Βιομηχανία παιδικής πορνείας στην Ασία

ΤΑ ΤΡΙΑ σίγμα (sea, sun, sex) είναι ο μαγνήτης για χιλιάδες Ευρωπαίους
τουρίστες που συντηρούν στην Ασία την ανθούσα βιομηχανία της παιδικής πορνείας.

Ο τουρισμός αυτού του είδους περιλαμβάνει συνήθως ένα 15ήμερο σε μια ασιατική
χώρα με νοικιασμένο και το κορίτσι ή το αγόρι που θα περιποιείται τον κύριο.
Οι μικροί συνοδοί του τουρίστα προσφέρουν υπηρεσίες που καμία εκδιδόμενη
γυναίκα στην Ευρώπη δεν θα δεχόταν να εκτελέσει.

Τα παιδάκια της Ταϊλάνδης ή της Καμπότζης συνοδεύουν παντού τον πελάτη τους,
τον αλείφουν με αντιηλιακό, του πλένουν τα πόδια, του κάνουν θελήματα,
κοιμούνται μαζί του και δέχονται αγόγγυστα κάθε του επιθυμία, ακόμη και να τα
ξυλοκοπά. Το σεξ, μέσα σ’ όλα αυτά, καταντάει σχεδόν δευτερεύον.

«Η χρησιμοποίηση των παιδιών με ποικίλους τρόπους είναι αδιάκοπη και πλήρης
και γίνεται χωρίς τύψεις από τον τουρίστα, ο οποίος θέλει να πιστεύει ότι έτσι
είναι τάχα τα έθιμα της χώρας».

Την παρατήρηση αυτή κάνει, μεταξύ άλλων, η τελευταία σχετική έκθεση της
Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργασίας. Οι τουρίστες του σεξ συζητούν μεταξύ τους
λέγοντας «εδώ, βλέπεις, το σεξ δεν είναι ταμπού όπως σε μας» και μερικοί το
πιστεύουν κιόλας, γράφει η έκθεση.

Η έκδοση ανηλίκων σε πορνεία γίνεται οργανωμένα με τη συμμετοχή και τοπικών ­
αλλά και Ευρωπαίων ­ τουριστικών πρακτόρων. Όλα είναι νόμιμα ή σχεδόν. Στο
Ίντερνετ υπάρχουν ατέλειωτες σελίδες με προσφορές σεξοτουρισμού με τη
συμμετοχή ανηλίκων.

Κατά την έκθεση της ΠΟΕ, τα εκδιδόμενα παιδιά στην Άπω Ανατολή ξεπερνούν το
1.000.000. Πολλά από αυτά δεν έχουν φτάσει καν στην εφηβεία.

Ο παράδεισος του παιδεραστή είναι η Ταϊλάνδη και αμέσως μετά η Ινδία και η
Καμπότζη. Και στις τρεις αυτές χώρες περίπου το 1/3 των εκδιδόμενων παιδιών
είναι 12-17 ετών. Πολλά από τα παιδάκια αυτά πάσχουν από AIDS.

Ελάχιστα καλύτερη είναι η κατάσταση στις Φιλιππίνες και στη Μαλαισία. Παντού
οι μικρές πόρνες κυκλοφορούν χωρίς ντροπή, αν όχι καμαρώνοντας για τη δουλειά
τους. Οι γονείς τους είναι ευτυχείς. Κοντά στον ξένο το παιδί τουλάχιστον
τρώει και τρώνε κι αυτοί.

Σε χωριό της Ταϊλάνδης, όπου ένας δάσκαλος προσπάθησε να σταματήσει φορτηγό με
κοριτσάκια 12 χρόνων που ένας πράκτορας οδηγούσε στην πόλη για να τα παραδώσει
σε τουρίστες, οι γονείς των παιδιών απείλησαν να λιντσάρουν τον δάσκαλο.

Σε χωριό των Φιλιππινών οι γονείς έδιωξαν βίαια ομάδα δημοσιογράφων που τους
ζήτησαν να καταγγείλουν την εκμετάλλευση των παιδιών τους. Δεν υπήρξε καμία
καταγγελία. Τα παιδιά τους τα εκμεταλλεύονταν οι ίδιοι. Πολλοί τα είχαν…
προπωλήσει από 10 ετών. Στα 12, ο πράκτορας επιστρέφει, πληρώνει 800 – 1.600
δολάρια και τα παίρνει για την πόλη.

Η ρίζα του κακού είναι φυσικά η φτώχεια, παρατηρεί η έκθεση της ΠΟΕ. Αλλά και
η αδιαφορία των αυταρχικών κυβερνήσεων των χωρών αυτών. Οι οποίες είτε δεν
έχουν υπογράψει καν τις συμβάσεις του ΟΗΕ για την παιδική εργασία και την
πορνεία είτε δεν τις εφαρμόζουν.