[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΤΑΝ ήμασταν μικροί ­ ο αδελφός μου κι εγώ ­ είχαμε έναν σκύλο. Μας έκανε
εντύπωση που κάθε τόσο έτρωγε χόρτα στον κήπο. Ο πατέρας μας όμως μας
καθησύχασε λέγοντας πως τα ζώα έχουν ένστικτο, η φύση ξέρει τι κάνει. Ύστερα
από λίγο, ο σκύλος έπεσε από το μπαλκόνι. Τότε ήταν που μας μπήκαν οι πρώτες
αμφιβολίες για το ένστικτο και τη σοφία της φύσης. Όταν ο σκύλος έφαγε το
ποντικοφάρμακο και χρειάστηκε ένεση για να σωθεί, οι αμφιβολίες μας έγιναν
περίπου βεβαιότητα. Έκτοτε ποτέ δεν έπαψα να αγαπάω τη φύση, πίστευα όμως ότι
η αγάπη μου ήταν απαλλαγμένη από τις μεταφυσικές προεκτάσεις που πολλοί δίνουν
στη φυσική ζωή. Με λίγα λόγια, ήμουν απόλυτα έτοιμος για να φάω…
μεταλλαγμένες ντομάτες. Κάποια στιγμή ανησύχησα ­ είναι αλήθεια ­, μετά όμως
το φιλοσόφησα. Στο κάτω-κάτω, σκέφτηκα, επιστρατεύοντας τις λιγοστές γνώσεις
βιολογίας μου, τι άλλο από μεταλλαγμένα προϊόντα τρώμε τόσα χρόνια. Γιατί,
βέβαια, μπορεί η μέθοδος να διαφέρει, το αποτέλεσμα όμως παραμένει το ίδιο:
για χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος και η φύση αλλάζουν το DNA φυτών και ζώων,
παράγονται νέες ράτσες και νέες ποικιλίες. Η πίστη μου κλονίστηκε όταν διάβασα
ότι ένας καθηγητής έκανε πειράματα και απέδειξε ότι τελικώς η μεταλλαγμένη
ντομάτα επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου. Μια εβδομάδα
αργότερα, όμως, ζήτησε συγνώμη ­ η έρευνά του δεν είχε αποδείξει τίποτα τέτοιο
­ και έχασε τη δουλειά του. Την ίδια στιγμή, ένας άλλος καθηγητής ­ που
θεωρείται διεθνώς κορυφή στην εξελικτική γενετική ­ είπε αυτό που
υποπτευόμαστε με τον αδελφό μου από τότε που ο σκύλος έφαγε το ποντικοφάρμακο:
ότι τα «φυσικά» προϊόντα, δηλαδή, μπορεί να είναι εξίσου ή και περισσότερο
βλαβερά (ή αθώα) με τα «μεταλλαγμένα». Με τούτα και με εκείνα, μου είναι
εντελώς ακατανόητο το πάθος ορισμένων ακτιβιστών ­ ακόμα και να κρεμαστούν
ανάποδα στον τοίχο είναι έτοιμοι ­ να μου στερήσουν το δικαίωμα να τρώω
μεταλλαγμένες ντομάτες. Προσοχή: όχι να μην τρώνε οι ίδιοι ­ περί ορέξεως
ουδείς λόγος ­, αλλά να μην τρώω εγώ που προτιμώ την αβεβαιότητα του DNA από
τη βεβαιότητα των καρκινογόνων φυτοφαρμάκων. Και αυτό το φιλοσόφησα, όμως. Στο
κάτω-κάτω, σκέφτηκα, τον Μεσαίωνα θεωρούσαν ότι η φύση είναι το άγριο, το
βάρβαρο ­ και έκαιγαν τις μάγισσες. Σήμερα η φύση είναι το αγνό, το ωραίο ­
και καίμε μεταλλαγμένες ντομάτες. Ασφαλώς είναι μια μορφή προόδου…