Σκληρή δραχμή ή όχι…

ΑΠΟ τον κ. Μιλτιάδη Α. Έβερτ «ΤΑ ΝΕΑ» έλαβαν και δημοσιεύουν την επιστολή που ακολουθεί:

«Διάβασα με πολύ μεγάλη προσοχή το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Σεραφείμ Πολίτη,
ο οποίος με αντικειμενικότητα παραθέτει τις δύο απόψεις και τα επιχειρήματα
για το κατά πόσο πρέπει να ακολουθηθεί η πολιτική της σκληρής δραχμής ή όχι.

Σε όσα αναφέρονται θα ήθελα να παρατηρήσω την ανακολουθία της κυβέρνησης:

1. Η κυβέρνηση με τις επανειλημμένες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής
Οικονομίας υποστήριζε ότι “ακρογωνιαίος λίθος της οικονομικής πολιτικής της
κυβέρνησης είναι η σκληρή δραχμή”. Παρ’ όλα αυτά και μετά τις πιέσεις που
υπέστη η δραχμή υποχρεώθηκε να την υποτιμήσει κατά 14%.

2. Με την υποτίμηση η κυβέρνηση δήλωσε ότι η διακύμανση του νομίσματος
δεν θα ξεπερνά σε καμιά περίπτωση το συν ή πλην 2,5%. Και ότι αυτό το δεδομένο
θα το στηρίζει και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στη συνέχεια και στους επόμενους πέντε μήνες η δραχμή ανατιμήθηκε μέχρι και 10%.

Το ερώτημα που τίθεται είναι: τι από όσα δηλώνει και πράττει η κυβέρνηση είναι
το σωστό; Το πρώτο συνεπώς θέμα είναι ότι η κυβέρνηση δεν έχει ξεκαθαρίσει τι
θέλει. Δεν μπορεί σε διάστημα λίγων μηνών να μεταβάλλει την πολιτική της. Πότε
προς τη μια και πότε προς την άλλη κατεύθυνση.

Οι ξένες αγορές γνωρίζουν ότι η ίδια η κυβέρνηση σε συνεργασία με την
Ευρωπαϊκή Ένωση, πριν από λίγους μήνες, προσδιόρισε μια συγκεκριμένη ισοτιμία
δραχμής με το δολάριο και το ECU. Όταν συνεπώς βλέπουν ότι η δραχμή ανατιμάται
πέρα από την ισοτιμία που προσδιόρισε η ίδια η κυβέρνηση, είναι φυσικό να
περιμένουν να κερδοσκοπήσουν στην πρώτη κρίση.

Πέραν τούτου όμως, πράγματι, η πολιτική του σκληρού νομίσματος μπορεί να
χρησιμοποιηθεί για τη μείωση του πληθωρισμού. Αυτό, όμως, επιτρέπεται να γίνει
για μικρό χρονικό διάστημα, διότι αλλιώς βλάπτεται το παραγωγικό δυναμικό της
οικονομίας που χάνει την ανταγωνιστικότητά της. Η πολιτική της σκληρής δραχμής
έχει γίνει μόνιμο καθεστώς, μόνο που διακόπηκε για λίγο με την υποτίμηση, για
να επανέλθει τις επόμενες ημέρες.

Πώς να έλθουν στη χώρα κεφάλαια από το εξωτερικό για επενδύσεις και όχι υπό
μορφή ζεστού χρήματος, όπως συμβαίνει σήμερα; Πώς θα γίνουν εξαγωγές; Πώς θα
γίνει ανταγωνιστικός ο τουρισμός και η ναυτιλία;

Αντιλαμβάνεστε ότι για μια εξωστρεφή οικονομία, όπως είναι η ελληνική, αυτό
έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Ο μόνος τρόπος για να πέσει ο πληθωρισμός είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές, η
μείωση των δαπανών του Δημοσίου, ο δραστικός περιορισμός του, η δημιουργία
ενός ευλύγιστου εργασιακού καθεστώτος, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας που
οδηγεί στην ανάπτυξη, στην αύξηση, δηλαδή, της προσφοράς και τελικά στην απασχόληση.

Όταν αντίθετα ακούγεται από κυβερνητικά στελέχη ότι θα ακολουθηθεί η πολιτική
της σκληρής δραχμής και θα μειωθούν και οι φόροι για να πέσει εξ αυτών των
λόγων ο πληθωρισμός τότε γίνεται φανερό ότι ακολουθείται μια πολιτική
επιπόλαιων μπαλωμάτων.

Μια πολιτική που αποβλέπει απλώς και μόνο στην ένταξη της δραχμής στο ευρώ,
χωρίς να ασχολείται για το τι θα γίνει την επόμενη μέρα.

Φιλικά. Με εκτίμηση

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