμμετάσχει στη
εκδήλωση. «Αισθάνομαι κάθε ημέρα και καλύτερα, λέει. Μπορώ, τώρα, να ζω όπως
τα παιδιά της ηλικίας μου».

Ο Νίκος Ρέμπελος είναι 61 ετών. Υπέστη το πρώτο του έμφραγμα το ’83, έκανε
μπαϊπάς και το ’94 υπέστη το δεύτερο έμφραγμα, που του κατέστρεψε το
μυοκάρδιο. Χρειαζόταν μεταμόσχευση, αλλά έως τον Ιούλιο του ’96 έμεινε στη
λίστα αναμονής του Ωνασείου περιμένοντας τον κατάλληλο δότη. Τελικά ο δότης
βρέθηκε, η μεταμόσχευση έγινε και είχε επιτυχία. «Ήμουν ζωντανός νεκρός, λέει
τώρα πολύ συγκινημένος. Δεν μπορούσα ούτε να περπατήσω, δεν ζούσα. Νιώθω σαν
να επέστρεψα στην ζωή μετά τη μεταμόσχευση».

Ας σημειωθεί ότι στα τέσσερα χρόνια λειτουργίας του Α’ Καρδιοχειρουργικού
Τμήματος Μεταμοσχεύσεων έχουν πραγματοποιηθεί 12 μεταμοσχεύσεις σε ασθενείς με
βαριάς μορφής καρδιοπάθειες, από τους οποίους οι 10 βρίσκονται στην ζωή. Το
μέσο κόστος μιας μεταμόσχευσης φτάνει τα 25 εκατομμύρια δραχμές, από τα οποία
τα 15 αφορούν στην ίδια την επέμβαση, ενώ τα υπόλοιπα 10 σχετίζονται με τον
προ και μεταμοσχευτικό έλεγχο. Το κόστος της ίδιας επέμβασης στο εξωτερικό
είναι τουλάχιστον διπλάσιο και, συνήθως, φθάνει τα 50 εκατομμύρια δραχμές.

«Απαιτείται άριστη οργάνωση και οικονομική άνεση», τόνισε ο πρόεδρος του Δ.Σ.,
καθηγητής κ. Γ. Χρήστου, μιλώντας για τη λειτουργία του ΩΚΚ, καθώς «το κόστος
των μεταμοσχεύσεων είναι υψηλό. Για αυτό, όπως παρατήρησε, είναι παράδοξο ότι
τα Ασφαλιστικά Ταμεία καλύπτουν το κόστος μετάβασης στο εξωτερικό, αν και
είναι πολλαπλάσιο, κάτι που δεν συμβαίνει με το ΩΚΚ. Σαν συνέπεια αυτού, το
Μεταμοσχευτικό Τμήμα έχει δαπανήσει, στα χρόνια της λειτουργίας του, περίπου
450 εκατομμύρια δραχμές, ενώ έχει εισπράξει 40».