Η Ελλάδα νέα δύναμη στον στίβο

ΑΠΟ 22η ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ

ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ διοργανώσεις που ακολούθησαν το «μυθικό» χρυσό μετάλλιο της
Βούλας Πατουλίδου στην Ολυμπιάδα ’92, ο ελληνικός στίβος είχε πάντα αξιόλογη
παρουσία συνοδευόμενη με μετάλλια, αλλά σ’ αυτό το 17ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
που έληξε χθες ­ στην ντυμένη ξαφνικά με φθινωρινό ένδυμα Βουδαπέστη ­ μεγαλούργησε!

Δεν είναι μόνο τα τρία μετάλλια (Βασδέκη, Θάνου, Παπαδιάς), αλλά επιπλέον οι
εννέα θέσεις στην 8άδα, οι είκοσι μία συμμετοχές σε τελικούς και η επισφράγιση
της συγκέντρωσης 42 βαθμών και της 13ης θέσης στη βαθμολογία τα δεδομένα που
δείχνουν ότι μιλάμε πλέον για μια ανερχόμενη δύναμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι
στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1994 στο Ελσίνκι, η Ελλάδα ήταν 22η στα μετάλλια και
20ή στη βαθμολογία με 15 μόλις βαθμούς.

Πρόσθετο στοιχείο σ’ αυτό το ενθουσιώδες συμπέρασμα, το γεγονός ότι ήλθαν τρία
μετάλλια, ενώ έμειναν στην Αθήνα λόγω τραυματισμού τρεις κορυφαίες ελπίδες,
όπως οι Κώστας Γκατσιούδης (ακοντισμός), Λάμπρος Παπακώστας (ύψος) και Νίκη
Ξάνθου (μήκος).

Και ακόμη, το γεγονός ότι από τις 9 προοπτικές μεταλλίου, στο ξεκίνημα
ευοδώθηκαν 3 (ανεβάζοντας στο 9 τα ελληνικά ευρωπαϊκά μετάλλια) και υπήρξαν
αρκετά άλλα πλασαρίσματα στην οκτάδα, δείχνει ότι ο ελληνικός στίβος δεν
βαδίζει στα τυφλά όπως παλιά, αλλά προετοιμάζει μεθοδικά τις συμμετοχές και
τους στόχους του διεκδικώντας υψηλά ποσοστά επιτυχίας στον αμείλικτο νόμο των πιθανοτήτων.

Αν, ας πούμε, μετείχαμε στους Πανευρωπαϊκούς με τρεις ελπίδες μεταλλίου, ίσως
και να μην κατακτούσαμε ούτε ένα ­ κάτι που συνέβαινε συχνά παλαιότερα και οι
ολιγομελείς τότε αποστολές επέστρεφαν πικραμένες και προβληματισμένες για το
τι πρέπει να γίνει την επόμενη φορά.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Αυτή τη φορά όμως η αποστολή και πολυμελής ήταν και επιστρέφει χαρούμενη και
με μηδαμινό βάρος στις πλάτες των αθλητών που δεν ευτύχησαν να δουν τους
κόπους μιας χρονιάς να πιάνουν τόπο.

Εν αρχή ην όμως οι επιτυχίες και θα ξεκινήσουμε την αναλυτική αναφορά στον
άθλο της Βουδαπέστης από το χρυσό μετάλλιο της Όλγας Βασδέκη στο τριπλούν.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ Η ΒΑΣΔΕΚΗ

Όλγα Βασδέκη. Έδειξε σπάνια αυτοπεποίθηση και είναι υπόδειγμα μεγάλης αθλήτριας

Υπόδειγμα μεγάλης αθλήτριας αποδείχθηκε η Όλγα Βασδέκη με τον τρόπο που
αντιμετώπισε τη συμμετοχή της σ’ αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Έδειξε πριν,
κατά τη διάρκεια του συγκλονιστικού αγώνα και μετά το τέλος σπάνια
αυτοπεποίθηση, αυτοσυγκέντρωση και «προσγείωση» για Έλληνα αθλητή.

Πέρασε άνετα στον τελικό με φετινό ρεκόρ 14.59, ενώ στη διάρκεια του αγώνα η
Όλγα έδειξε ότι δεν πτοείται από το όνομα και τις καλύτερες φετινές επιδόσεις
των δύο κύριων αντιπάλων της (Κασπάρκοβα 14.92 φέτος, Ματέσκου 15.01 φέτος
έναντι 14.56 της δικής μας), ούτε από τον αντίθετο άνεμο που έγινε από την
αρχή φανερό ότι θα δυσκόλευε τις προσπάθειες.

