ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Εκείνος, πάντως, είναι πιστός

Ποια Μόνικα και πράσινα άλογα; Εδώ ο Κλίντον και ο Μπλαιρ ετοιμάζονται να
μιλήσουν σε λίγες μέρες για την Κεντροαριστερά. Τα χρηματιστήρια τρέμουν.

Τόνυ Μπλαιρ. Μήπως, για να ανεβεί πάλι η δημοτικότητά του, πρέπει να βρει καμιά μαθητευόμενη;

ΔΥΣΚΟΛΑ τα πράγματα για τον Βρετανό πρωθυπουργό: οι συμπατριώτες του έπαψαν να
τον θεωρούν υπεράνθρωπο, κι ας δείχνει υποδειγματική συζυγική πίστη. Η ετήσια
δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα αποκαλύπτει ότι το ποσοστό
των Βρετανών που πιστεύουν ότι ο Μπλαιρ έχει «ξεχωριστή προσωπικότητα» έπεσε
από 80% σε 60%, εκείνοι που θεωρούν ότι είναι «τιμιότερος από τους
περισσότερους πολιτικούς» μειώθηκαν από 54% στο 34% και εκείνοι που τον
χαρακτηρίζουν «αλαζόνα» αυξήθηκαν από 21% σε 29%.

Χθες άρχισε στο Μπλάκπουλ και το ετήσιο συνέδριο των βρετανικών συνδικάτων,
που αναμένεται να σφυροκοπήσει τους Νέους Εργατικούς για την οικονομική τους
πολιτική. Ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Τζων Έντμοντς έδωσε ήδη τον
τόνο, χαρακτηρίζοντας «άπληστους μπάσταρδους» τα στελέχη των επιχειρήσεων που
παίρνουν παχυλές αυξήσεις στον μισθό τους.

Τη χαριστική βολή, όμως, την έδωσε η συνάντηση των διανοουμένων που
πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Σάρεϋ με πρωτοβουλία του
περιοδικού «Μάρξισμ Τουντέη» ­ το οποίο, επτά χρόνια μετά το κλείσιμό του,
ετοιμάζει για τον ερχόμενο μήνα ένα έκτακτο τεύχος. Οι πληροφορίες για τη
συνάντηση είναι αντιφατικές. Ο Μάρτιν Τζέικς, πρώην διευθυντής του περιοδικού,
δήλωσε ότι οι συζητήσεις ξεπέρασαν και τις πιο άγριες προσδοκίες του, ενώ
κάποιοι άλλοι σύνεδροι μίλησαν για «σύγχυση» και «κόπωση». Ο Ουίλ Χάτον της
«Ομπζέρβερ» άρχισε να μιλάει για την αύξηση των ανισοτήτων και το τέλος του
κοινωνικού κράτους, αλλά σταμάτησε ύστερα από 30 λεπτά λέγοντας ότι έχασε τον
ειρμό. Το ευτύχημα είναι, όπως είπε ένας σύνεδρος επηρεασμένος προφανώς από το
«Μόνικαγκεητ», ότι κανείς δεν μέθυσε και κανείς δεν κοιμήθηκε με λάθος άνθρωπο.

Όλοι συμφωνούν πάντως σε κάτι: ότι όταν πήρε τον λόγο ο Έρικ Χόμπσμπομ, το
ενδιαφέρον της συνάντησης ανέβηκε κατακόρυφα. «Κάτι αστείο συνέβη καθώς
πλησιάζουμε τη νέα χιλιετία», είπε ο ηλικίας 81 ετών ιστορικός. «Το 1998 ο
Καρλ Μαρξ επέστρεψε. Δέκα χρόνια αφού μας είπαν ότι ενταφιάστηκε οριστικά στα
ερείπια του Τείχους του Βερολίνου, δέκα χρόνια αφού ανακήρυξαν τον
αδιαμφισβήτητο θρίαμβο του φιλελευθερισμού και το τέλος της Ιστορίας, να τος
πάλι πίσω με την ευκαιρία των 150 χρόνων από την έκδοση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου».

Είναι λοιπόν μια καλή στιγμή ­ συνέχισε ο Χόμπσμπομ ­ για να ξανασκεφτεί η
Εργατική κυβέρνηση τις βάσεις στις οποίες στηρίζεται από το 1980 η πολιτική
πολλών κυβερνήσεων, περιλαμβανομένης και της ίδιας. Πόσο προετοιμασμένη είναι
η κυβέρνηση να αναγνωρίσει ότι η οικονομική θεωρία που κληρονόμησε από την
προηγούμενη οδηγεί σε αδιέξοδα; Σε ποιο βαθμό θα εγκαταλείψει μια πολιτική που
ήταν ουσιαστικά βασισμένη στη συναίνεση των νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων;

Μόλις τελείωσε ο ιστορικός την ομιλία του, σηκώθηκαν όλα τα χέρια για
ερωτήσεις. Αν μη τι άλλο, η ιντελιγκέντσια εξακολουθεί να συζητά.