Επίδομα γάμου και σε διαζευγμένους…

Μία σημαντική απόφαση που δίνει το «πράσινο φως» για τη χορήγηση επιδόματος
γάμου στους διαζευγμένους που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, στους άγαμους
γονείς, αλλά και σε όσους βρίσκονται σε κατάσταση χηρείας εξέδωσε το Πολιτικό
Εφετείο της Αθήνας.

Όσο καιρό παρέμεναν παντρεμένοι, οι εργαζόμενοι συνέχισαν να λαμβάνουν κανονικά το επίδομά τους. Τα προβλήματα όμως άρχισαν μετά τη λύση του γάμου τους

ΟΙ δικαστές δικαίωσαν τρεις υπαλλήλους ιδιωτικής τράπεζας, οι οποίοι
προσέφυγαν στην Δικαιοσύνη διεκδικώντας το επίδομα γάμου, που για χρόνια
εισέπρατταν, και επιδίκασαν στους ενάγοντες συνολική αποζημίωση 2.505.957
δραχμών. Έκριναν ότι η αλλαγή της οικογενειακής τους κατάστασης δεν πρέπει να
τους επιβαρύνει περισσότερο και οικονομικά με την απώλεια του επιδόματος, που
αποτελεί βοήθημα στα πάγια έξοδά τους.

Έπειτα από αυτή τη δικαστική απόφαση (υπ’ αριθμόν 9056/1997) του Εφετείου
ανοίγει ο δρόμος και για άλλους συναδέλφους τους στον ιδιωτικό τομέα, οι
οποίοι αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα με τη Διεύθυνση της υπηρεσίας τους.

ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ

Οι τρεις υπάλληλοι είχαν προσληφθεί στην τράπεζα από το 1972 έως το 1974. Με
την πάροδο των ετών παντρεύτηκαν και ­ όπως είχαν δικαίωμα ­ εισέπρατταν κάθε
μήνα μαζί με τις αποδοχές τους και το επίδομα γάμου. Το ποσό αυτό ορίζεται
σύμφωνα με το νόμο ότι ανέρχεται στο 10% επί του κατωτάτου ορίου του βασικού
μισθού ή του βασικού ημερομισθίου που προβλέπεται από την εκάστοτε συλλογική σύμβαση.

Όσο καιρό παρέμεναν παντρεμένοι, οι εργαζόμενοι συνέχισαν να λαμβάνουν
κανονικά το επίδομά τους. Τα προβλήματα όμως άρχισαν μετά τη λύση του γάμου
τους. Οι δύο από τους ενάγοντες έπαψαν να παίρνουν το επίδομα μόλις… πήραν
το διαζύγιό τους. Ενώ η τρίτη συνάδελφός τους είχε την ίδια αντιμετώπιση από
την οικονομική υπηρεσία της τράπεζας όταν πληροφορήθηκαν για το διαζύγιο της
κόρης της.

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Οι τρεις υπάλληλοι, ενώνοντας τις απαιτήσεις τους κατά της τράπεζας,
αποφάσισαν να διεκδικήσουν το δίκιο τους διά της δικαστικής οδού. Έτσι και
έκαναν. Όπως ανέφεραν στο ιστορικό της αγωγής τους, η τράπεζα δεν ενέκρινε τη
συνέχιση της χορήγησης του επιδόματος γάμου με την αιτιολογία ότι οι δύο
πρώτοι ήταν πια διαζευγμένοι και ότι στο πρόσωπο της τρίτης είχε πάψει να
συντρέχει η ιδιότητα του γονέα, που είχε την επιμέλεια των τέκνων του.

Ωστόσο, το δικαστήριο, που είχε και τον τελευταίο λόγο, είχε αντίθετη άποψη
για το θέμα αυτό. Για την έκδοση της απόφασής τους οι δικαστές στηρίχθηκαν στο
άρθρο 20 του Νόμου 1849/1989, το οποίο ορίζει ότι το επίδομα γάμου το
δικαιούνται οι άγαμοι γονείς, οι χήροι, αλλά και οι διαζευγμένοι, ανεξάρτητα
εάν είναι γονείς ή σε περίπτωση που είναι γονείς το δικαιούνται εάν τα παιδιά
τους είναι ανήλικα, ενήλικα ή έχουν τελέσει γάμο.

ΤΑ ΠΟΣΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΚΑΣΘΗΚΑΝ

Οι δικαστές έκριναν λοιπόν ότι οι ενάγοντες πρέπει να παίρνουν το επίδομα
γάμου, καθώς ­ σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασής τους ­ η θέληση του
νομοθέτη είναι να λαμβάνεται ιδιαίτερη πρόνοια και για τις κατηγορίες αυτών
των συγκεκριμένων εργαζομένων. Κι αυτό γιατί ο νομοθέτης δεν θέλει να
υφίστανται οικονομικές επιπτώσεις παράλληλα με την αλλαγή της οικογενειακής
τους κατάστασης.

Έτσι, επιδίκασαν τα εξής ποσά για τον καθένα από τους τρεις υπαλλήλους: Για
τον πρώτο 934.945 δραχμές, για τον δεύτερο 873.812 δραχμές και για την τρίτη
697.200 δραχμές.

Η τράπεζα από την πλευρά της είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στους εργαζομένους
της την αποζημίωση, όπως και να επανεγκρίνει τη χορήγηση του επιδόματος γάμου.