Διχάζει πάλι η ευθανασία

Πολλοί την αντιμετωπίζουν ως αγία. Άλλοι, ως ψυχρή δολοφόνο. Η υπόθεση της
28χρονης νοσοκόμας Κριστίν Μαλέβρ, που βοήθησε 30 ασθενείς να θέσουν τέρμα
στην ζωή τους, προκαλεί πρωτοφανή διχασμό στη γαλλική κοινή γνώμη. Και
επαναφέρει στην επικαιρότητα το φλέγον ζήτημα της «παθητικής ευθανασίας».

Παθητική ευθανασία. Ένα φλέγον ζήτημα. Κατά πόσον έχει δικαίωμα ένας γιατρός να θέτει τέρμα στη ζωή του ασθενούς του;

ΑΠΟ τον Ιανουάριο του 1997 έως τον Μάιο του 1998, η Μαλέβρ έδωσε τέλος στον
πόνο 30 ανθρώπων. Πάντα, υποστηρίζει η ίδια, κατόπιν συγκατάθεσης των ίδιων ή
των συγγενών τους. Γεγονός που αμφισβητείται ωστόσο έντονα ­ τουλάχιστον από
κάποιους συγγενείς των «θυμάτων» της.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση ενός ασθενούς που πέθανε στα τέλη του περασμένου
χρόνου στο Νοσοκομείο Φρανσουά – Κεναί, κοντά στο Παρίσι. Η φράση που είχε
απευθύνει μία ημέρα η σύζυγός του Ροζ – Μαρί προς τη νοσοκόμα «Ο θάνατος είναι
καλύτερος από το να σβήνεις αργά – αργά», ερμηνεύτηκε από τη Μαλέβρ ως
εξουσιοδότηση να θέσει τέρμα στην ζωή του πάσχοντος. Η Ροζ – Μαρί όμως έχει
αντίθετη γνώμη. «Ο πόνος του συζύγου μου ήταν αφόρητος», δηλώνει. «Εγώ όμως
θέλω να μάθω τι ακριβώς συνέβη. Γιατί αυτή τη στιγμή ζω μία δεύτερη κηδεία,
ένα δεύτερο πένθος».

Ορισμένοι από τους συγγενείς των νεκρών δεν συμμερίζονται την άποψή της.
Κάποιοι μάλιστα τηλεφωνούν στο νοσοκομείο προκειμένου να εκφράσουν την
αλληλεγγύη τους προς τη νοσοκόμα. Και ενώ καμία αγωγή δεν έχει ακόμα κατατεθεί
εναντίον της, η συζήτηση γύρω από την υπόθεση έχει φουντώσει.

«Τι πρέπει να κάνουμε όταν βρισκόμαστε απέναντι σε έναν ασθενή που πάσχει από
καρκίνο και μας παρακαλεί να δώσουμε τέλος στο μαρτύριό του;». Η ερώτηση του
γιατρού Αμπντελκαντέρ Ουσνίρ που εργάζεται στο Νοσοκομείο Αντρέ – Μινιό,
αντικατοπτρίζει το δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες γιατροί
στη Γαλλία.

Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ δεν περιλαμβάνεται στον Ποινικό Κώδικα της χώρας. Σε πολλές
περιοχές, μάλιστα, παρουσιάζεται μεγάλη έλλειψη καταπραϋντικών φαρμάκων. Και
οι ειδικοί βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα σε μία νομοθεσία, που τους
απαγορεύει κάθε επέμβαση, και τον πόνο κάποιων ανθρώπων που αργοπεθαίνουν
μπροστά τους.

Η «παθητική ευθανασία», η αποσύνδεση δηλαδή ενός ανθρώπου που είναι κλινικά
νεκρός από τα μηχανήματα που τον κρατούν ζωντανό, εφαρμόζεται, σύμφωνα με
δημοσίευμα της «Λιμπερασιόν», ευρύτατα στα γαλλικά νοσοκομεία. Στις
περισσότερες περιπτώσεις βέβαια, η απόφαση βαραίνει αποκλειστικά τον θεράποντα
γιατρό και όχι το ιατρικό προσωπικό στο σύνολό του. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το
δράμα που ζούσε μόνη τα τελευταία χρόνια η Κριστίν Μαλέβρ. Και που εξηγεί ίσως
την απόπειρά της να αυτοκτονήσει καθώς και τη σημερινή συναισθηματική αστάθειά της.