Με το 14.55 στην 3η προσπάθεια πήρε την πρωτοκαθεδρία για τις τρεις τελευταίες
προσπάθειες και έγινε σαφές ότι με τέτοιες συνθήκες αγώνα και το άγχος για
επικράτηση, οι Κασπάρκοβα, Ματέσκου ήταν πολύ δύσκολο να «πιάσουν» καλύτερο
άλμα. Η πρώτη ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου σε πανευρωπαϊκούς μετά το 1982
και το πέρασμα στην ιστορία της Όλγας Βασδέκη είναι πλέον γεγονός, ενώ τώρα
ανοίγεται μπροστά της ο δρόμος για παγκόσμιες και Ολυμπιακές προοπτικές. Και
όπως τόνισε η ίδια, η δουλειά για εκείνη και τον προπονητή της και σύντροφο
στη ζωή Παναγιώτη Μαρκιανίδη αρχίζει αύριο κιόλας αφού υπάρχει κοντά (13-15
Σεπτεμβρίου) το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Η ΚΛΑΣΗ ΤΗΣ ΘΑΝΟΥ

Κατερίνα Θάνου. Έτρεξε δυνατά σε όλες τις κούρσες και επιβεβαίωσε τη μεγάλη της κλάση

Στα 100μ. γυναικών η Κατερίνα Θάνου επιβεβαίωσε τη μεγάλη κλάση που έχει
δείξει από το 1995 και ύστερα σε σημαντικούς αγώνες (κοντά στους τελικούς του
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ’95 και ’97 ­ πρωταθλήτρια Ευρώπης κλειστού ’96) και
προκάλεσε αίσθηση παίρνοντας θέση στο βάθρο. Τρέχοντας δυνατά σε όλες τις
κούρσες (11.04, 10.92, 10.87) τερμάτισε πίσω από την ασυναγώνιστη Γαλλίδα
Κριστίν Αρόν (10.74 – ρεκόρ Ευρώπης) και την εκπληκτική Ρωσίδα Ιρίνα Πριβάλοβα
(10.83) που «αναστήθηκε» σ’ αυτό τον αγώνα και μπροστά από την επίσης μεγάλη
(2η στα 100μ. και 1η στα 200μ. στο ΑΘΗΝΑ ’97) Ουκρανή Ζάνα Πιντούσεβιτς, η
οποία επίσης «κατέβηκε» τα 11” (10.92). Δύο πανελλήνια ρεκόρ σε διάστημα
λιγότερο από δύο ώρες (ημιτελικός 10.92-τελικός 10.87) δείχνουν ότι η 23χρονη
σπρίντερ του Εθνικού Γ.Σ. μπορεί να «βλέπει» σε ακόμη καλύτερες επιδόσεις στο
μέλλον. Η Θάνου το πιστεύει και απαντά σε κάθε «άπιστο Θωμά» προς την ίδια και
τον προπονητή της Χρήστο Τζέκο: «Υπάρχουν αρκετοί στο χώρο του στίβου, είτε
από εκείνους που δεν μας συμπαθούν, είτε από άλλους που δεν πιστεύουν σε μας
που λέγανε πάντα, έπειτα από καλές επιδόσεις, “μέχρι εδώ είναι η Θάνου”.
Κάποτε μ’ ενοχλούσε αλλά τώρα όχι, και προσωπικά πάντα πιστεύω ότι μπορώ και καλύτερα»!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΠΑΔΙΑ

Χάρης Παπαδιάς. Κατάφερε να σπάσει την τριάδα των Βρετανών που έδειχναν αχτύπητοι

Στα 100μ. ανδρών ο Χάρης Παπαδιάς ξαναγύρισε στην κορυφή ύστερα από κάποιες
δυσάρεστες καταστάσεις που πέρασε μετά την πρώτη του μεγάλη επιτυχία ­ το
χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού ’97 στο Παρίσι.

Ήταν μεγάλη επιτυχία που κατάφερε να σπάσει την τριάδα των Βρετανών, οι οποίοι
έδειχναν αχτύπητοι στα προκριματικά και ημιτελικά. Ήδη με το ατομικό ρεκόρ που
σημείωσε (10.17), παρά τα λάθη του πάνω στην κούρσα, έχει κάνει τον ίδιο ­
φειδωλό σε δηλώσεις και υποσχέσεις όπως η Θάνου αλλά και ο προπονητής τους
Χρήστος Τζέκος ­ να μιλάει πλέον όχι μόνο για πανελλήνιο ρεκόρ (10.11 του
Άγγελου Παυλακάκη από πέρυσι) αλλά και επίδοση κάτω από 10′, που αποτελεί
ταμπού για λευκό σπρίντερ παγκοσμίως! Και ασφαλώς, όπως και για τις Θάνου –
Βασδέκη, ισχύει για τον Παπαδιά λόγω πρώτης τριάδας η συμμετοχή στο Παγκόσμιο
Κύπελλο ’96.

Η Νίκη Μπακογιάννη στον τελικό. Με στο 1.89μ. έμεινε 9η στο ύψος

ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ προσπάθειες σε τελικό, παρά τις όχι εκ πρώτης όψεως υψηλές θέσεις, η
14η του Δημήτρη Καστάνη στα 50 χλμ βάδην, η 21η του Νίκου Πολλιά στον
μαραθώνιο, η 13η της Μαρίας Πολύζου και η 32η της Σπυριδούλας Σούμα στον
μαραθώνιο, καθώς και η 12η της Στέλλας Τσικούνα στον τελικό της δισκοβολίας
και η 10η του Κώστα Κουκοδήμου στον τελικό του μήκους.

