ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η πληγή είναι βαθειά

Αν πράγματι οι «ισλαμιστές» αποφάσισαν να εξαπολύσουν ένα νέο ιερό πόλεμο κατά
της Δύσης, γιατί άραγε διάλεξαν να ξεκινήσουν από την Αφρική;

«Επιτέλους! Για μια φορά, τα μέσα ενημέρωσης ενδιαφέρονται για την Αφρική!» (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

ΤΗΝ εποχή του Ψυχρού Πολέμου και των δύο υπερδυνάμεων, η δυτική κουλτούρα
τροφοδοτούσε δύο ιδεολογίες: αυτή του προληπτικού πολέμου και εκείνη της
αποτροπής. Ευτυχώς νίκησε η δεύτερη. Με την επικράτηση της «μονόδρομης σκέψης»
στο δυτικό στρατόπεδο, διχασμένη εμφανίζεται τώρα η ισλαμική κουλτούρα.
Διχασμένη ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη ­ τη βαρβαρότητα και τον
πολιτισμό θα ‘λεγε κανείς, αν έκλεινε τα μάτια στα γενικότερα γεωστρατηγικά
δεδομένα και αντιμετώπιζε την πολιτική με μανιχαϊστικούς όρους, ως πεδίο
αντιπαράθεσης μεταξύ των «καλών» και των «κακών».

Καλό πράγμα η ειρήνη, δεν υπάρχει αμφιβολία. Τι έχουν προσφέρει, όμως, στους
Παλαιστίνιους οι λεγόμενες «ειρηνευτικές συνθήκες», που υπέγραψαν πριν από
πέντε χρόνια στο Όσλο; Μήπως ζουν σήμερα καλύτερα; Πιο ελεύθερα; Με μεγαλύτερη
αξιοπρέπεια; Πώς ακριβώς επιδρά η εγκληματική αδιαλλαξία του Νετανυάχου και
της κυβέρνησής του σε όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους που γεννιούνται υπό
κατοχή, μεγαλώνουν υπό καταπίεση, δεν βλέπουν καμιά προοπτική και κανένα
μέλλον και το μόνο που θέλουν είναι να εκδικηθούν τον δήμιό τους και όσους τον υποστηρίζουν;

Η παράταση των αδιεξόδων στη Μέση Ανατολή πολώνει, δηλητηριάζει και τυφλώνει.
Η απόγνωση των Παλαιστινίων, σε συνδυασμό με τη δυσαρέσκεια των Σαουδαράβων
για τη συνεχιζόμενη πολιτική και στρατιωτική παρουσία των Αμερικανών στην ιερή
γη τους (ο πάντα ενημερωμένος Ρόμπερτ Φισκ της «Ιντιπέντεντ» επισημαίνει ότι η
Σαουδική Αραβία έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε μία έντονα
αντιαμερικανική χώρα) δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα όπου ευδοκιμεί ο πιο
ακραίος φανατισμός, ο πιο λυσσαλέος εξτρεμισμός. Όσοι αρχιτρομοκράτες και αν
κατονομαστούν (Αμπού Νιντάλ, Κάρλος, Σαντάμ Χουσεΐν, και τώρα Οσάμα μπιν
Λάντεν), όσοι ύποπτοι και αν συλληφθούν, η δυσάρεστη αλήθεια δεν μπορεί να
συγκαλυφθεί: η βία, η τρομοκρατία και οι σφαγές θα συνεχιστούν.

Και όπως γράφει ο Φούριο Κολόμπο στη «Ρεπούμπλικα», ο ιδανικός τόπος για να
αρχίσει ένας νέος κύκλος σφαγών είναι η Αφρική. Η ήπειρος αυτή
αυτοκαταστρέφεται εδώ και χρόνια μπροστά στην αδιαφορία του Πρώτου Κόσμου και
μόνο πρόσφατα η μοναδική υπερδύναμη αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία
της με το ταξίδι του προέδρου Κλίντον. Μα τα αποτελέσματα αυτής της
πρωτοβουλίας είναι αμφίβολα, η πληγή είναι βαθειά. Πώς αλλοιώς να εξηγηθούν
αποτρόπαιες τακτικές, όπως το σύστημα των «αγγελιαφόρων της ειρήνης» που
χρησιμοποιούν οι πολέμαρχοι της Σιέρα Λεόνε, κόβοντας και τα δύο χέρια ενός
παιδιού και στέλνοντάς το να μεταφέρει στην πρωτεύουσα τους «όρους της ειρήνης»;

Μία ήπειρος που ο ευκατάστατος κόσμος άφησε να καταπατήσει κάθε όριο στην
καταστροφή του ανθρωπίνου όντος είναι η ιδανική αφετηρία για όποιον θέλει να
σπείρει τον τρόμο και τον θάνατο. Δύο οι κύριοι στόχοι του: ΗΠΑ και Ισραήλ.
Όσο για την Ευρώπη, αρκείται για άλλη μια φορά να παρακολουθεί ανίσχυρη τις εξελίξεις.