Η Μπόινγκ χάνει ύψος…

Πώς μπορεί να ξαναπάρει μπροστά η Μπόινγκ; Αυτό το ερώτημα βασανίζει νύχτα –
μέρα τον διευθυντή του αμερικανικού γίγαντα Φιλ Κόντιτ, από τότε που η
εταιρεία του πήρε την κάτω βόλτα, στα μέσα του 1997.

ΕΝΑ χρόνο αργότερα, τα προβλήματα παραμένουν. Και η Γουώλ Στρητ τιμωρεί. Για
μια ακόμη φορά, την περασμένη Πέμπτη, ο Κόντιτ ανακοίνωσε αναδιαρθρώσεις,
κλείσιμο εργοστασίων και απολύσεις. Για μια ακόμη φορά, η Γουώλ Στρητ
αντέδρασε με σκεπτικισμό: η μετοχή της Μπόινγκ σημείωσε απώλειες 4,3%.

«Βρισκόμαστε στο στάδιο του περιορισμού του κόστους», διαβεβαιώνει ο Κόντιτ.
Και ανακοινώνει το κλείσιμο εργοστασιακών εγκαταστάσεων έκτασης 260.000
τετραγωνικών μέτρων. Τον περασμένο Μάρτιο έκλεισαν εργοστασιακές εγκαταστάσεις
έκτασης 1,6 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων. Από τους 118.000 εργαζομένους
στον εμπορικό τομέα του αεροναυπηγικού γίγαντα, μέχρι και 28.000 μπορεί να
απολυθούν έως το τέλος του 1999.

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ

Το ίδιο σοκ αναμένεται να υποστούν και οι άλλοι τομείς του ομίλου. Δεν θα
υπάρχει πια παρά μία τοποθεσία παραγωγής για κάθε δραστηριότητα: μαχητικά
αεροσκάφη, δορυφόροι, διαστημικά προγράμματα, πληροφορική και επικοινωνίες. Η
μονάδα παραγωγής μαχητικών αεροσκαφών ήδη μεταφέρθηκε στο Σεν Λούις. Η Μπόινγκ
θα κατασκευάζει εκεί το JSF, το μαχητικό αεροσκάφος του μέλλοντος, αν το
Πεντάγωνο προτιμήσει τελικά την Μπόινγκ από την ανταγωνίστριά της Λόκχιντ – Μάρτιν.

Ο Σεπτέμβριος του 1996 θυμίζει μια εποχή που μοιάζει σήμερα πολύ μακρινή.
Τότε, η Μπόινγκ δημοσίευε αγγελίες στον ευρωπαϊκό Τύπο, ζητώντας να προσλάβει
μηχανικούς από την Τουλούζη ή το Αμβούργο, κέντρα παραγωγής της Αιρμπάς, του
μεγάλου ευρωπαϊκού ανταγωνιστή της. Προτεραιότητα ήταν τότε η αύξηση της
παραγωγής για να αντιμετωπιστούν οι απαιτήσεις μιας διαρκώς επεκτεινόμενης
αγοράς. Χρειάστηκε να περάσουν πολλοί μήνες ώσπου η Μπόινγκ να προσαρμόσει την
παραγωγή της στους ρυθμούς της αγοράς. Οι επιπτώσεις από την αργοπορία
προσαρμογής συσσωρεύτηκαν το 1997 και το 1998, υποχρεώνοντας για πρώτη φορά τα
τελευταία πενήντα χρόνια την Μπόινγκ σε απώλειες.

ΜΕΙΩΣΗ ΚΕΡΔΩΝ

Τώρα, η Μπόινγκ περιμένει και τις δυσμενείς επιπτώσεις από την ασιατική κρίση.
Προβλέπει μείωση της παραγωγής της κατά 10% έως το 2000. Όμως, η Μπόινγκ έχει
άλλο ένα πρόβλημα: τον περιορισμό του κόστους. Η εταιρεία επικαλείται το
αυξημένο κόστος παραγωγής για να δικαιολογήσει τη μείωση των κερδών της κατά
45,7% (στα 258 εκατ. δολάρια) στο δεύτερο τρίμηνο. Οι υπεύθυνοί της μιλούν για
«εντατικοποίηση του ανταγωνισμού» και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις για «ντάμπινγκ
που εφαρμόζει η Αιρμπάς».

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δύο εταιρείες είναι υπαρκτός, αλλά τραπεζικοί
κύκλοι και αναλυτές τις αγοράς αμφιβάλλουν για την εγκυρότητα των κατηγοριών
που εκτοξεύει η Μπόινγκ κατά της Αιρμπάς.

ΚΥΜΑ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ

«Οι τιμές για τα αεροσκάφη που παραγγέλθηκαν από τους πελάτες μας το 1996
υπολογίστηκαν με βάση τον παραγωγικό κύκλο του 1997 και του 1998»,
εκμυστηρεύεται ο Φιλ Κόντιτ. Όμως, ο παραγωγικός μηχανισμός,
αποσταθεροποιημένος από τον όγκο των παραγγελιών και την παραγωγή των 777 και
των νέων 737, «δεν τραβάει».

Διαψεύδοντας φήμες ότι επίκειται αποχώρηση του Κόντιτ, ο πρόεδρος της
εταιρείας Χάρι Στοουνσίφερ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η Μπόινγκ «θα
συνεχίσει με την ίδια ομάδα».

Άλλο ένα πρόβλημα, αυτή τη φορά κοινωνικής φύσεως, ανακύπτει από την κρίση της
Μπόινγκ. Σύμφωνα με την εφημερίδα «USA Today», ο περιορισμός του κόστους θα
μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πρώτο κύμα απολύσεων 11.000 εργαζομένων. Ο Μπάιρον
Κάλαν, αναλυτής της Merill Lynch, προβλέπει διατάραξη της εργασιακής ειρήνης
και μαζικές απεργίες στην Μπόινγκ.