ΟΣΟΝ αφορά τις μεγάλες ελληνικές απογοητεύσεις των αγώνων ­ ως προς τα
αποτελέσματα ­ Γιώργο Παναγιωτόπουλο (200 μ.), Κατερίνα Κόφφα (200 μ.), Άγγελο
Παυλακάκη (100 μ.), δεν παύουν να είναι μεγάλες μονάδες του αθλητισμού μας και
να έχουν πολλά να δώσουν. Και οι αποτυχίες είναι μέσα στον αθλητισμό, πόσο
μάλλον όταν έχουν τις αιτίες τους σε κάποια σοβαρά προβλήματα τραυματισμού στη
διάρκεια της προετοιμασίας (Παυλακάκης, Κόφφα είχαν χάσει πολύ έδαφος, ενώ ο
Παναγιωτόπουλος αναγκάστηκε λίγες μέρες πριν τους αγώνες να κάνει ενέσεις
κορτιζόνης για ενοχλήσεις που αισθανόταν στο πόδι). Κάτι καλύτερο μπορούσαν
και οι Νότης Παπούλιας (πρώτη φορά στα 3.000 μ. στιπλ), Παναγιώτης Στρουμπάκος
(800 μ.), Σπύρος Ανδριόπουλος (μαραθώνιος), Χρήστος Μελέτογλου (τριπλούν),
Γιώργος Γιανέλλης (3.000 μ. στιπλ), Κώστας Κεντέρης (400 μ.), αν και είναι
επιτυχία για τον τελευταίο η πρόκριση στα ημιτελικά.

Κοκκότης – Βόγγολη. Κατέκτησαν 5ες θέσεις σε ύψος και δισκοβολία και απέδειξαν την αγωνιστική τους άνοδο

Η ΟΜΑΔΑ 4Χ100μ. ανδρών έμεινε μόνο για 9 εκατοστά του δευτερολέπτου εκτός
βάθρου, τερματίζοντας στην 4η θέση του τελικού με 39.07 έναντι 38.98 της 3ης
Πολωνίας και 38.87 της 2ης Γαλλίας. Το σίγουρο χάλκινο μετάλλιο χάθηκε στη 2η
αλλαγή (ο Αλεξόπουλος «δεν προλάβαινε» τον Παναγιωτόπουλο, ο οποίος
κοντοστάθηκε και χάθηκαν 20 με 30 εκατοστά του δευτερολέπτου!).

Σημαντική η 4η θέση (επιτυχία και για τον υπεύθυνο της ομάδας Σταύρο Τζιωρτζή)
και με βάση το γεγονός ότι έγινε αλλαγή της ύστατης στιγμής στην ομάδα με τον
Παπαδιά αντί του Παυλακάκη. Αντικατάσταση που ίσως ήταν επιβεβλημένη αλλά που
έπρεπε να γίνει με πιο «ορθόδοξο» τρόπο (ο Παυλακάκης δεν είχε ενημερωθεί ούτε
όταν επρόκειτο να ξεκινήσει το ζέσταμα για τον ημιτελικό!). Ασφαλώς, η
σκυτάλη, αν βρεθούν όλοι οι σπρίντερ στην καλή τους κατάσταση (Γενοβέλης,
Παναγιωτόπουλος, Παυλακάκης «δεν πήγαιναν» και ο Αλεξόπουλος προερχόταν επίσης
από τραυματισμό) μπορεί να εντυπωσιάσει τα επόμενα χρόνια.

* Οι 5ες θέσεις της σκυταλοδρομίας 4Χ100 γυναικών, του Δημήτρη Κοκκότη (ύψος)
και της Κατερίνας Βόγγολη (δισκοβολία), καθώς και η 6η θέση του Χρήστου
Πολυχρονίου (σφυροβολία), η 7η της Τασίας Κελεσίδου (δισκοβολία), η 9η της
Βούλτας Τσιαμήτα (τριπλούν) και της Μιρέλλας Τζελίλη (ακοντισμός) αποτελούν
επίσης πλασαρίσματα που δείχνουν ότι υπάρχουν και άλλοι αθλητές οι οποίοι
μπορούν τα επόμενα χρόνια να διεκδικήσουν με περισσότερες αξιώσεις θέση στο
βάθρο μεγάλης διοργάνωσης.

Οι κατατάξεις αυτές είναι ασφαλώς και προσωπικές επιτυχίες που καταξιώνουν
τους πρωταθλητές στον ελληνικό χώρο και παράλληλα τους δίνουν μεγάλη ώθηση
στον διεθνή.

Εξαίρεση ίσως η περίπτωση της Τασίας Κελεσίδου η οποία έδειχνε με τις φετινές
επιδόσεις της σε μεγάλα διεθνή μίτινγκ ότι είναι έτοιμη για άνοδο στο
ευρωπαϊκό βάθρο. Υπάρχει όμως χρόνος και για την πανύψηλη (1.92) δισκοβόλο για
να βρει τον δρόμο που επιτάσσουν οι δυνατότητές της.