Στην Ολυμπιάδα θέλω να διακριθώ

ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ

Του απεσταλμένου μας

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΑΝΟΥ είναι σίγουρα από τους ελάχιστους εκπροσώπους του ελληνικού
αθλητισμού που δεν δείχνει μετά τις επιτυχίες αυτό που λέμε «ελληνικό ταμπεραμέντο».

Ούτε έξαλλοι πανηγυρισμοί από την 23χρονη αθλήτρια, ούτε δάκρυα συγκίνησης
ούτε αγκαλιές και φιλιά ούτε έξαρση πατριωτισμού!

Ουδεμία αντίδραση μετά το πανελλήνιο ρεκόρ (10.92) στον ημιτελικό (και λογικό,
αφού υπήρχε ο τελικός), ουδεμία εκδήλωση ενθουσιασμού και μετά τον τερματισμό
και τη διαπίστωση της 3ης θέσης και του νέου και πολύ μεγάλου ρεκόρ (10.87)!

Και ύστερα δηλώσεις με φανερή χαρά στο πρόσωπο και τίποτα περισσότερο. (Μάλλον
υπήρξε κάτι περισσότερο αυτή τη φορά, η αποκάλυψη για «πρόσωπο που περιμένει
στην Αθήνα»).

Εντούτοις μία συνομιλία σε προσωπικό επίπεδο με την Κατερίνα Θάνου αποκαλύπτει
ένα άλλο πρόσωπο που είναι κρυμμένο πίσω από έναν μη εκδηλωτικό χαρακτήρα.

Η Κατερίνα Θάνου είναι στην πραγματικότητα συνειδητοποιημένος άνθρωπος γι’
αυτό που κάνει για την ίδια αλλά και για την πατρίδα της.

ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ

Η Κατερίνα Θάνου με φόντο τον Δούναβη επιδεικνύει το χάλκινο μετάλλιο

Τη συναντήσαμε μετά την πρωινή χθεσινή προπόνηση. Στην πρώτη μας ερώτηση για
το πώς νιώθει ύστερα από το νέο σταθμό στην αθλητική της καριέρα, απαντά με το
γνωστό φλεγματικό της στυλ: «Εντάξει, νιώθω ευχάριστα αλλά τίποτε παραπάνω.
Σκέπτομαι ακόμη τον αγώνα και αναλογίζομαι τι δυνατός αγώνας ήταν. Τέσσερις
αθλήτριες κάτω από 11” σε Πανευρωπαϊκούς δεν το περίμενα. Εμένα με περίμενα
στην επίδοση που έκανα».

Μα, δεν αλλάζει τίποτε έπειτα από την κατάρριψη ενός «ταμπού» για τον ελληνικό
αθλητισμό και για την ίδια, όπως το μετάλλιο στα 100 μ. του ανοικτού στίβου;

Το ίδιο μοτίβο απάντησης: «Απλά, με τέτοια επίδοση νιώθω πλέον αυτοπεποίθηση.
Πιστεύω ότι αν σταθεροποιηθώ στα 10.90 θα μπορώ να είμαι υπολογίσιμη στους
μεγάλους αγώνες».

Και βέβαια ο μεγάλος μελλοντικός στόχος ακούει στο όνομα Ολυμπιακοί Αγώνες.

«Γιατί να το κρύψω», απαντά η Κατερίνα. Και προσθέτει: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες
είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση από κάθε άποψη και κάθε αθλητής θέλει διάκριση
σ’ αυτούς».

Και ποιος άλλος μπορεί να είναι ο δρόμος για το βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων;

«Η σκληρή δουλειά. Όταν δουλεύεις σκληρά όλα μπορούν να γίνουν».

Νιώθει ικανοποιημένη η ταχύτερη Ελληνίδα, και από τις ταχύτερες Ευρωπαίες όλων
των εποχών, από τη μέχρι τώρα πορεία της;

Η απάντηση με ελαφρό μειδίαμα: «Αρκετά μπορώ να πω. Έχω δουλέψει πολύ σκληρά,
με τις ώρες κάθε μέρα και έχω στερηθεί αρκετά απ’ όσα χαίρονται τα άτομα της
ηλικίας μου.

Όμως, όταν φέρνω τη σκέψη μου πίσω στην εποχή που ξεκίνησα τον στίβο, λέω στον
εαυτό μου ότι πάλι το ίδιο πράγμα θα έκανα. Στίβο και πρωταθλητισμό».

Και τι σημαίνει σύγχρονος πρωταθλητισμός κατά την Κατερίνα Θάνου;

Δείχνοντας πόσο ειλικρινής είναι απαντά με φυσικότητα: «Να είσαι
επαγγελματίας.

Προσωπικά νιώθω επαγγελματίας. Αλλιώς πώς μπορείς να είσαι επτά ώρες κάθε μέρα
μέσα στο στάδιο και να σκοτώνεσαι;».

Οι οικονομικές απολαβές (έστω και με την ασταθή ροή που έρχονται σε όλα σχεδόν
τα αθλήματα) είναι «εκ των ων ουκ άνευ», αλλά για την Κατερίνα Θάνου υπάρχει
κάτι πιο ισχυρό:

«Η αίσθηση ότι εκπροσωπώ την Ελλάδα και ότι προσφέρω ένα λιθαράκι στην
περηφάνια των Ελλήνων είναι για μένα η κινητήριος δύναμη».

ΧΩΡΑ ΜΕ ΟΝΤΟΤΗΤΑ

Και γιατί θα πρέπει να είναι υπερήφανοι οι Έλληνες για τις αθλητικές
επιτυχίες; «Δείχνουν ότι η Ελλάδα και σήμερα είναι μια χώρα με οντότητα και
όχι απλά ένα μικρό κομμάτι στο χάρτη και ακόμη περνάει το μήνυμα ότι οι
Έλληνες όλα τα μπορούν».

Στο ερώτημα σχετικά με τα στοιχεία που την ανέβασαν τόσο ψηλά, η Κατερίνα
δείχνει ότι ξέρει να εκτιμά τους ανθρώπους που τη βοήθησαν: «Η σκληρή δουλειά,
αλλά χωρίς τον προπονητή μου Χρήστο Τζέκο, που με πίστεψε πρώτος, και τον
προπονητή Ολυμπιονικών Χρήστο Ιακώβου δεν θα είχα πετύχει κάτι σημαντικό».