ΠΡΟΣΩΠΑ «Ο νέος Τζακ Λόντον»

Πριν από δέκα χρόνια ξεκίνησε το ταξίδι του από το κρακ προς τη λογοτεχνία·
τώρα ο Κουρτ Βόννεγκατ τον χαρακτηρίζει «νέο Τζακ Λόντον».

Λη Στρίνγκερ: Το γράψιμο μού έδωσε πίσω την ανθρωπιά μου

ΕΧΟΝΤΑΣ ξεμείνει από κρακ, ο Λη Στρίνγκερ, άστεγος στο Γκραν Σέντραλ Τέρμιναλ,
τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Νέας Υόρκης, έβγαλε το ξύλο που
χρησιμοποιούσε για να ξύνει τη ρητίνη από την πίπα του και το έψαξε για
υπολείμματα του ναρκωτικού. Τότε συνειδητοποίησε κάτι: το ξύλο του ήταν ένα
μολύβι. «Εννοώ πως μπορούσε να γράφει, κι απ’ όλα», έγραψε αργότερα. Έβγαλε
ένα παλιό τετράδιο και δοκίμασε: «Μουντζουρώνω σαν τρελός, η καρδιά μου χτυπά,
η αδρεναλίνη ανεβαίνει, τα χέρια τρέμουν». Ξαναδιαβάζοντας την ιστορία,
συνειδητοποίησε και κάτι άλλο: «Μπορεί να παίρνω κρακ, αλλά μπορώ και να
γράφω». Το βιβλίο του «Grand Central Winter» κυκλοφόρησε τον περασμένο μήνα
(εκδ. Seven Stories Press) με πολύ καλές κριτικές. Όταν διάβασε το χειρόγραφο,
ο Κουρτ Βόννεγκατ είπε πως ο 48χρονος Στρίνγκερ είναι «ο νέος Τζακ Λόντον»
και, στον πρόλογό του για το βιβλιο, τον χαρακτηρίζει «πρώτης τάξεως
αυτοδίδακτο αφηγητή ιστοριών».

Ο Στρίνγκερ γράφει για τα δέκα χρόνια που πέρασε στους δρόμους, τα πάρκα και
το σταθμό ­ για τα αυτοσχέδια κρεβάτια του, για το κρακ, για τις εβδομάδες του
σ’ ένα άσυλο – φυλακή, για την αστυνομία, για τους άλλους τοξικομανείς. Έμεινε
άστεγος το 1985, έπειτα από ένα χρόνο κατά τον οποίο έχασε το μικρό αδελφό του
από AIDS και άρχισε το κρακ. Σε μερικούς μήνες έχασε τη δουλειά του (ήταν
σχεδιαστής και κειμενογράφος σε μια μικρή εταιρεία μάρκετινγκ) και του έκαναν
έξωση. «Μόνο που αντί να νιώσω παραπεταμένος, ένιωσα παράξενη ανακούφιση· χαρά
μάλιστα. Συνειδητοποιούσα πως μόλις είχα απελευθερωθεί απ’ όλους τους γήινους
καταναγκασμούς. Δεν υπάρχει τίποτα, πια, που να είμαι υποχρεωμένος να κάνω.
Κανείς, πια, που να πρέπει να είμαι».

Ο Στρίνγκερ είχε προσπαθήσει και παλιότερα να γράψει κάτι ουσιαστικό, αλλά
χωρίς επιτυχία. Η ζωή του άστεγου και ο εθισμός φαίνεται πως τού έδωσαν το
θέμα. Βήμα του ήταν η εβδομαδιαία εφημερίδα των άστεγων «Street News», την
οποία έφτασε να γράφει σχεδόν μόνος του. Το 1994, το τρένο που μετέφερε το
μελλοντικό εκδότη του «κόλλησε» ανάμεσα σε δύο σταθμούς κι εκείνος διάβασε
περιμένοντας ολόκληρο το φύλλο. Τηλεφώνησε στο διευθυντή της, εγκωμίασε τα
κείμενα του Στρίνγκερ κι εκείνος αμέσως του τηλεφώνησε ζητώντας του συμβόλαιο
για να γράψει βιβλίο. Αφού ξόδεψε μια προκαταβολή 3.000 δολαρίων στο κρακ, ο
Στρίνγκερ κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να γράψει σοβαρά παίρνοντας το ναρκωτικό.
Η αποτοξίνωση διήρκεσε 18 μήνες και μετά επέστρεψε στο γράψιμο. «Το γράψιμο
ήταν δικό μου, το πρώτο πράγμα που μπορούσα να κάνω μόνος μου», λέει. «Μου
έδωσε πίσω την ανθρωπιά μου».